H σαρωτική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ και των Ρεπουμπλικάνων στις ενδιάμεσες εκλογές της περασμένης Τρίτης στις ΗΠΑ προκάλεσε ένα αίσθημα… αμηχανίας στην κυβέρνηση και ιδιαίτερα στην τραμπική πτέρυγά της. Ο Μάκης Βορίδης, ας πούμε, ως συνεπής ακροδεξιός, τραμπικός, τόνισε ότι στενοχωριέται πάντα όταν χάνει η Δεξιά σε οποιαδήποτε μορφή της εκφράζοντας, έτσι, την απογοήτευσή του.
Η υπόθεση δεν είναι βέβαια τόσο «ελαφριά» όσο ίσως πιστεύουμε. Πίσω από το δόγμα Τραμπ (και Ρούμπιο, όπως αυτό εκφράστηκε στην περιβόητη ομιλία της Πνύκας τον περασμένο μήνα) για την εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις, η κυβέρνηση είχε στοιχηθεί με μεγάλη πειθαρχία. Θυμίζουμε εδώ τη δήλωση του πρωθυπουργού μετά την απαγωγή του Νικολά Μαδούρο από το Καράκας. «Δεν είναι ώρα να μιλήσουμε για τη νομιμότητα των ενεργειών», είχε δηλώσει τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πετώντας ουσιαστικά το διεθνές δίκαιο στα σκουπίδια.
Πλέον, ο επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης επιχειρεί, σε ρητορικό επίπεδο τουλάχιστον, να διαφοροποιηθεί. Έφτασε να κάνει κριτική ακόμα και στον Ίλον Μασκ εκφράζοντας την απορία «είναι ΟΚ ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο να ξοδέψει 440 εκατομμύρια δολάρια για να επηρεάσει μια αναμέτρηση στο Τέξας;» και να την απαντά μόνος του: «Αυτό έγινε στην πραγματικότητα και δεν έπιασε. Και αυτό είναι καλό. Δεν μπορείς να αγοράσεις μια εκλογή, όσο πλούσιος κι αν είσαι».
Ακόμα και αυτή η βιαστική αποκήρυξη του ολιγάρχη Μασκ και των μεθόδων του δεν μπορεί να κρύψει την κυβερνητική αμηχανία. Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι στα επόμενα δύο χρόνια της θητείας του ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα μπορέσει να κυβερνήσει όπως θα ήθελε με ό,τι αυτό συνεπάγεται για μία σειρά κρίσιμων θεμάτων που αφορούν και την ευρύτερη «γειτονιά» μας. Γνωρίζουν, επίσης, ότι η τακτική του δεδομένου συμμάχου, η οποία εφαρμόστηκε με θαυμαστή συνέπεια τα προηγούμενα χρόνια αποδεικνύεται κενή περιεχομένου και νοήματος. Δεδομένος σύμμαχος σ’ έναν εξαιρετικά αδύναμο πρόεδρο του οποίου η πολιτική βρίσκεται σε αποδρομή; Και όταν μάλιστα έχει προηγηθεί, εκτός των άλλων, και το φιάσκο της επιλογής της Γκίμπερλι Γκλιφόιλ για τη θέση της πρέσβειρας στην Αθήνα; Δεν θα ήταν σοφό. Ωστόσο, το χέρι μας στη φωτιά για τις κυβερνητικές προθέσεις δεν το βάζουμε…
Στρίβειν δια του καλωδίου
Βεβαίως, υπάρχει και ένα πολιτικό αφήγημα που πρέπει να υπηρετηθεί και να περάσει στην κοινωνία. Έρχονται εκλογές, άλλωστε. Η κυβέρνηση έχει ποντάρει πολλά στην υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης μεταξύ της Ελλάδας και της Κύπρου και στην πόντιση του υποθαλάσσιου καλωδίου. Οι εκφραστικοί λεονταρισμοί που έχουν στόχο πιθανή αντίδραση της Τουρκίας κινούνται στο πλαίσιο της αποφυγής των διαρροών προς τα δεξιά.
Τους εξέφρασε, όσο πιο απλά γινόταν, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, πάντα με το βλέμμα και στο αυτί στο εντός Ελλάδας συντηρητικό και εθνικιστικό ακροατήριο. «Πιθανή αντίδραση της Τουρκίας θα βρει απέναντί της την Ελλάδα και θα αντιμετωπιστεί επιχειρησιακά». Τουτέστιν επί του πεδίου, άρα με δυναμική, μη ειρηνική ενέργεια. Ηχεί τόσο ευχάριστα αυτό στα αυτιά των απανταχού Ελλήνων δεξιών εθνικιστών που υιοθετείται ασμένως και από φιλελεύθερους, όπως ο κ. Γεραπετρίτης. Υπέρ πάντων η συνέχιση της κυβερνητικής θητείας και η παραμονή στην εξουσία. Στο Μαξίμου έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτή η μάχη περνά μέσα από τον διαγωνισμό ακροδεξιάς ρητορείας και πρακτικής. Όσο πιο δεξιά, τόσο καλύτερα. Οπότε οι όποιες κινήσεις γίνονται στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής επιλογής μάλλον δεν θα πρέπει να εκπλήσσουν. Έχουμε επίσης τονίσει ξανά από την Εποχή ότι η κυβέρνηση δεν κόπτεται για την όποια ιδεολογική της συνέπεια (αν υποθέσουμε ότι συνεχίζει να αυτοπροσδιορίζεται ως φιλελεύθερη) αλλά για την αποτελεσματικότητά της σε σχέση με την επιβίωσή της. Αυτή έχει προτεραιότητα και όλα τα υπόλοιπα έπονται.
