Σαν σήμερα, στην Απείρανθο της Νάξου, γεννήθηκε ο Μανώλης Γλέζος.
Γιος της Μάχης και του Νίκου, από τα πρώτα του βήματα στάθηκε στο πλευρό των αδικημένων και των μαχόμενων για μια ζωή πιο δίκαιη, πιο ελεύθερη. Μια μορφή που δεν χωρά εύκολα σε λέξεις, γιατί υπήρξε ταυτόχρονα άνθρωπος και σύμβολο.
Ο νέος που σκαρφάλωσε στη σκοτεινή νύχτα της Κατοχής και κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη, άναψε το φως της ελπίδας σε μια σκλαβωμένη χώρα. Ο πολίτης που δεν έπαψε ποτέ να αμφισβητεί, να ονειρεύεται, να παλεύει — ακόμα κι όταν τα χρόνια βάραιναν στους ώμους του, η ψυχή του έμενε νεανική, ανυπότακτη.
Ο Νώλης δεν ανήκε μόνο στο χτες. Ανήκει και στο αύριο. Η ζωή του απέδειξε ότι η Ιστορία δεν είναι βιβλίο κλειστό, αλλά δρόμος ανοιχτός, που χαράσσεται από πράξεις και όνειρα. Μίλησε για δικαιοσύνη, για αξιοπρέπεια, για λαούς που στέκονται όρθιοι. Στάθηκε πάντα δίπλα στους καταπιεσμένους, σε όσους δεν είχαν φωνή. Έδειξε ότι η πολιτική δεν είναι μηχανισμός εξουσίας, αλλά αγώνας για την ελευθερία όλων.
Η μνήμη του σήμερα δεν είναι μνημόσυνο, αλλά προσκλητήριο. Μας θυμίζει πως η αδικία δεν είναι πεπρωμένο. Πως οι σημαίες της καταπίεσης κατεβαίνουν μόνο όταν τολμηρά χέρια αποφασίσουν να τις κατεβάσουν. Μας θυμίζει ότι η αξιοπρέπεια ενός λαού δεν χαρίζεται, δεν αγοράζεται, δεν εκβιάζεται. Κατακτιέται καθημερινά.
Οραματιζόταν έναν κόσμο ειρηνικό, δημοκρατικό, ανθρώπινο. Έναν κόσμο που ακόμα δεν έχει οικοδομηθεί. Μα όσο υπάρχουν άνθρωποι που εμπνέονται από το παράδειγμά του, η Ιστορία θα συνεχίζει να ξαναγράφεται.
Ο Μανώλης Γλέζος ζει, σε κάθε νεολαία που αψηφά τον φόβο, σε κάθε κοινωνία που ορθώνεται απέναντι στην αδικία, σε κάθε λαό που σηκώνει το βλέμμα και διεκδικεί το μέλλον του.
Υπήρξε στενός φίλος του Γιασέρ Αραφάτ και αγωνίστηκε για μια Παλαιστίνη ελεύθερη. Αν ζούσε σήμερα θα συνέχιζε να μάχεται για να σταματήσει η σφαγή στη Γάζα, θα στεκόταν απέναντι στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και θα ήταν στο πλευρό του Global Sumud Flotilla, υψώνοντας ξανά το λάβαρο της διεθνούς αλληλεγγύης.
Δεν έζησε μόνο τη δική του περιπετειώδη ζωή. Έζησε και για τον αδελφό του Νίκο, που εκτελέστηκε στις 10 Μαΐου 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τους ναζί κατακτητές. Έζησε και για όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που αφιέρωσαν τη ζωή τους στο όνειρο ενός αλλιώτικου αύριο και δεν πρόλαβαν να το δουν.
Ο Νώλης θα αποτελεί για πάντα σύμβολο αγώνα και ελπίδας. Για όλους όσοι δεν συμβιβάζονται. Για όσους οραματίζονται έναν κόσμο ειρήνης, ελευθερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
