Ξέρετε, τα σημειώματα βάσει των οποίων ενημερώνονται οι δημοσιογράφοι για τα αποτελέσματα του εκάστοτε ΚΥΣΕΑ είναι ιδιαίτερα σύντομα. Αυτό της περασμένης Δευτέρας δεν αποτέλεσε, βέβαια, εξαίρεση.
Σ’ αυτό το πλαίσιο λακωνικότητας λοιπόν, η ελληνική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε ότι «εγκρίθηκαν εξοπλιστικά προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Συγκεκριμένα πρόκειται για τον αντιαεροπορικό “θόλο” (Ασπίδα του Αχιλλέα), την αναβάθμιση των F-16 Block 50, τα έργα υποδομών για τα F-35, τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών ΜΕΚΟ και την υποστήριξη, αναβάθμιση των μεταγωγικών C-27J». Ο λογαριασμός για όλα αυτά είναι περίπου 5 δισ. ευρώ. Σιγά το ποσόν!
Η πρώτη παρατήρηση που μπορεί να κάνει κάποιος είναι ότι ενώ στα μέτρα για την καταπολέμηση της ακρίβειας των καυσίμων, η κυβέρνηση επικαλείται συνεχώς το κίνδυνο της… δημοσιονομικής οπισθοδρόμησης για να δικαιολογήσει το…συγκρατημένο των παρεμβάσεων, στα εξοπλιστικά είναι πάντα ανοιχτοχέρα! Για την πληρωμή των οπλικών συστημάτων φαίνεται ότι δεν υφίσταται κανένας δημοσιονομικός κίνδυνος, έστω και αν τα χρήματα είναι πάρα πολλά (μα πέντε δισ. διάολε;) Προς επίρρωση των παραπάνω: Η κυβερνητική παρέμβαση για την ακρίβεια στα καύσιμα, που πήρε και πάλι τη μορφή του έκτακτου επιδόματος και όχι της μόνιμης μείωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης, στοιχίζει περίπου 300 εκατ. ευρώ. Οκ, ίσως να μην είναι απολύτως δόκιμη η σύγκριση αλλά έναν τόνο σίγουρα τον δίνει.
Υπάρχει όμως και το άλλο, αν ξεπεράσει κανείς το οικονομικό. Για «Ασπίδα του Αχιλλέα» ακούμε και διαβάζουμε (ειρήσθω εν παρόδω, οι πομπώδεις παραπομπές στην Ιλιάδα μάς μάραναν), γι’ αυτό το φοβερό και τρομερό θόλο που θα μας προστατεύει από κάθε ξένη εναέρια απειλή. Να δούμε, ωστόσο, κάποιες όχι τόσο βολικές λεπτομέρειες: Για τον θόλο υποτίθεται ότι θα πάρουμε, με το αζημίωτο φυσικά, know how από το Ισραήλ. Όμως τις τελευταίες ημέρες έχει ανοίξει μία συζήτηση στο Τελ Αβίβ ότι το περίφημο Iron Dome, ο περίφημος ισραηλινός θόλος, αποδείχθηκε μάλλον…τρύπιος αφού πολλές φορές τα ιρανικά πυρά κατάφεραν να τον ξεπεράσουν και να καταφέρουν πλήγματα στην ισραηλινή επικράτεια. Τι ακριβώς θα μιμηθούμε δηλαδή;
Υποτίθεται βέβαια ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν είναι απλά ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας όπως το ισραηλινό Iron Dome, αλλά «ένα συνδυασμένο, ολοκληρωμένο και πολλαπλών επιπέδων δίκτυο προστασίας». Αυτό λέει το σχέδιο τουλάχιστον. Όμως, προφανώς, σλόγκαν σαν και αυτό κάθε άλλο μας καθησυχάζουν.
Και πανάκριβο λοιπόν και αμφίβολης αποτελεσματικότητας στο τέλος της ημέρας; Ε, δεν θα είναι και η πρώτη φορά που συμβαίνει. Κάποτε, όπως θα θυμάστε, είχαμε αγοράσει πολεμικά πλοία που έγερναν. Και λόγω αυτών των αγορών (αλλά και πολλών άλλων) κοιτάξαμε μία μέρα, εκεί κατά το 2009, το δημόσιο ταμείο και διαπιστώσαμε ότι είναι μείον. Τη συνέχεια την ξέρετε: Μνημόνια (τρία, ζωή να ‘χουν) περικοπές, ύφεση κτλ. Η ελληνική πολιτεία, δυστυχώς, δεν μαθαίνει από τα λάθη της…
Φωτο: Χρήστος Πελεκούδας / Eurokinissi