Ξαναζεσταμένο φαγητό
Άλλη μία επιλογή για την πολιτική επιβίωση της δεξιάς και της κυβέρνησής της είναι προφανώς η ανάσυρση από το παρελθόν υποθέσεων που, αν και έχουν κλείσει ουσιαστικά, μπορούν να καταφέρουν, τουλάχιστον κατά την άποψη των κυβερνώντων, επικοινωνιακά χτυπήματα κατά των πολιτικών της αντιπάλων. Η περιβόητη υπόθεση των ποινικών κωδίκων του 2019 αποτελεί ένα εξόχως χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Κατά το αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας η ψήφιση των ποινικών κωδίκων από την κυβέρνηση Τσίπρα έχει άρωμα διαπλοκής. Το γιατί δεν εξηγείται επαρκώς. Η υπόθεση έχει παραπεμφθεί στη Δικαιοσύνη και μετά από έρευνα μπήκε στο αρχείο καθώς δεν βρέθηκε τίποτα ουσιαστικό. Όμως, συχνά πυκνά, η κυβέρνηση και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της την ανασύρουν από το αρχείο για προφανή οφέλη. Όπως και την υπόθεση της υποτιθέμενης βοήθειας την κυβέρνησης Μαδούρο προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Άδωνις Γεωργιάδης ουρλιάζει στα τηλεπαράθυρα, σε μία απέλπιδα προσπάθεια αλλαγής ατζέντας αλλά αν εξαιρέσει κανείς έντυπα που συνδέονται πολύ στενά με την κυβέρνηση και τα διαδικτυακά της τρολς, δεν καταφέρνει να πείσει κανέναν άλλο.
Την ίδια ώρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιοδεύει στη Μεσσηνία, στην εκλογική περιφέρεια του Αντώνη Σαμαρά δηλαδή, επιχειρώντας να μειώσει την εκλογική και πολιτική επιρροή του πρώην πρωθυπουργού στους συντοπίτες του. Η αποστολή είναι, ομολογουμένως, δύσκολη, ο Σαμαράς στη Μεσσηνία και ιδιαίτερα στις περιοχές γύρω από την Πύλο, παραμένει δημοφιλής και αγαπητός, ωστόσο η Μεσσηνία είναι εκλογικό προπύργιο της συντηρητικής παράταξης που ο πρωθυπουργός πρέπει να υπερασπιστεί. Την τελευταία φορά πάντως που ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιόδευσε σ’ αυτά τα μέρη, το 2023, είχε συναντηθεί με τον Αντώνη Σαμαρά αλλά τότε το πολιτικό κλίμα ήταν ελαφρώς διαφορετικό.
Τις επόμενες ημέρες, ο πρωθυπουργός θα περιοδεύσει στις Σέρρες, τον νομό της οικογένειας Καραμανλή. H στόχευση θα είναι ίδια αν και ο (πρώην πρωθυπουργός) Κώστας Καραμανλής δεν απειλεί την εκλογική επιρροή της Νέας Δημοκρατίας, ούτε φυσικά τη συνοχή της, έστω και αν διαφοροποιείται σε πολλά θέματα από την επίσημη κυβερνητική γραμμή. Ωστόσο, επειδή στον χώρο της Βόρειας Ελλάδας αναπτύσσονται φυγόκεντρες δυνάμεις προς την ακροδεξιά, ο Μητσοτάκης και το επιτελείο του έκρινε ότι καλό θα είναι να βρεθεί στον ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικά νομό Σερρών και να εκπέμψει από εκεί μήνυμα ενότητας. Το αν θα πετύχει αυτή η αποστολή, θα φανεί στο χειροκρότημα.
Οι δημοσκοπήσεις πάντως που είδαν το φως της δημοσιότητας την εβδομάδα που μας πέρασε δεν ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικές. Το 23,4% της Νέας Δημοκρατίας στην πρόθεση ψήφου, όπως το κατέγραψε η μέτρηση της Alco, είναι ποσοστό κατά τι μειωμένο σε σχέση με αυτό της προηγούμενης μέτρησης της ίδιας εταιρίας. Κοντολογίς, το κυβερνών κόμμα δεν πείθει, άσχετα αν από αυτή την ελαφριά πτώση καρπώνεται ή όχι οφέλη η αντιπολίτευση.
Foto
TRUMP WHITE HOUSE / FLICKR
