Το Μέτωπο της Αριστεράς (ΜΑ), μετά την αποτυχία του, προβληματίζεται και αναζητά απαντήσεις στα κρίσιμα προβλήματα: πώς θα ξεπεράσει τις δυσκολίες που έχουν συσσωρευθεί λόγω της γενικότερης αποτυχίας της αριστεράς; πώς θα δημιουργηθεί μια νέα δυναμική συσπείρωσης και αντίστασης σήμερα στη φιλελεύθερη πολιτική καθώς και μια άλλη προοπτική για το αύριο;
«Ήρθε η ώρα να ανοίξει ο διάλογος στους κόλπους του Μετώπου της Αριστεράς για το μέλλον του και κυρίως για το μέλλον της αριστεράς στη χώρα», τονίζουν στελέχη του.
Τα αποτελέσματά του στις περιφερειακές εκλογές ήταν απογοητευτικά. Παρά το γεγονός ότι το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν (Ε.Μ) δεν κατάφερε να κερδίσει καμιά περιφέρεια, «ο κίνδυνος παραμένει και κανείς δεν θα πρέπει να ξεχνά τη δυσκολία που έχουμε να αντιμετωπίσουμε», είπε ο Πιέρ Λοράν, εθνικός γραμματέας του ΚΚΓ, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του β΄ γύρου και ο Ζν Λυκ Μελανσόν είπε ότι: «βρισκόμαστε με την πλάτη στον τοίχο. Και δεν μιλάω μόνο για την άλλη αριστερά, που βρίσκεται σε μια πάρα πολύ άσχημη κατάσταση (…), αναφέρομαι στο προοδευτικό και ουμανιστικό στρατόπεδο γενικά, γιατί προς το παρόν το φαιό κύμα σκεπάζει την Ευρώπη».
Οι ευθύνες της κυβέρνησης γι’ αυτή την κατάσταση είναι τεράστιες, γιατί με την πολιτική της, υπάρχει ο κίνδυνος μέσα στην πενταετία διακυβέρνησής της να φτάσει το ποσοστό του ΕΜ από το 18% στο 30%. «Θα πρόκειται για έναν παροξυσμό που θα συντελείται με την επιμονή της να μην αλλάξει την πολιτική που έχει αποτύχει», εκτιμά ο Ολιβιέ Ντεργκόλ, προσθέτοντας ότι πρόκειται « για μαθητευόμενους μάγους που παίζουν με τη φωτιά», καθώς η κυβέρνηση προσβλέπει να κερδίσει μια νίκη στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών την άνοιξη του 2017, έχοντας απέναντι της το ΕΜ.
Ουδείς από τους ηγέτες του Μετώπου της αριστεράς αποφεύγει να μιλήσει για τα προβλήματά, τις αποτυχίες που ακολούθησαν μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2012. Αποτυχίες στις οποίες οφείλεται το ότι παρέμεινε μια κλειστή συνεργασία κομμάτων και κινήσεων χωρίς να ανοιχτεί σε ευρύτερες δυνάμεις. «Έτσι θα πρέπει να ξαναδούμε και να εκτιμήσουμε όλα. Αυτό δεν σημαίνει ότι αμφισβητούνται οι αρχικοί στόχοι….», αναφέρεται.
Οι γενικές κατευθύνσεις
Στις περιφερειακές εκλογές τα αποτελέσματα ήταν φτωχά. Εκλέχτηκαν μόνο 40 σύμβουλοι έναντι 126 που είχε εκλέξει το 2010. Η Κλεμεντίν Οτέν, εκπρόσωπος της κίνησης «Όλοι μαζί», υπογράμμισε ότι «το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο είτε γιατί έχουν προκύψει μερικά καινούργια πράγματα είτε γιατί υπάρχει ο κίνδυνος η (άλλη) αριστερά να περιθωριοποιηθεί». Γι’ αυτό, χωρίς καμιά καθυστέρηση, τις επόμενες εβδομάδες αρχίζει η συζήτηση «για την ανοικοδόμηση της αριστεράς και όχι μόνο της ριζοσπαστικής». Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, όμως, θα πρέπει: « ο Φρανσουά Ολάντ να ενεργήσει σαν υπεύθυνος ηγέτης, να απομακρύνει άμεσα τον Εμάνουελ Βαλς για να μπει τέρμα στην πολιτική της λιτότητας που οδήγησε τη χώρα σε αδιέξοδο (…) και να προχωρήσει στη μόνη πρόταση, που θα δίνει προτεραιότητα στο κοινωνικό και οικολογικό συμβόλαιο», τονίζει ο Ζαν Λυκ Μελανσόν. Όσο για την πρόταση του Ζαν Κριστόφ Καμπαντελίς, γραμματέα του Σοσιαλιστικού κόμματος, ο ηγέτης της αριστεράς σχολιάζει ότι : « θα είχε αξία εάν το κόμμα του στρεφόταν προς τη δημιουργία ενός λαϊκού μετώπου που θα έχει την ικανότητα να κινητοποιήσει το λαό κατά της σοσιαλφιλελεύθερης πολιτικής. Η κατάσταση είναι πράγματι τόσο σοβαρή όσο στη δεκαετία του 30». Υπέρ της αναδόμησης της Αριστεράς τάχθηκε και η Κλεμεντίν Οτέν. Η κίνησή της «Όλοι μαζί» καλεί και τις άλλες δυνάμεις του Μετώπου της Αριστεράς να προβληματιστούν για μια κοινή υποψηφιότητα το 2017, με στόχο «μια άλλη πολιτική ρήξης με τον φιλελευθερισμό».
