Kυβέρνηση: «Μύρισε» εκλογές – Το ορόσημο του 30%

Ο μίνι ανασχηματισμός που επιχείρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις αρχές της εβδομάδας που πέρασε συνιστά, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, τον τελευταίο πριν η χώρα οδηγηθεί στη μάχη των επόμενων εκλογών. Τουτέστιν, η κυβερνητική ομάδα πήρε το τελικό σχήμα με το οποίο θα κληθεί να πείσει τους πολίτες να χαρίσουν στη Νέα Δημοκρατία μία τρίτη, συνεχόμενη, κυβερνητική θητεία.

Όσοι μπήκαν στην κυβέρνηση ή άλλαξαν πόστο δεν λογίζονται ως πρωταγωνιστές ή μεγάλοι παίκτες. Ο Γιώργος Κώτσηρας, που άφησε τη θέση του στο υπουργείο Οικονομικών για να μετακινηθεί στο Μεταφορών, είναι ένας φερέλπις, για τη δεξιά, πολιτικός που προέρχεται από το καραμανλικό μπλοκ αλλά μέχρι εκεί. Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, που αντικατέστησε τον Κώτσηρα, στο Οικονομικών, η Μαριλένα Σούκουλη που πήρε τη θέση του εκλιπόντα Νίκου Ταγαρά στο Περιβάλλοντος και ο Τάσος Χατζηβασιλείου που επανήλθε στο Εξωτερικών είναι αναλώσιμοι. Ωστόσο, σε ό,τι αφορά την περίπτωση του Μαρκόπουλου, θα μπορούσε να μπει κανείς ότι ο Μητσοτάκης φρόντισε να «σιγήσει» η φωνή ενός εκ των ανταρτών του κόμματος αν και ο βουλευτής Πειραιά δεν θεωρείται στέλεχος με πολιτικό εκτόπισμα που θα μπορούσε δυνητικά να προκαλέσει κινδύνους στην κυβέρνηση. Επειδή όμως καμιά φορά δεν ξέρει κανείς, ο άλλοτε δημοσιογράφος του Πρώτου Θέματος υπουργοποιήθηκε.

Το «βαρύ» έργο του Κυρανάκη

Ωστόσο, η εσωτερική μεταγραφή που έκλεψε την παράσταση και μπορεί να λογιστεί ως πολιτικά σημαίνουσα είναι η τοποθέτηση του Κωνσταντίνου Κυρανάκη στη θέση του γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας (η εκλογή του ήταν απλά μία τυπική υπόθεση). Ο πρώην πια υπουργός, ακραιφνής δεξιός, συχνά προκλητικός στις τοποθετήσεις του και εκ των δημιουργών της προπαγάνδας του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου της περιόδου 2015-19, αναλαμβάνει το δύσκολο έργο να «τρέξει» το κόμμα προς την εκλογική μάχη γνωρίζοντας ότι η Νέα Δημοκρατία φθίνει σε δυνάμεις και δημοφιλία.
Επιλέχθηκε όμως και για κάτι άλλο. Ο Κυρανάκης διακρίθηκε για την ακραία πολεμική του στον Αλέξη Τσίπρα και επειδή ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ. αναδεικνύεται στις δημοσκοπήσεις ως ο κύριος πόλος της κεντροαριστεράς, ο πρώην υπουργός  θα ακονίσει τα παλιά του ξίφη για να παράξει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Με το καλημέρα έδωσε και το στίγμα των προθέσεών του: «Η Αριστερά επιθυμεί να επανέλθει με ακραία εμφυλιοπολεμική ρητορική» τόνισε και αμέσως όλοι κατάλαβαν. Το προπαγανδιστικό παιχνίδι μόλις είχε αρχίσει.

Βουλιάξτε, ρε, καμιά βάρκα, τι σας ζητάνε;

Για να μην υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία για το πρόσημο που βάζει η κυβέρνηση στις περισσότερες πολιτικές της δράσεις, ήρθε η συζήτηση για τον νέο νόμο περί του μεταναστευτικού στη Βουλή. Εκεί το ακροδεξιό δίδυμο Πλεύρη (υπουργός)- Βορίδη (βουλευτής) έφτασε πραγματικά σε πολύ υψηλά επίπεδα απόδοσης (και χυδαιότητας παράλληλα).

Ο δεύτερος, σε μία αποστροφή του (ρατσιστικού) λόγου του, τόνισε: «Ξεκινάει λοιπόν αυτός με τους παράνομους μετανάστες και είναι μεσοπέλαγα. Ακούω ιδέες. Θα τη βουλιάξουμε τη βάρκα ή δε θα τη βουλιάξουμε;». Λες και δεν μιλάμε για ανθρώπους αλλά για δέματα, εμπορεύματα ή οτιδήποτε άλλο χωρίς την αξία της ανθρώπινης ζωής.

