Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δημοσκοπικά καταρρέει. Αυτό που τη διασώζει είναι ότι δεν αναδεικνύεται κάποιος αντιπολιτευτικός πόλος, ο οποίος θα μπορούσε να διεκδικήσει με αξιώσεις τη διακυβέρνηση. Από την πρώτη μέρα που ανέλαβε την εξουσία, η ΝΔ έχει επιδείξει μια απαρέγκλιτη σταθερότητα στις θέσεις της και επιμονή στο πρόγραμμά της και ταυτόχρονα μια εξαιρετική προσαρμοστικότητα στη συγκυρία. Η μόνη φορά που φάνηκε να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της ήταν τώρα με τις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, όχι τότε, όταν συνέβη το έγκλημα, οπότε και πάλι επέδειξε απίστευτα αντανακλαστικά με το άμεσο μπάζωμα του χώρου και την αποποίηση των ευθυνών της, καταφέρνοντας εν τέλει τη θριαμβευτική επανεκλογή της λίγους μήνες μετά. Τους τελευταίους δύο μήνες περίπου, με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου στους δρόμους, με σωρεία αποκαλύψεων, με τους συγγενείς των θυμάτων να κερδίζουν την προσοχή του κόσμου, η κυβέρνηση της ΝΔ έχασε τη μπάλα. Άλλαζε γραμμή συνεχώς, επιτέθηκε στους συγγενείς των θυμάτων, κατηγόρησε και παρερμήνευσε τους διαδηλωτές. Υπέπεσε σε σωρεία λαθών, που τώρα με συντονισμένες κινήσεις προσπαθεί να επανορθώσει και να πάρει πάλι τα ινία της κούρσας.
Το “μπάζωμα” της Προανακριτικής
Η νέα συγκάλυψη που επιχειρεί με το “μπάζωμα” της Προανακριτικής (έχει την πλειοψηφία, ό,τι θέλει κάνει) είναι η πρώτη κίνηση που θυμίζει την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που γνωρίζουμε, που κατάφερε να ξεφύγει από το σκάνδαλο των υποκλοπών, το σκάνδαλο της λίστας Πέτσα, το σκάνδαλο “σκόιλ ελικίκου”, το σκάνδαλο Ασημακοπούλου, αλλά και από την εγκληματική διαχείριση του κορονοϊού, φυσικών καταστροφών (π.χ. Daniel και Θεσσαλία), πυρκαγιών, ακραίων καιρικών φαινομένων (π.χ. εθνική οδός Αθηνών Λαμίας). Συντονισμένα, με πληθώρα ΜΜΕ να συνηγορούν με την αντισυνταγματική απόφαση της κυβέρνησης, προωθεί το κλείσιμο της Προανακριτικής Επιτροπής για τον Χρ. Τριαντόπουλο, προτού καν αυτή αρχίσει τις εργασίες της. Παρουσιάζεται περίπου ως θέσφατο η άποψη του συνταγματολόγου Ν. Αλιβιζάτου, ο οποίος επιχειρηματολογεί μακριά από το σύνταγμα και τις επιταγές του και στηρίζεται στο ότι μέχρι τώρα οι υπουργοί αποφεύγουν τις ευθύνες τους και πως με τη “δικαστικοποίηση της δίωξης των υπουργικών αδικημάτων” θα υπάρχει δικαιοσύνη. Αποσιωπάται η επιχειρηματολογία πληθώρας συνταγματολόγων (Γ. Τασόπουλος, Χρ. Λαζαράτος, Αλ. Κεσσόπουλος, Α. Καϊδατζής, Ξ. Κοντιάδης, Ν. Παπασπύρου, Χ. Τσιλιώτης κ.λπ.) που υποστηρίζει πως πρώτον ο κ. Τριαντόπουλος δεν έχει δικαίωμα να ζητήσει να γίνει ή να μην γίνει Προανακριτική, όπως κανένας ύποπτος ή κατηγορούμενος, δεύτερον η Προανακριτική ασκεί τον ρόλο του εισαγγελέα και η παράκαμψη αυτού του σταδίου μπορεί να τινάξει το κατηγορητήριο στον αέρα, τρίτον στην Προανακριτική μπορεί να προκύψουν στοιχεία για διώξεις και άλλων προσώπων, τέταρτον είναι μια διαδικασία που υποχρεωτικά από το σύνταγμα πρέπει να τηρηθεί. Επιχειρείται επομένως ένα συνταγματικό ατόπημα, πολύ χειρότερο από το πώς χειρίστηκε η κυβέρνηση την Εξεταστική Επιτροπή για τον Κ. Καραμανλή. Την ερχόμενη Παρασκευή 28 Μαρτίου, μάλιστα, ο κατηγορούμενος θα κληθεί να απολογηθεί, ακόμα και με υπόμνημα επιλέγοντας την απουσία, ενώ πρώτη φορά στα χρονικά προηγείται των μαρτυρικών καταθέσεων η κατάθεση του κατηγορούμενου, που σύμφωνα με το δίκαιό μας πραγματοποιείται τελευταία.
