Όλες οι τελευταίες δηλώσεις της κ. Καρυστιανού δείχνουν και τον ιδεολογικό προσανατολισμό της. Άλλωστε, δεν τον είχε κρύψει. Η επίθεση που έκανε στον Αλέξη Τσίπρα, όσον αφορά το τρίτο μνημόνιο, ότι δήθεν ήταν το χειρότερο μνημόνιο, δεν πατά σε πραγματικά στοιχεία. Ουσιαστικά αναπαρήγαγε όλη την επιχειρηματολογία της ΝΔ και της Ομάδας Αλήθειας. Έτσι, από την αρχή έθεσε ένα όριο. Ότι δεν θέλει καμία σχέση με την Αριστερά και τον κόσμο της, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω έχει στηρίξει τον αγώνα για δικαιοσύνη.
Παράλληλα, η κ. Καρυστινού δήλωσε με έμφαση ότι κείται πέραν του σχήματος Αριστερά-Δεξιά. Αυτό το «απολίτικο» σύνθημα είναι βαθιά πολιτικό, γιατί ουσιαστικά υπηρετεί τις ανάγκες του συστήματος που υποτίθεται πως θέλει να χτυπήσει. Γιατί μέσα σε ένα φαντασιακό ιδεώδες καταργεί όλες τις διαφοροποιήσεις που υπάρχουν σε μια κοινωνία. Επί του πραγματικού, τα θύματα του εγκλήματος των Τεμπών δεν είχαν καμία σχέση με τους αρχοντικούς γόνους. Αλλά η κ. Καρυστιανού αυτό το ξεπέρασε προχωρώντας σε μια ακόμη πιο βαριά ιδεολογικά παρέμβαση. Πώς τα δικαιώματα υπόκεινται σε δημοψηφισματική λογική. Ο λαός δηλαδή θα αποφασίζει αν μια γυναίκα θέλει να κάνει άμβλωση ή όχι. O tempora o mores. Όμως δεν ήταν μια τυχαία δήλωση. Όρισε τον χώρο της. Και είναι ο σκληρός χώρος της υπερσυντηρητικής θρησκευόμενης δεξιάς. Γι’ αυτό έσπευσε πρώτος από όλους ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να της επιτεθεί. Γιατί γνωρίζει πως στο κόμμα της ΝΔ υπάρχουν πολλοί που ακούν ευχάριστα αυτές τις θέσεις της κ. Καρυστιανού. Όπως άλλωστε τις ακούει ευχάριστα και η Εκκλησία της Ελλάδας. Το άφθαρτο πρόσωπο της κ. Καρυστιανού είναι το όχημα που θα μεταφέρει τον διασπασμένο ακροδεξιό κόσμο σε μια άλλη εποχή. Όπως ενδεχομένως και ένα τμήμα της ΝΔ, κυρίως από τη Λάρισα και βόρεια, που συγκινείται από τη «γραμμή» των εκκλησιαστικών παραγόντων.
Όμως, όπως κάθε πορεία έχει και αυτή τα βάσανά της. Η δήλωση περί αμβλώσεων μάλλον θα απομάκρυνε από την κ. Καρυστιανού ένα κομμάτι της ανήσυχης νεολαίας που αποστρέφεται ιδεολογήματα που μυρίζουν μούχλα. Ακόμη χειρότερα για την ίδια η κ. Καρυστιανού προχώρησε σε μια ανάρτηση υποτιθέμενης διόρθωσης της τηλεοπτικής της αναφοράς και στράφηκε κατά των δημοσιογράφων. Αλλά ατυχώς για την ίδια η δήλωσή της στέκει ακλόνητη και ατενίζει περιπαικτικά τις απεγνωσμένες διαψεύσεις. Όλα αυτά όμως μας δείχνουν κάτι πιο σοβαρό. Την απόπειρα δημιουργίας ενός «τραμπικού» σχήματος που θα επιχειρήσει να συνενώσει τα διεστώτα του σκληρού δεξιού χώρου.
Η κ. Καρυστιανού, λοιπόν, φιλοδοξεί με μια λογική Ιαβέρη να φέρει την κάθαρση στη χώρα. Ένα σύνθημα που μπορεί να ακούγεται ευχάριστα σε απελπισμένα τμήματα της κοινωνίας, πλην όμως είναι εξαιρετικά επικίνδυνο γιατί είναι απόλυτο. «Η αμαρτία καταστρέφεται με τη φωτιά» και θυμάμαι τον Ιερώνυμο Μπος. Όμως αυτό είναι και το ιδεολόγημα της άκρας δεξιάς. «Είναι όλοι το ίδιο». Η απουσία όμως της αρετής της διάκρισης οδηγεί σε ανορθολογικές καταστάσεις που υπονομεύουν την ίδια την δημοκρατία και τον ορθό λόγο. Γιατί όταν δεν μπορείς να διακρίνεις πως υπάρχουν διαφορετικά ταξικά συμφέροντα μέσα στην κοινωνία, όταν δεν μπορείς να παραδεχτείς πως για τον κρατικό έγκλημα των Τεμπών υπεύθυνη δεν είναι η Αριστερά, τότε ουσιαστικά κλείνεις το μάτι στους πιο αυταρχικούς κύκλους που αντιλαμβάνονται την έννοια της δικαιοσύνης ως εργαλείο καταπίεσης της αλήθειας, ή των αληθειών.
Η κ. Καρυστιανού επέλεξε στρατόπεδο. Δραπετεύει από την προσήλωση στη νομική προσπάθεια της εξιχνίασης του εγκλήματος των Τεμπών και φορά τα ρούχα της ηγέτιδας ενός χώρου που αντιλαμβάνεται τη δημοκρατία ως κάτι ενοχλητικό. Άλλωστε είναι γνωστό από την ιστορία πού μας οδήγησε η τρομώδης έννοια της συλλογικής ευθύνης. Δηλώσεις περί διαφθοράς στην Εφορία, άρα κλείνουμε τις εφορίες, είναι ενδεικτικές της ιαβέρικης λογικής. Η κ. Καρυστιανού φαίνεται να αισθάνεται πιο άνετα εκφράζοντας έναν «υποτιθέμενο αντισυστημικό» λόγο γιατί έτσι θεωρεί πως μπορεί να εκφράσει καλύτερα αυτό που επέλεξε να εκφράσει. Στην πραγματική ζωή όμως μερικές φορές τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλεις. Ακόμη και αν προσωρινά νικήσεις στο τέλος θα ηττηθείς. Θα ήθελα να σημειώσω πως οι λέξεις που γράφτηκαν διαχωρίζουν πλήρως τη μητέρα που έχασε το παιδί της σε ένα κρατικό έγκλημα από τη γυναίκα που επιλέγει να μιλά ως Τζόρτζια Μελόνι ή Μαρί Λεπέν.
Φωτο: offnetwork.gr / Eurokinissi