Έτσι και αλλιώς και το νέο νομοσχέδιο στη λογική της αποτροπής πάση θυσία κινείται, δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από τον Πλεύρη. Αλλά το να ακούγονται στη Βουλή των Ελλήνων τόσο ωμές, απροκάλυπτες χυδαιότητες αποτελεί σημείο των δύσκολων, δυστοπικών καιρών μας.
Πώς αλλιώς όμως θα αντιμετωπιστεί η απειλή Σαμαρά για την κυβέρνηση αν το τιμόνι δεν στρίψει τελείως δεξιά; Ο Μεσσήνιος, παρά το προσωπικό του δράμα λόγω της απώλειας της κόρης του, αποφάσισε να προχωρήσει περαιτέρω και να ιδρύσει πολιτικό σχηματισμό όπως είχε κάνει το μακρινό 1993 με την Πολιτική Άνοιξη. Στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας βέβαια παρατηρείται συνωστισμός (Ελληνική Λύση, Φωνή Λογικής, Νίκη, Κόμμα Καρυστιανού) αλλά ο Σαμαράς πιστεύει ότι με το προσωπικό του κύρος και την ιδιότητά του (πρώην πρωθυπουργός γαρ) μπορεί να παίξει ρόλο στις εξελίξεις μ’ ένα μικρό αλλά κρίσιμο ποσοστό στις επόμενες εκλογές. Από πού θα αντλήσει όμως ψήφους; Αυτό το ερώτημα-κλειδί προς το παρόν δεν έχει απάντηση. Η Νέα Δημοκρατία όμως παίρνει, όπως είπαμε, τα μέτρα της μ’ έναν αντικειμενικό στόχο. Να μην πέσει την Κυριακή των εκλογών κάτω από το ψυχολογικό όριο του 30%.

Ο Ντίλιαν τούς πληγώνει

Στην υπόθεση των υποκλοπών το κυβερνητικό στρατόπεδο βρίσκεται και πάλι σε δύσκολη θέση. Η αποκάλυψη της εφημερίδας Το Βήμα την περασμένη Κυριακή σύμφωνα με την οποία η Intellexa (η εταιρία που εμπορεύεται το λογισμικό Predator) είχε συνάψει συμφωνητικό συνεργασίας το 2020 με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, προκάλεσε, ευλόγως, έντονες αντιδράσεις. Το ρεπορτάζ υπογράμμιζε ότι το επίμαχο έγγραφο φέρεται να έφερε υπογραφές των δύο πλευρών και να περιλάμβανε αναφορές στη νόμιμη χρήση του λογισμικού. Η δουλειά, δηλαδή, γινόταν επίσημα, με υπογραφές και ανταλλαγή υπηρεσιακών e-mail. Πώς να σταθεί έτσι το κυβερνητικό αφήγημα περί υπόθεσης που αφορά…ιδιώτες;
Σύσσωμη η αντιπολίτευση ζήτησε την άμεση ενημέρωση των δικαστικών αρχών, έτσι ώστε να ξεκινήσει εκ νέου διαδικασία, αλλά και την κλήση του Ταλ Ντίλιαν, εκ των επικεφαλής της Ιntellexa, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, αν ο πρώην στρατιωτικός των IDF έρθει χωρίς ντιλ με την κυβέρνηση στο Κοινοβούλιο, τότε η κατάσταση μπορεί να βγει εκτός ελέγχου αφού αναμένεται να πει άβολες αλήθειες. Εδώ για την κυβέρνηση υπάρχουν δύο επιλογές. Ή να… ντιλάρει (μην σας σοκάρουν οι όροι, αυτοί χρησιμοποιούναι στο παρασκήνιο) ή να αρνηθεί μέχρις εσχάτων να έρθει ο Ντίλιαν στη Βουλή. Δύσκολη η επιλογή αν μην τι άλλο και υψηλό το διακύβευμα. Αν το μπουκέτο των αποκαλύψεων για τις υποκλοπές ανοίξει περαιτέρω, τότε η κυβέρνηση πολύ δύσκολα θα μπορέσει να σταθεί όρθια, κατά τη διάρκεια μάλιστα ενός μεγάλου προεκλογικού αγώνα. 

Τέμπη: Οργή των συγγενών

Με τη δίκη για το κύριο μέρος της υπόθεσης να συνεχίζεται στη Λάρισα (αν και ακόμα δεν έχει αρχίσει το ουσιώδες κομμάτι) οι συγγενείς των θυμάτων εξέφρασαν πριν από λίγες ημέρες την οργή τους για την απόφαση της επ’ αόριστον αναβολής της δίκης που αφορά τον ελεγκτή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας σχετικά με την περιβόητη σύμβαση 717 για το έργο της τηλεδιοίκησης.
Σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Θυμάτων Τεμπών κάνει λόγο για επιχείρηση ξεπλύματος ευθυνών δηλώνοντας, παράλληλα, ότι  θα συνεχίσει τον αγώνα του μέχρι την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Σε σχετική του ανακοίνωση τονίστηκαν τα εξής: «Η συγκάλυψη σε πλήρη εξέλιξη: Νέα επ’ αόριστον αναβολή δίκης και επικοινωνιακά σόου πάνω στους νεκρούς μας. Καταγγέλλουμε την απόφαση για μια ακόμα επ΄ αόριστον αναβολή, αυτήν τη φορά της δίκης για τον ελεγκτή της σύμβασης 717, με προσχηματικά επιχειρήματα και δικαιολογίες. Μια δίκη στην οποία το ελληνικό Δημόσιο, σε μια κίνηση απύθμενου κυνισμού, όχι μόνο δεν υποστήριζε την κατηγορία, αλλά αρχικά διόρισε και συνηγόρους υπεράσπισης στους κατηγορούμενους ελεγκτές.
Η προκλητική αυτή απόφαση έρχεται σε συνέχεια της απαράδεκτης απόφασης για επ’ αόριστον αναβολή της δίκης για τα χαμένα βίντεο, μετά από 20 δικασίμους, όταν η υπόθεση είχε φτάσει σε εξαιρετικά κρίσιμο για την εξέλιξή της σημείο. Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά η σκοπιμότητα του κατακερματισμού της υπόθεσης του εγκλήματος των Τεμπών σε επιμέρους δίκες».

Φωτο: Γιώργος Κονταρίνης / Eurokinissi