Ρεπορτάζ: Γεωργία Δάμα
Μπροστά στη Μότορ Οιλ δεν συναντήσαμε τις γνώριμες παρουσίες από την τηλεοπτική οθόνη του Mega. Εδώ, βρίσκονται κυρίως οι άνθρωποι που εργάσθηκαν πίσω από τις κάμερες. Τεχνικοί, διοικητικοί και δημοσιογράφοι, που αφιέρωσαν σχεδόν τριάντα χρόνια από τη ζωή τους σε μία, μοναδική εργασία. Δουλεύοντας ατέλειωτες ώρες. Και τώρα τη χάνουν. Μαζί με τους μισθούς και τις αποζημιώσεις τους.
Είκοσι επτά χρόνια δουλειάς, μετράει ο Ντίνος, εικονολήπτης: «Η Τρέμη κι ο Πρετεντέρης δεν έχουν πρόβλημα. Εμείς αντιμετωπίζουμε πρόβλημα επιβίωσης», τονίζει, προσθέτοντας ότι «αγαπήσαμε τη δουλειά μας, δώσαμε πολλά. Ενωθήκαμε με τους διοικητικούς και τους δημοσιογράφους που δεν ήταν προβεβλημένοι. Οι διασημότητες μάς εγκατέλειψαν με τις πρώτες δυσκολίες».
Ολόκληρη ζωή
Συζητάει με τον Γιάννη, που είναι διοικητικός και προσλήφθηκε στο κανάλι στις 20 Οκτωβρίου του 1989:«Ένα μήνα πριν βγει στον αέρα. Τότε ήμουν 25 χρονών. Όλα αυτά τα χρόνια παντρευτήκαμε, κάναμε οικογένειες. Και τρέχαμε νυχθημερόν για να είναι το MEGA πρώτο κανάλι. Να βγάλει πρώτο την είδηση και την καλύτερη ποιότητα εικόνας».
Γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους, σχεδόν από παιδιά. Ο Γιώργος ξεκίνησε 23 χρονών. Περιγράφοντας τη ζωή τους, εξηγούν πως ο ένας πάντρευε τον άλλο, βάφτιζαν ο ένας το παιδί του άλλου, δέθηκαν, αποτελούν πλέον μια οικογένεια. «Ζούσαμε μαζί. Αναγνωρίζουμε ο ένας, ακόμα και το βήχα του άλλου. Γι’ αυτό, κλείνοντας το κανάλι, μας κλέβουν τη ζωή μας». λένε, περιγράφοντας πώς η καθημερινότητά τους μετατράπηκε σε εφιάλτη .
Ένας από τους απλήρωτους τεχνικούς ανακοινώνει ότι βρήκε δουλειά ως αποθηκάριος σε σούπερ μάρκετ. Μπήκε στο MEGA 23 χρονών και σήμερα τα παιδιά του σπουδάζουν στο πανεπιστήμιο. Κάποιοι γνωρίσθηκαν στο κανάλι και παντρεύτηκαν. Ο Μάνος με τη Κατερίνα, ο Θανάσης και η Ελένη, ο Φίλιππος με τη Σοφία, ο Κώστας και η Αλβέρτα, ο Γιώργος με την Άννα. Τα παιδιά τους σπουδάζουν. Οι γονείς είναι και οι δύο απλήρωτοι «και δεν δικαιούνται ούτε το κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ. Γι’ αυτό θέλουμε να μας απολύσουν, ώστε να καταφέρουμε να πάρουμε έστω το επίδομα ανεργίας».
Από τον Άννα στον Καϊάφα
«Πρέπει να ζήσουμε, μέχρι να βγούμε στη σύνταξη. Έχουμε υποχρέωση να φροντίσουμε τα παιδιά μας. Οι νεότεροι δεν θα καταφέρουν να κάνουν οικογένεια». Στέκονται μπροστά στο βανάκι του MEGA. Kερνούν σοκολατάκι και μια τσικουδιά για το κρύο. Από το μεγάφωνο ακούγεται Τσαϊκόφσκι. Βάζουν φωτιά στα ξύλα, μέσα στο βαρέλι, για να ζεσταθούν.
