Η ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ – ΑΠΟΔΟΜΕΙΤΑΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Αν έλειπε κάποιος από τους συνδετικούς κρίκους της αλυσίδας, δεν θα είχαμε τίποτα. Θα είχαμε τον «σκότωσε για το ποδόσφαιρο»
Κομμάτι το κομμάτι μαζεύει η Πολιτική Αγωγή και τοποθετεί και πάλι στο τραπέζι το παζλ, που η εισαγγελέας κ. Οικονόμου σκόρπισε, προκειμένου να στηρίξει μια προκλητικά αθωωτική πρόταση για την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Η εισαγγελέας επιχείρησε να παρουσιάσει μια εικόνα ασύνδετη, πως κανένα κομμάτι δεν κουμπώνει με τα υπόλοιπα, αλλά οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής, με υπομονή, επιμονή και κυρίως στοιχεία φέρνουν ξανά την υπόθεση στην πραγματική της βάση.
Την περασμένη εβδομάδα ξεκίνησε η τοποθέτηση από την πλευρά της οικογένειας του Παύλου Φύσσα. Η Χρύσα Παπαδοπούλου αγόρευε επί δύο ημέρες, χωρίς να αφήσει τίποτα αναπάντητο και απευθυνόμενη στην έδρα αποδόμησε κάθε καταρριπτικό επιχείρημα της εισαγγελέα.
Θεσμική ανοχή
Πρώτα από όλα, περιέγραψε τον τρόπο δράσης της εγκληματικής οργάνωσης διαχρονικά, από την ίδρυση της Χρυσής Αυγής τη δεκαετία του ’80, όπως και την απροθυμία των δικαστικών αρχών να ασκήσουν δίωξη εναντίον αυτής: «Το μακρινό 1983 κατοχυρώνει ο ισόβιος αρχηγός τον μανδύα του πολιτικού κόμματος. Έντεκα χρόνια πριν κατέβει στις εκλογές. Γιατί; Τη δίνει ο ίδιος την απάντηση: Για να μην μας λένε συμμορία.» Οι επιθέσεις που προηγήθηκαν της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα ουκ ολίγες. Ενδεικτικά, η συνήγορος αναφέρθηκε σε επιθέσεις στην κατάληψη φοιτητών στην ΑΣΟΕΕ και στην κατάληψη «Λέλας Καραγιάννη» (1992), στην απόπειρα ανθρωποκτονίας του Δημήτρη Κουσουρή (1998), στην επίθεση στο αναρχικό στέκι «Αντίπνοια» στα Κάτω Πετράλωνα (2008). Όπως τόνισε «Η υπόθεση «Αντίπνοια» είναι παράδειγμα της θεσμικής ανοχής, δεδομένου ότι οι δικογραφίες υπήρχαν, αλλά ένας εισαγγελέας να αναρωτηθεί γιατί υπάρχουν τόσες επιθέσεις δεν υπήρχε.»
Οι συνδετικοί κρίκοι
Όσον αφορά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η Χρύσα Παπαδοπούλου περιέγραψε το ρόλο του κάθε ένα από το τάγμα εφόδου, ο οποίος διανεμήθηκε από την ηγεσία. Η εισαγγελέας θεωρεί πως τα 17 μέλη της Χρυσής Αυγής, που συναποτέλεσαν το τάγμα εφόδου, βρέθηκαν τυχαία και αυθόρμητα στο σημείο της δολοφονίας, κάτι που δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο. Όπως εξήγησε η συνήγορος της οικογένειας Φύσσα «Αν ο Π. Φύσσας δε στεκόταν όρθιος, αν ο αστυνομικός Δεληγιάννης δεν είχε πλησιάσει στο σημείο και αν οι αστυνομικοί Ντάφος και Κουρεντζής δεν έκλειναν το αυτοκίνητο του Ρουπακιά, ο Ρουπακιάς θα παρέμενε ασύλληπτος, όπως ασύλληπτοι έμειναν οι συνεργοί του. Έχουμε εντοπισμό του στόχου, μήνυμα του Πατέλη, οργανωμένη μετάβαση, επιχειρησιακό σχέδιο που περιελάμβανε τακτικές αποδυνάμωσης του αντιπάλου, εγκλωβισμό, περικύκλωση του στόχου, άνοιγμα του κλοιού μόλις καταφτάνει ο Ρουπακιάς και επαγγελματικό χτύπημα κατευθείαν στην καρδιά. Το μόνο που πήγε στραβά είναι ότι, για πρώτη φορά στα χρονικά της ΧΑ, έχουμε επιτόπια, όχι απλά επ’ αυτοφώρω με τη νομική έννοια, αλλά επιτόπια σύλληψη του Ρουπακιά (…) Αν έλειπε κάποιος από αυτούς τους κρίκους της αλυσίδας, δεν θα είχαμε επιτόπια σύλληψη, δεν θα είχαμε κινητό Καζαντζόγλου, δε θα είχαμε άρση απορρήτου, δε θα είχαμε τίποτα. Θα είχαμε τον σκότωσε για το ποδόσφαιρο».
