Να μη χαθεί ό,τι έχει ως τώρα κερδηθεί
Την ώρα που όλοι περίμεναν να λειτουργήσει η τηλεφωνική γραμμή Ζάεφ – Τσίπρα, ώστε να σημάνει η αρχή του τέλους του μακεδονικού, μια δήλωση «κυβερνητικού αξιωματούχου» στην Αθήνα την Παρασκευή σηματοδοτούσε μια απροσδόκητη εμπλοκή: «Η πλευρά της ΠΓΔΜ, από ό,τι φαίνεται, δεν είναι ακόμη έτοιμη να ανταποκριθεί στα όσα συμφωνήθηκαν στις Βρυξέλλες (…) Η πιθανότητα συμφωνίας εντός των επόμενων ημερών φαίνεται πως απομακρύνεται»…
Αντιδρώντας, «κυβερνητικές πηγές» από τα Σκόπια ανέφεραν: «Αυτές τις στιγμές δεν πρέπει να υποκύπτουμε σε εικασίες. Η υπεύθυνη στάση όλων των πολιτικών παραγόντων στις δύο χώρες είναι πολύ χρήσιμη προς το συμφέρον της εξεύρεσης λύσης».
Οι διατυπώσεις και το τυπικό αυτού του ιδιόμορφου «διαλόγου» δεν ευνοούν την εκδοχή του ναυαγίου των διαπραγματεύσεων. Κανείς δεν έσπευσε να βγάλει ένα τέτοιο συμπέρασμα, ενώ είναι χαρακτηριστική η σιωπή της αξιωματικής και της ελάσσονος αντιπολίτευσης για το θέμα, ως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές.
Το ερώτημα, ωστόσο, «τι να σημαίνουν όλα αυτά», παραμένει αναπάντητο. Πρόκειται για κίνηση πίεσης της ελληνικής πλευράς, ώστε να επισπευθεί η επίλυση των εσωτερικών αντιθέσεων στη γείτονα χώρα; Πρόκειται για «βοήθεια» της Αθήνας προς τα Σκόπια, ώστε να αποδυναμωθούν οι παρεμβάσεις του προέδρου Ιβανόφ;
Με την ελάχιστη πληροφόρηση γύρω από τις τελευταίες αυτές εξελίξεις δεν είναι περίεργο που δεν αποφεύγουμε τις εικασίες. Πέρα, όμως, από τις όποιες υποθέσεις που μπορούμε να κάνουμε, υπάρχει έντονη η ανάγκη και απαίτηση να μη χαθεί το έδαφος που έχει ως τώρα κερδηθεί και από τις δύο πλευρές, καθώς από τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί, έχει καταφανεί ότι μια αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία είναι πια εφικτή, παρά τα εμπόδια που παρεμβάλλονται τόσο στα Σκόπια όσο και στην Αθήνα.