Όλα τα κυβερνητικά στελέχη, με πρώτο τον πρωθυπουργό, και από κοντά σειρά δημοσιολογούντων δημοσιογράφων χαρακτηρίζουν “γενναία” την πράξη του κ. Τριαντόπουλου να τσαλαπατήσει το σύνταγμα για τη διάσωσή του αλλά και τη διάσωση της κυβέρνησης της ΝΔ. Η κίνηση αυτή προκαλεί ντόμινο εξελίξεων προς όφελος της κυβέρνησης, αφού δεν θα κληθούν σε απολογία όσοι εμπλέκονται στο μέιλ (Γεραπετρίτης, Σκέρτσος, Ξιφαράς) ούτε βέβαια ο πρωθυπουργός και γενικά θα φύγει από την επικαιρότητα μία συζήτηση που θα τραβούσε έως τέσσερις μήνες, με συνεχείς πιέσεις προς την κυβέρνηση και τα στελέχη της, κρατώντας την είδηση της “συγκάλυψης” πρώτη. Επιπλέον, ελπίζουν έτσι πως θα φύγει από τα φώτα της δημοσιότητας η Ζωή Κωνσταντοπούλου η οποία έχει καταφέρει να αποκτήσει την ιδιοκτησία της ατζέντας για το έγκλημα στα Τέμπη και να βρεθεί, εξαιτίας αυτού, ακόμα και δεύτερο κόμμα στις δημοσκοπήσεις. Όπως δήλωσε ο Στράτος Φαναράς κατά την παρουσίαση της δημοσκόπησης της Metron Analysis: “ Όταν θα αρχίσουμε να συζητάμε για αυτά θα δούμε αν μπορεί (η Πλεύση Ελευθερίας) να το διατηρήσει ή θα είναι σταδιακά ένας απόηχος αυτή η περίοδος”. Η Νέα Δημοκρατία επομένως σπεύδει να ενταφιάσει τη συζήτηση, για να μην γεννηθεί από αυτή ένας αντίπαλός της.
Θεματοθέτρια
Παράλληλα, η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να αλλάξει με διάφορους τρόπους την ατζέντα. Από τη μία το αδύναμο -μέχρι στιγμής, αλλά έρχεται και κουμπώνει με πολλά στοιχεία της στρατηγικής της- θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης. Επιμένει στην αναθεώρηση του άρθρου 86 (δίωξη κατά μελών της κυβέρνησης, ειδικό δικαστήριο), την ίδια στιγμή που το παραβιάζει, στο όνομα της μελλοντικής αλλαγής του (το ίδιο έκανε και με την εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας, δεν ανανέωσε τη θητεία της κ. Σακελλαροπούλου επειδή θα προτείνει στην αναθεώρηση να είναι μία). Εμφανίζεται η ΝΔ ως το κόμμα που θα αναλάβει τις ευθύνες του αν κληθεί από τη δικαιοσύνη (δεν το έχει κάνει ούτε μια φορά στη θητεία της, χρησιμοποιώντας την ασυλία και τους νόμους προστασίας των υπουργών) και παράλληλα περνά την ατζέντα της για την αναθεώρηση του άρθρου 16 (και εδώ έχει κάνει bypass το σύνταγμα για να νομιμοποιήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια), για να αρχίσει ξανά να προσελκύει την απογοητευμένη δεξαμενή των ψηφοφόρων της.
Από την άλλη, τίθεται ξανά η ρευστότητα του γεωπολιτικού τοπίου (με αυτό το επιχείρημα εξέλεξε μόνη της για πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Τασούλα) και η θέση της Ελλάδας σε αυτό. Σε μία συγκυρία που η εκεχειρία στη Γάζα έχει παύσει (σιωπή από την ελληνική κυβέρνηση), που η προεδρία του Τραμπ ξηλώνει το υπουργείο Παιδείας, κυνηγά τους μετανάστες νόμιμους και παράνομους, επιβάλει ένα γαϊτανάκι εξοπλισμών (ακολουθεί κατά πόδας την ίδια πολιτική η κυβέρνηση), που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται χωρίς ορατή την κατάπαυση πυρός (και με τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης), που η Τουρκία βρίσκεται σε πολιτική κρίση και φυλακίζει τον δήμαρχο της Ινστανμπούλ Εκρέμ Ιμάμογλου (αμήχανη αποφυγή τοποθέτησης και υπενθύμιση ότι η Τουρκία διεκδικεί ένταξη στην ΕΕ), η συζήτηση εργαλειοποιείται για συσπείρωση γύρω από τη σημαία και επιστροφή απογοητευμένων ψηφοφόρων.
