Του Νίκου Σερβετά
Ευτυχώς που η συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) δίνει στα επιτελικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας τη δυνατότητα να ερμηνεύουν κατά βούληση την όλη διαδικασία και τη μορφή που πήρε τελικά, και μπορούν έτσι να αποφεύγουν τα ουσιαστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το κόμμα τους.
Τόσο το ζήτημα της ένταξης στις γραμμές του κόμματος του Βαγγέλη Βενιζέλου όσο και το ύφος και το περιεχόμενο της ανακοίνωσης του εκπροσώπου τύπου της ΝΔ για την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, γίνονται αφορμές για να μεγαλώσει περισσότερο το ήδη μεγάλο χάσμα που υπάρχει μεταξύ των διαφόρων πολιτικών και προσωπικών αντιλήψεων που υπάρχει μέσα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κάνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ψάχνει ακόμα να βρει την πορεία, που πρέπει να ακολουθήσει προκειμένου αφενός να κρατήσει ενωμένο το κόμμα του, αφετέρου να παρουσιάσει καθαρό πρόσωπο και σαφείς στόχους.
Αναζητείται φόρμουλα ένταξης
Στο θέμα του Βαγγέλη Βενιζέλου, η κινητικότητα που υπήρχε την περασμένη εβδομάδα κόπασε μετά την «εξαφάνιση» τις τελευταίες ημέρες, του ίδιου του τέως αρχηγού του ΠΑΣΟΚ από τα φώτα της δημοσιότητας. Πηγές στη ΝΔ αναφέρουν ότι επί της ουσίας το θέμα έχει λήξει, καθώς δεν υπάρχουν ιδεολογικές διαφορές και ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος θα αποτελέσει, στο εγγύς μέλλον, ένα από τα δυνατά όπλα της συντηρητικής παράταξης. Τονίζουν δε ότι αναζητείται φόρμουλα ένταξής του στη ΝΔ. Οι αντίθετες φωνές, και πάλι μέσα στη Νέα Δημοκρατία, λένε ότι ευχαρίστως θα υποδεχθούν πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά ειδικά ο Βαγγέλης Βενιζέλος αντιπροσωπεύει τον «πολιτικό αμοραλισμό του ΠΑΣΟΚ» και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ενταχθεί στο κόμμα καθώς θα μεταφέρει μαζί του ό,τι αρνητικό έχει επιφορτιστεί.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο πλευρές, και με δεδομένη την επιθυμία του Κυριάκου Μητσοτάκη για διεύρυνση του κόμματος ειδικά προς τον κεντρώο χώρο, η ηγεσία της ΝΔ αναζητεί τη λύση εκείνη που θα περιέχει και τον Βαγγέλη Βενιζέλο, αλλά και δεν θα γίνει αφορμή για αποχωρήσεις από τη «δεξιά πλευρά του κόμματος». Αν και χαρακτηρίζεται δυσκολότερη, η επικρατέστερη άποψη στην Πειραιώς, είναι να μην προσχωρήσει μόνος του στη ΝΔ αλλά μαζί με άλλα στελέχη του Κεντρώου χώρου ώστε αυτό να αποτελέσει, στα μάτια της κοινής γνώμης, απόδειξη για τον κεντροδεξιό χαρακτήρα της ΝΔ. Η Άννα Διαμαντοπούλου θα είναι το «δεύτερο μεγάλο όνομα» αν γίνει κάτι τέτοιο. Ο πρώτος που αντιδρά σε αυτή τη σκέψη φέρεται να είναι ο ίδιος ο τέως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ο οποίος «θα ήθελε όλα τα φώτα επάνω του» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται.
Ως πλέον εφικτή λύση, θεωρείται αυτή που θέλει τον Βαγγέλη Βενιζέλο να συμπορεύεται χωρίς να εντάσσεται στη Νέα Δημοκρατία και λίγο πριν τις επόμενες εκλογές να παρουσιαστεί ως συνεργαζόμενος καταλαμβάνοντας μία θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Με αφορμή την εκλογή Τραμπ
Το άλλο εσωκομματικό μέτωπο, το οποίο και πάλι είναι ουσιαστικά πολιτικό ζήτημα πολύ βαθύτερο από το ύφος μιας ανακοίνωσης, επικεντρώνεται στο πρόσωπο του εκπροσώπου τύπου της Νέας Δημοκρατίας. Την Τετάρτη και ενώ είχαν ανακοινωθεί τα τελικά αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ, ο Γιώργος Κουμουτσάκος έγραψε στο Twitter: «It’s the end of the world as we know it. (σ.σ. «Είναι το τέλος του κόσμου, όπως τον γνωρίζαμε») Σκέψη. Περισυλλογή. Δράση» ενώ λίγο αργότερα σε συνέντευξη του στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM, δήλωσε ότι «ο αμερικανικός λαός αποφάσισε δημοκρατικά» και πως «το αποτέλεσμα είναι σεβαστό από όλους».
Η αντίδραση Κουμουτσάκου, λόγω της κομματικής θέσης του, θεωρήθηκε, από κύκλους μέσα στη ΝΔ, πολύ ήπια και ότι κράτησε αποστάσεις από τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ για να μην δυσαρεστήσει τους εκπροσώπους του αμερικανικού κατεστημένου στην Ελλάδα, οι οποίοι είχαν ταχθεί υπέρ της Χίλαρι Κλίντον. Οι κύκλοι αυτοί ήθελαν πιο θερμή και ενθουσιώδη δήλωση, η οποία δεν θα μπορεί να παρερμηνευτεί από κανένα αναφορικά με τις σχέσεις που θα ήθελε να έχει η ΝΔ με τη νέα Αμερικανική κυβέρνηση.
Το γεγονός αυτό άνοιξε και πάλι τη συζήτηση περί απομάκρυνσης του Γιώργου Κουμουτσάκου από την θέση του –μετάθεση του σε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο- και αντικατάσταση του από κάποιον «πιο πολιτικό και λιγότερο διπλωμάτη» με επικρατέστερο τον Βασίλη Κικίλια, προσωπική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Κι αν ο Γιώργος Κουμουτσάκος θεωρείται από ορισμένους «ανεπαρκής» για εκπρόσωπος τύπου του κόμματος, παρ’ όλη την εμπειρία του στη θέση αυτή (έχει διατελέσει εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου Εξωτερικών) το όνομα του αντικαταστάτη του κάνει κομματικά στελέχη εκτός ηγετικού περιβάλλοντος να προφέρουν το επίθετο «ανεπαρκής» στον συγκριτικό και στον υπερθετικό βαθμό.
