Φωτογραφίες: Νικόλας Κοκοβλής
Με τις διεργασίες του 3ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να έχουν εκκινήσει από την Πέμπτη, 14 Απριλίου, η «Εποχή» δίνει μια πρόγευση στις αναγνώστριες-ες της για τα επίδικα που θα τεθούν, φιλοξενώντας τις προσδοκίες και τις σκέψεις κάποιων εκ των εκλεγμένων συνέδρων του κόμματος.
Στοίχημα η αντιστοίχιση με τα προβλήματα και τις προκλήσεις του σήμερα
Το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ διεξάγεται έχοντας την παρακαταθήκη των 4,5 ετών διακυβέρνησης, με ένα αριστερό πρόγραμμα, που επικυρώθηκε από την ελληνική κοινωνία δύο φορές. Ο ΣΥΡΙΖΑ απάντησε σε κρίσιμα θέματα τα οποία επέβαλε η μνημονιακή συγκυρία και η εμπειρία αυτή, όπως αποτιμάται στον απολογισμό εκείνης της περιόδου, δεν είναι δυνατόν να μην αξιοποιηθεί για τον σχεδιασμό της επόμενης μέρας, αλλά πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Θα έλεγα ότι το μεγάλο στοίχημα είναι να βρούμε εκείνους τους τρόπους με τους οποίους το κόμμα μας θα αντιστοιχιστεί με τη μεγαλύτερη σαφήνεια με τα προβλήματα και τις προκλήσεις μιας μεταπανδημικής περιόδου, της περιβαλλοντικής κρίσης και εσχάτως της γεωπολιτικής αστάθειας. Αυτό σημαίνει ότι η δική μας απάντηση πρέπει να διαπερνά οριζόντια τη στρατηγική και πολιτική μας παρέμβαση. Με λίγα λόγια, να επανασυστηθούμε ως δύναμη της Αριστεράς στην κοινωνία για να απαντήσουμε στις αγωνίες των νέων, να ενσωματώσουμε ουσιαστικά και αποτελεσματικά μια νέα οικολογική αντίληψη και να θεραπεύσουμε την «αριστερή μελαγχολία» όσων απείχαν από τις εκλογές του 2019. Αυτές είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ευρεία στήριξη της δικής μας πρότασης από την κοινωνία. Ως νέο μέλος, από το 3ο μας Συνέδριο προσδοκώ τη διεύρυνση κοινωνικών συμμαχιών στη βάση των σημερινών απαιτήσεων μιας δοκιμαζόμενης κοινωνίας και όχι τη «διεύρυνση» του ιδεολογικού μας πλαισίου. Οι συμμαχίες αυτές σφυρηλατούνται με τον ριζοσπαστικό λόγο και την οραματική πρόταση και όχι ευκαιριακά, με επικοινωνιακούς όρους. Το συνέδριο είναι μια ευκαιρία να επιτευχθούν οι απαραίτητες συνθέσεις, ώστε την επόμενη μέρα ενωμένοι, πιο δυνατοί και εμπνευσμένοι, να συνομιλήσουμε με την κοινωνία. Την κοινωνία που θέλουμε να αλλάξουμε και όχι μόνο να εκφράσουμε.
Μακρίνα Βιόλα Κώστη,
μέλος Γραμματείας ΝΕ Β’ Θεσσαλονίκης ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ
Συνέχεια της ριζοσπαστικής αριστερής φυσιογνωμίας του κόμματος
Σε μία περίοδο όπου μαύρα σύννεφα έχουν ζώσει την καθημερινότητα μας, το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι η αρχή ενός νέου κεφαλαίου στη μακρά πολιτική διαδρομή της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ελλάδα. Ένα συνέδριο που θα θέσει την ταυτοτική βάση του κόμματος και θα καθορίσει τη συνέχιση της ριζοσπαστικής αριστερής φυσιογνωμίας του, καλώντας σε σύμπλευση το ευρύτερο φάσμα της Αριστεράς και που θα εμπνεύσει μία ακόμη φορά την ελληνική κοινωνία δείχνοντας πως υπάρχει ένας άλλος δρόμος. Μετά από τις αλλεπάλληλες παγκόσμιες κρίσεις, η ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας και ιδιαίτερα της νεολαίας είναι έκδηλη. Είναι υποχρέωση, λοιπόν, του ΣΥΡΙΖΑ στο Συνέδριο να συζητήσει, να συνθέσει και να συνδιαμορφώσει αυτές τις ρεαλιστικές, αριστερές και ριζοσπαστικές θέσεις που θα ανατρέψουν την πολιτική και κοινωνική καθεστηκυία της χώρας μας, αλλά και που θα δείξει τον δρόμο και στις υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις της Ευρώπης για ανατροπή και ριζική αλλαγή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Είναι αναγκαιότητα αυτό το Συνέδριο να τελειώσει τον στείρο καταγγελτικό πολιτικό λόγο και τη χλιαρή πολιτική ίσων αποστάσεων. Η Αριστερά δεν φοβήθηκε ποτέ τη σύγκρουση, διότι είχε πάντοτε απύθμενη αυτοπεποίθηση για την υπεροχή των ιδεών και των αξιών της. Ο Αντόνιο Γκράμσι είχε πει πως «η κρίση έχει να κάνει με το γεγονός ότι το παλιό πεθαίνει, αλλά το καινούργιο δεν μπορεί να γεννηθεί». Ας είναι, λοιπόν, το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ η απαρχή της γέννησης. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας, το οφείλουμε στην κοινωνία, το οφείλουμε στην Αριστερά.