«Δύο χρόνια μας έκαναν μπαλάκι. Ο ένας μέτοχος μας έστελνε στον άλλο. Και μετά στις τράπεζες. Κι αυτές μας έστελναν στη κυβέρνηση», τονίζει ο Γιώργος, απλήρωτος εργαζόμενος, εκπρόσωπος των τεχνικών. Συνάδελφός του εξηγεί πως «είμαστε πια μεγάλοι άνθρωποι που προσπαθούμε να επιλύσουμε σωρεία προβλημάτων. Κάποιοι από εμάς ήταν συνδικαιούχοι σε λογαριασμούς των γονιών τους. Έγιναν κατασχέσεις λογαριασμών. Κι εγώ αναγκάσθηκα να πουλήσω τα κοσμήματα της οικογένειας, για να πληρωθούν οι λογαριασμοί». Τρέμουν στην ιδέα ότι «στα τέλη Φλεβάρη δεν θα πληρωθεί η DIGEA και θα πέσει το σήμα του καναλιού. Κι όταν πέσει το μαύρο θα περάσουμε στη λήθη της τηλεοπτικής ιστορίας».
Πιστεύουν ότι η διακοπή των διαφημίσεων στρέφεται έμμεσα εναντίον τους, τονίζοντας πως δεν έβρισκαν πλέον άλλο τρόπο ν’ αντιδράσουν. Εξηγούν ότι αποφάσισαν να συγκεντρωθούν μπροστά στην επιχείρηση ιδιοκτησίας Βαρδινογιάννη, «διότι στα χέρια του παιζόταν δύο χρόνια η επιβίωση του καναλιού. Συνομιλούσε προσωπικά με τις τράπεζες, υπέγραψε τη συμφωνία διάσωσης και, ακολούθως, αθέτησε τις υποσχέσεις του».
Ευθύνες των πρωτοκλασάτων
«Οι ειδήσεις ευθύνονται για το κλείσιμο του καναλιού», επισημαίνουν.«Αν δεν υπέκυπταν κάποιοι δημοσιογράφοι και σχολιαστές, δεν θα ζούσαμε σήμερα σ’ αυτή τη κατάντια. Οι πολιτικοί είχαν γίνει τσιράκια τους. Οι ίδιοι κρατούσαν την εξουσία στα χέρια τους. Ρίχνοντας πυρ ομαδόν, αποφασισμένοι να καταστρέψουν όποιον βρισκόταν μπροστά τους. Κανένας δεν θα τους υπερασπισθεί», τονίζουν θυμωμένοι ορισμένοι τεχνικοί και διοικητικοί.
Οι παρόντες δημοσιογράφοι δεν απαντούν. Λένε μόνο πως αισθάνθηκαν φόβο: «Αν αντιδρούσες θα σε έστελναν σπίτι σου». Συζητούν έντονα, υποστηρίζοντας πως αν δέκα δημοσιογράφοι στη σύσκεψη είχαν αρνηθεί, τα πράγματα ίσως να ήταν διαφορετικά. «Οι πρωτοκλασάτοι εγκατέλειψαν το μουτζούρη κι εμείς χάνουμε το δίκιο και το κόπο μας». Εκπρόσωπος των εργαζομένων ρωτήθηκε από γάλλο δημοσιογράφο, αν το κανάλι συμμετείχε στη διαπλοκή: «Πιστεύω ότι παγκοσμίως ο Τύπος είναι διαπλεκόμενος», του απάντησα. «Έκλεισε τη κάμερα, κι αρχίσαμε να γελάμε».
Περασμένα μεγαλεία
«Ευτυχώς έχει δουλειά ο άντρας μου», λέει η Μαρία, διοικητικός. Είναι μητέρα δύο παιδιών, εργάσθηκε 28 χρόνια στο κανάλι. Αναζητά εργασία, χωρίς μέχρι στιγμής, αποτέλεσμα. Θυμούνται ότι «κάποτε μας ζήλευε η πιάτσα. Δουλεύαμε σε πολυμετοχική εταιρεία, πληρωνόμαστε όχι απλά στην ώρα μας, αλλά νωρίτερα. Το ’90 που οι τραπεζικοί απεργούσαν για μεγάλο διάστημα, άνοιξε το υποκατάστημα στο Φάρο Ψυχικού, αποκλειστικά για να πληρωθεί η μισθοδοσία μας. Μπορεί να πηγαίναμε στις φωτιές και να λείπαμε από το σπίτι μας 10 μέρες, αλλά δείχναμε στην τράπεζα την ταυτότητά μας και παίρναμε μισθούς, επιταγές, δώρα, μπόνους».
Ιστορίες που θα διηγούνται κάποτε στα παιδιά τους. Με την ίδια κατάληξη: «Έγιναν λάθη, πολλά. Γι’ αυτά ευθύνονται οι επιχειρηματίες. Ας αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους. Οι μεγαλοδημοσιογράφοι εξυπηρέτησαν συμφέροντα. Εμείς εργασθήκαμε σκληρά όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί; Για να εισπράττουν οι τράπεζες μέχρι το 2021!».