Επιπλέον, με την υπουργοποίηση του Μ. Βορίδη στο υπουργείο Μετανάστευσης, την αναστολή της ανανέωσης των τριετών αδειών παραμονής (εν μία νυκτί αύξησε τους μετανάστες χωρίς χαρτιά), την τοποθέτηση του πρωθυπουργού στη Σύνοδο Κορυφής υπέρ της αυστηροποίησης της (αντι)μεταναστευτικής πολιτικής, η κυβέρνηση επιχειρεί να θέσει πρώτο στην ατζέντα το μεταναστευτικό απευθυνόμενη στα ευήκοα ώτα της ακροδεξιάς, για αν ανακόψει την άνοδο της Ελληνικής Λύσης και να επαναπατρίσει ψηφοφόρους.
Μέτρα διαφυγής
Κατόπιν, η κυβέρνηση σχεδιάζει να δραπετεύσει τελείως από τον τοίχο όπου έχει στριμωχτεί στις 2 Απριλίου, όταν θα έρθει στη βουλή μετά από δύο μήνες απολογίας (προ ημερησίας για τα Τέμπη, πρόταση μομφής, Προανακριτική) να θριαμβολογήσει για το Rearm Europe, το ευρωπαϊκό εξοπλιστικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων, για το οποίο η ελληνική κυβέρνηση είχε τον ρόλο του λαγού της ΕΕ. Ο πρωθυπουργός θα υπερθεματίσει για τη γεωπολιτική συγκυρία και τον ρόλο της Ελλάδας, θα επιτεθεί στα υπόλοιπα κόμματα ως περίπου ανθέλληνες και θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα εκατομμυρίων ευρώ σε εξοπλισμούς, με ευρωπαϊκά κονδύλια (δάνεια που θα πρέπει να αποπληρώσει η χώρα, αλλά αυτό εντέχνως αποσιωπάται). Παράλληλα, θα αρχίσει να μοιράζει μέτρα, καθώς η ρήτρα διαφυγής, η οποία μάλιστα αποφασίστηκε στο Σύμφωνο Σταθερότητας ότι θα ισχύσει και για τον φετινό προϋπολογισμό (τον τρέχοντα δηλαδή!) θα αφήσει ένα δημοσιονομικό περιθώριο που μπορεί να φτάσει τα 500 εκατ. ευρώ (βέβαια ήδη το υπουργείο Οικονομικών έχει στα κιτάπια του υπέρβαση 100 εκατ. ευρώ στον στόχο των φετινών δαπανών). Κάποια από αυτά ενδέχεται να τα μοιράσει πριν το Πάσχα ο πρωθυπουργός και σίγουρα θα κρατήσει τα υπόλοιπα για την ΔΕΘ, για την οποία ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Χατζηδάκης έχει προαναγγείλει μείωση άμεσων φόρων. Καθώς φαίνεται και με την τοποθέτηση του κεντρικού τραπεζίτη κ. Στουρνάρα, η κυβέρνηση πιστεύει ότι μπορεί να αποφύγει την πίεση που δέχεται για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, με μέτρα “διαφυγής”, που θα δίνουν από λίγο στον καθένα και ελπίζει ότι στις 9 Απρίλη, μέρα γενικής απεργίας, δεν θα υπάρξει κλίμα που θα ανατρέψει τους σχεδιασμούς της, οι οποίοι κρύβονται πίσω από τους δημοσιονομικούς περιορισμούς.
Με αυτά και με εκείνα, η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι θα καταφέρει (το αργότερο έως την ΔΕΘ) να έχει βγει από τη δημοσκοπική δίνη και να έχει επιτύχει σταθεροποίηση των ποσοστών της, για να δει ξανά ανοιχτό ορίζοντα και αποφυγή πρόωρων εκλογών, η οποία αυτή τη στιγμή είναι στο τραπέζι των συζητήσεων των ψηφοφόρων, όπως συνηγορούν όλες οι δημοσκοπήσεις. Σύμφωνα με την Metron Analysis, το αίτημα για πρόωρες εκλογές κερδίζει στην κοινωνία (56%), στην Οpinion Poll το 44,9% και στην Alco το 50%. Η κυβέρνηση επιχειρεί να διαφύγει των προβλημάτων της, για να μπορέσει να αντέξει έως το 2027 οπότε και έχει μεταθέσει όλες τις μεταρρυθμίσεις με πρώτη τον σιδηρόδρομο. Όσες ρήτρες και αν εφαρμόσει όμως, ο κόσμος είναι ακόμα στους δρόμους και απαιτεί πρώτα και κύρια δικαιοσύνη, να καταδικαστούν δηλαδή οι ένοχοι. Η νέα συγκάλυψη στο έγκλημα των Τεμπών, μόνο οργή θα θερίσει.
Ιωάννα Δρόσου