Κίμωνας Τζον Αποστολάκης,
μέλος Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ
Όχι σε έναν θολό προοδευτισμό
Για μένα, νομίζω και για μεγάλο μέρος της γενιάς μου, που με προτάγματα την υπεράσπιση του 114 άρθρου του Συντάγματος και τη διεκδίκηση του 15% στην Παιδεία, προσπαθήσαμε να ανταποκριθούμε στη βαριά παρακαταθήκη που μας εμπιστεύτηκαν οι γενιές του ‘40 και ‘50, το συνέδριο ενός αριστερού ριζοσπαστικού κόμματος, προσανατολισμένου στο όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης, είναι πάντα ένα σημαντικό πολιτικό–κοινωνικό γεγονός. Το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι κομβικής σημασίας για έναν πρόσθετο λόγο, γίνεται σε πυκνό ιστορικό χρόνο, σε μια συγκυρία με διακριτά, όσο και αλληλένδετα, χαρακτηριστικά: ακραία νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση, πανδημία, κλιματική κρίση, ανάστατο διεθνές περιβάλλον εξαιτίας του πολέμου και της γεωπολιτικής κρίσης που πυροδότησε. Στις προσυνεδριακές διαδικασίες, προτάσεις, όπως ο τρόπος εκλογής των κεντρικών οργάνων, επισκίασαν υπέρμετρα την άμεση και επιτακτική ανάγκη διερεύνησης του τρόπου ανάκαμψης της δυναμικής του κόμματος με την επεξεργασία πολιτικών απαντήσεων στα κοινωνικά επίδικα. Περιμένω, και ελπίζω, ότι στο Συνέδριο θα διαμορφωθεί το πλαίσιο των θέσεων που απαιτούνται για ένα κόμμα–συλλογικό διανοούμενο, δημοκρατικά λειτουργικό σε όλες τις βαθμίδες του, που με την ενεργή, συνειδητή συμμετοχή των μελών του, θα καθορίζει τις κατευθυντήριες της πολιτικής του στα σοβαρά επίδικα των καιρών. Ελπίζω να μην καταλήξουν όλα σε ένα θολό και απροσδιόριστο «προοδευτισμό». Και περιμένω η πρόοδος να έχει ως πρόσημο την εμβάθυνση του ριζοσπαστικού χαρακτήρα της πολιτικής της Αριστεράς, για να νικηθεί η Δεξιά. Χαρακτήρα αποτυπωμένου, παραδείγματος χάριν, στην ανάδειξη της εργασίας σε μείζονος σημασίας πολιτικό και ιδεολογικό επίδικο, στο βιώσιμο μέλλον για το δημόσιο σύστημα υγείας, στην ποιοτική αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας, στη δίκαιη ανάπτυξη, στον δραστικό περιορισμό των ανισοτήτων με τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, στην πράσινη μετάβαση με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, στην άτεγκτη καταδίκη του πολέμου, στην ακάματη προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός δυναμικού κινήματος για την ειρήνη και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων.
