Η 392η δικάσιμος είναι μέρα ορόσημο για τη δίκη της Χρυσής Αυγής, καθώς είναι η μέρα που ο Ηλίας Κασιδιάρης, το νούμερο δύο της ναζιστικής οργάνωσης, κάθισε στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Και είναι ο πρώτος που χάραξε εκ διαμέτρου αντίθετη υπερασπιστική γραμμή από κάθε άλλο κατηγορούμενο που έκατσε στο σκαμνί.
Πολιτική τοποθέτηση
Ο Ηλίας Κασιδιάρης δεν προσπάθησε να πείσει ότι «δεν ξέρει και δεν απαντά», ούτε να δείξει άλλους συγκατηγορούμενούς του και να βγάλει τον εαυτό του από το κάδρο. Έκανε μια πολιτική τοποθέτηση περισσότερο, παρά απολογία, προσπαθώντας μάλιστα να μιλήσει σαν βουλευτής στο κοινοβούλιο, χωρίς να αρνείται –αλλά ούτε και να παραδέχεται- τίποτα. Ήταν μια άκρως ηγετική εμφάνιση –άλλωστε ήταν και η πρώτη φορά από όταν ξεκίνησαν οι απολογίες της ηγεσίας που οι θέσεις του ακροατηρίου της Χρυσής Αυγής ήταν γεμάτες- που θα πρέπει να μας προβληματίσει, όχι τόσο για τη διεξαγωγή της δίκης, αυτή έχει πάρει το δρόμο της και δεν είναι οι απολογίες των κατηγορουμένων αυτές που θα αντιστρέψουν το αποτέλεσμά της- αλλά για την περίπτωση ενδυνάμωσης του νεοναζιστικού μορφώματος, μετά την ολοκλήρωση της δίκης και ανάλογα με το ποιοι θα έχουν καταδικαστεί.
Δεν αποποιήθηκε, δεν απολογήθηκε
Ο κατηγορούμενος δεν προσπάθησε να αποποιηθεί την εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία της οργάνωσης και του ίδιου ως μέλους και στελέχους της, ούτε να δείξει μεταμέλεια ή άγνοια, όπως έχουν κάνει όλοι οι υπόλοιποι –περιλαμβανομένης και της συζύγου του αρχηγού. Αντίθετα, αρνήθηκε να τοποθετηθεί, επικαλούμενος την «ελευθερία των ιδεών». Ο ισχυρισμός του, μάλιστα, ήταν πως δεν επιθυμεί να κάνει «οποιοδήποτε σχόλιο για πράγματα που γράφτηκαν στο πλαίσιο της ελευθερίας έκφρασης και διακίνησης ιδεών», προσθέτοντας «αλίμονο αν φτάσουμε στο σημείο αν, οποιοσδήποτε πολίτης, είτε είναι αριστερός, είτε δεξιός, είτε κομμουνιστής, είτε μαοϊκός να έρθει να απολογηθεί σε ποινικό δικαστήριο για σύμβολα». Και επέλεξε τη σιωπή σε όποια ερώτηση παρέπεμπε σε ιδεολογία (αρθρογραφία, σημαίες, σύμβολα, φωτογραφίες, ναζιστικοί χαιρετισμοί, κ.λπ.) Αρνούμενος, λοιπόν, ο Κασιδιάρης να αποποιηθεί τα πιστεύω του, διατηρεί το κύρος του εντός της οργάνωσης και μετά την ολοκλήρωση της δίκης –ακόμα και αν έχει καταδικαστεί και φυλακιστεί- δεν θα έχει την ταμπέλα του «προδότη» στους κύκλους των νεοναζιστών, αλλά του υπερασπιστή των ιδεών τους και επομένως θα μπορεί να είναι ένας άξιος ηγέτης –ακόμα και μέσα από τη φυλακή.
Υπερασπίστηκε το κόμμα
Η δεύτερη πολύ σημαντική διαφοροποίηση είναι το αίτημα-επιχείρημα του Κασιδιάρη «να δικαστούν και να καταδικαστούν υποστηρικτές, μέλη, στελέχη, ακόμα και βουλευτές που τέλεσαν αξιόποινες πράξεις», προσθέτοντας πως «η Χρυσή Αυγή ως κόμμα δεν έχει σχέση με την τέλεσή τους». Με αυτή τη γραμμή, ο Ηλίας Κασιδιάρης υπερασπίζεται το πολιτικό κόμμα, κάτι που πάλι δεν έκαναν προηγούμενοι ούτε επόμενοι, ακόμα και όσοι παραμένουν μέλη της Χρυσής Αυγής. Με αυτή την κίνηση, ο Κασιδιάρης προσπαθεί να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της νομιμότητας –άλλωστε την έκλινε σε όλους τους τόνους καθ’ όλη τη διάρκεια της απολογίας του- και ζητά από τη δικαιοσύνη να κάνει εκκαθάριση στο κόμμα του από τα εγκληματικά στοιχεία (κάνοντας και αναφορές σε κατηγορούμενους και καταδικασμένους που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ ή τη Νέα Δημοκρατία, κόμματα που συνέχισαν την πορεία τους και μετά τις καταδίκες βουλευτών ή και πρώην υπουργών). Κατά τον ίδιο, καταδίκες κατηγορουμένων δεν σημαίνει πως είναι εκτός νόμου το κόμμα, ακόμα και αν καταδικαστεί ο Ι. Λαγός, που είναι η επιδίωξη του κεντρικού πυρήνα της Χρυσής Αυγής ή ακόμα χειρότερα –αν και το απεύχονται- καταδικαστεί ο ίδιος ή ο Ν. Μιχαλολιάκος.
Σκευωροί και οι δικαστές
Μια τρίτη διαφοροποίηση είναι πως επέκτεινε το επιχείρημα της σκευωρίας και της πολιτικής δίωξης και στη σύνθεση του δικαστηρίου, προετοιμάζοντας έτσι τους υποστηρικτές και τα μέλη της Χρυσής Αυγής για ενδεχόμενη καταδίκη. Ο Η. Κασιδιάρης αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις του αναπληρωτή της έδρας Στέλιο Κωσταρέλλο «γιατί έχει απόλυτη και σφαιρική γνώση εγκληματικών ενεργειών του Ντογιάκου και δεν στοχεύει στην αποκάλυψη, αλλά στη συγκάλυψη της αλήθειας». Μια καταδικαστική απόφαση όλων των κατηγορουμένων θα είναι ένα «χαρτί» της Χρυσής Αυγής πως βγήκε από «πολιτικά κέντρα» εκτός νόμου και όχι από τις πράξεις της, και επομένως θα πρέπει –και μέσα από τη φυλακή- να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες της, αφού πρώτα γίνει κάθαρση από τους «προδότες».
Είναι ξεκάθαρο πως ο Ηλίας Κασιδιάρης επέλεξε το εδώλιο του δικαστηρίου να το μετατρέψει σε πολιτικό βήμα, όχι για το σήμερα ή το χθες της οργάνωσης στην οποία ανήκει, αλλά για το αύριο. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να επαγρυπνήσει το αντιφασιστικό κίνημα και να το αξιολογήσει, ώστε να το αποτρέψει. Επομένως, συμπεράσματα τύπου «κότα ο Κασιδιάρης στη δίκη» μπορεί να προκαλούν μια εφήμερη ευχαρίστηση για την κατάντια του άλλοτε σκληρού και βίαιου στελέχους πρώτης γραμμής της Χρυσής Αυγής, αλλά δεν βλέπουν τον ορίζοντα που προσπαθεί να χαράξει η ηγεσία, ώστε να συνεχίσει να πέφτει βαριά η σκιά του νεοναζισμού πάνω από την ελληνική κοινωνία.
Ιωάννα Δρόσου