Μαρία Τοπαλιάν,
ΟΜ πλατείας Βικτωρίας – Αχαρνών
Να ξανασυστηθούμε στον κόσμο
Θα ήθελα το 3ο Συνέδριό μας να ασχοληθεί με τον πόλεμο, συνεπώς και με την ειρήνη στον κόσμο. Θα ήθελα να ασχοληθεί με τα «μικρά» και «μεγάλα» ζητήματα που χωρίζουν τον κόσμο, που δημιουργούν νέες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά. Θα ήθελα να μιλήσουμε για τους «από κάτω», τον κόσμο της εργασίας, τους φτωχούς, που πρέπει να έρθουν στην επιφάνεια. Οι «αόρατοι» να γίνουν ορατοί, οι καταπιεσμένοι και οι καταπιεσμένες να ξαναπιάσουν το νήμα με την ιστορία και τα κοινωνικά κινήματα. Θα ήθελα να έχουμε την ωριμότητα, το θάρρος, τη βούληση για μια νέα ριζοσπαστική στροφή, που θα δίνει απαντήσεις στις προσδοκίες του κόσμου που μας ενδιαφέρει. Θα ήθελα να αναζητήσουμε βηματισμούς στον δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση, να μη φοβηθούμε να μιλήσουμε για τον σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία. Θα ήθελα να δημιουργήσουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις για ένα κόμμα, το οποίο θα λειτουργεί δημοκρατικά, αλλά και ουσιαστικά, που θα έχει την ικανότητα να ενεργοποιεί τους ανθρώπους και δεν θα τους καθηλώνει στον καναπέ και, φυσικά, δεν θα τους μετατρέπει σε «εκλεκτορικό σώμα» κάθε δύο ή τρία χρόνια. Θα ήθελα να μιλήσουμε για την Αριστερά και τη σύνδεσή της με τα νέα κοινωνικά κινήματα, να κάνουμε την Αριστερά πιο κόκκινη, αλλά και πιο πράσινη (οικολογική), πιο μωβ (φεμινιστική), πιο πολύχρωμη (αντιρατσιστική), πιο νεανική, πιο ταξική, πιο ορμητική. Θα ήθελα, μόλις το συνέδριό μας ολοκληρώσει τις εργασίες του, να βρεθούμε στους δρόμους και τις διαδηλώσεις, να βάλουμε τέλος στην αχρείαστη εσωστρέφεια, να ξανασυστηθούμε στον κόσμο ως η σύγχρονη ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά, ως απάντηση στην ακραία, βαθιά συντηρητική και αυταρχική Δεξιά.
Αλεξάνδρα Αλεξάτου,
ΟΜ 1ου Διαμερίσματος Πειραιά
Η κοινωνία δείχνει τον δρόμο
Στην πορεία για το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αποτυπώνεται η ανάγκη της κοινωνίας για τη συγκρότηση της Αριστεράς της Πολιτικής και Κοινωνικής Πλειοψηφίας και όχι για την Αριστερά των Συσχετισμών. Η κοινωνία που ρημάζεται από τις νεοφιλελεύθερες πολίτικες έχει ανάγκη μια προοδευτική διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και όχι απλά συγκυβέρνηση με κορμό το κόμμα μας. Το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρέπει να διαμορφώσει την προοπτική νίκης, την αυτοδύναμη πορεία προς τη διακυβέρνηση με την κοινωνία δίπλα μας και να δώσει το σύνθημα για πολιτική αλλαγή. Η αλλαγή του Καταστατικού με τη θέσπιση θητειών στα όργανα του κόμματος με αναδρομική ισχύ και η θέσπιση Επιτροπής Δεοντολογίας είναι βασικά στοιχεία της αλλαγής μας. Η εκλογή προέδρου και της Κεντρικής Επιτροπής από τη βάση και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με περιφερειακές κάλπες ανάλογα με τον αριθμό των μελών της κάθε περιφέρειας, αποτελούν τομή για την αλλαγή μοντέλου του κόμματος. Ο μετασχηματισμός του κόμματος που θα τολμήσουμε, θα είναι ουσιαστικός αν ξεπεράσουμε αντιπαραθέσεις μηχανισμών και απελευθερωθεί από τασικά δεσμά η κομματική βάση. Για να συμβεί αυτό πρέπει η σταυροδοσία να μειωθεί στο 10% για την εκλογή οργάνων. Η κοινωνία περιμένει τη νέα αρχή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και εμείς έχουμε χρέος να την συνδιαμορφώσουμε.
Θάνος Χαϊκάλης,
σύνεδρος ΣΥΡΙΖΑ ΟΜ Δυτικής Αχαΐας