Αλληλουχία βάσει ιεραρχίας
Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν ήταν τυχαίο γεγονός, λοιπόν. Υπήρξε στοχοποίηση. Αυτή προκύπτει από πλείστα στοιχεία. Ενδεικτικά, σε ηχητικά ντοκουμέντα από κλήσεις κατηγορουμένων ακούγεται ο Δεβελέκος να λέει «ξέρω πολύ καλά τι καπνό φουμάρει» και ο Αποστόλου «το ψάχναμε το μπαστάρδι τόσο καιρό». Επίσης, τονίστηκε πως παρότι είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο δολοφόνος του Φύσσα έδρασε κατόπιν εντολής, αυτή δεν ερευνάται από το δικαστήριο, καθώς δεν υπάρχει η κατηγορία ηθικής αυτουργίας. Επομένως, το ερώτημα της εισαγγελέα για το αν υπήρξε εντολή είναι «παραπλανητικό», όπως το χαρακτήρισε η Χρ. Παπαδοπούλου, καθώς «δεν απαιτείται για τη στοιχειοθέτηση της εγκληματικής οργάνωσης».
Όπως και να έχει το γεγονός ότι από την ηγεσία δεν υπήρχε καμία διαγραφή, ούτε πειθαρχικό «δένει» το επιχείρημα της εντολής, ενώ η στάση του Ν. Μιχαλολιάκου πως δεν γνώριζε τη δολοφονία Φύσσα είναι άκρως ενοχοποιητική [«Το απολύτως παράλογο και ενοχοποιητικό είναι να κρύβει το γεγονός ότι έχει ενημερωθεί και να εμφανίζεται ότι ενημερώνεται την άλλη μέρα το πρωί ή το μεσημέρι, για ένα τόσο κρίσιμο και κορυφαίο γεγονός, ενώ έχει βουίξει ο τόπος»]
Ακόμα, ιδιαίτερα σημαντική είναι η αλληλουχία των εντολών και ενημερώσεων, στοιχεία που επίσης αποσιωπήθηκαν από την εισαγγελέα, που αποδεικνύει την ιεραρχία: «Δεν θα υπάρχει απευθείας επικοινωνία μέλους και αρχηγού, γιατί ανάμεσά τους στην ιεραρχία υπάρχει ο πυρηνάρχης, ο περιφερειάρχης και γι’ αυτό έχει σημασία η χρονική αλληλουχία των κλήσεων, γιατί ακολουθείται η ιεραρχία. Όλοι λογοδοτούν στον αρχηγό. Μόλις 33 λεπτά μετά το μαχαίρωμα υπάρχει ενημέρωση από τον Λαγό στον Μιχαλολιάκο: στις 00:37.» Με γνώμονα την αλληλουχία αυτή, καταρρίπτεται και το εξοργιστικό επιχείρημα της εισαγγελέα πως η δολοφονία έγινε με πρωτοβουλία του Ρουπακιά για να «ανέβει στα μάτια των συναγωνιστών του»: «Σε τι είδους οργάνωση άραγε ανεβαίνει κάποιος στα μάτια των συναγωνιστών του, όταν σκοτώνει εν ψυχρώ κάποιον; Για την πολιτική αγωγή η απάντηση είναι σε μια εγκληματική, ναζιστική οργάνωση.»
Για το κουμάντο στο δρόμο
Όσο και αν προσπάθησε η εισαγγελέας δεν κατάφερε να εντοπίσει το όφελος της Χρυσής Αυγής από τη δολοφονία Φύσσα, αφού τελικά μόνο κακό της προξένησε, καθώς έμεινε εκτός βουλής στις πρόσφατες εκλογές. «Αυτός ήταν ο ισχυρισμός της υπεράσπισης και υιοθετήθηκε και από την εισαγγελική πρόταση» υπογράμμισε η συνήγορος, προσθέτοντας «Οι εγκληματικές πράξεις γίνονται εν κρυπτώ, είπε η κ. εισαγγελέας και από λίγα άτομα. Όταν όμως έχεις μία οργάνωση, η οποία έχει ενδυθεί το μανδύα του πολιτικού κόμματος, η οποία διέπεται από την ιδεολογία του εθνικοσοσιαλισμού, της οποίας οργάνωσης η στρατηγική βασίζεται στην έννοια της κατάκτησης του ζωτικού χώρου, τότε θέλεις με τις πράξεις σου να δείξεις ποιος κάνει κουμάντο στο δρόμο».
Ένα ακόμα στοιχείο που δεν είδε η εισαγγελέας είναι το κίνητρο: «Ακούστηκε στην πρόταση ότι δεν στοιχειοθετείται εγκληματική οργάνωση γιατί τα θύματα αυτής ήταν άτομα άγνωστα στην ηγεσία της οργάνωσης, δεν ήταν στοχοποιημένα (…) Ωστόσο, ανάμεσα στην ηγεσία και στα θύματα υπάρχουν τα μέλη, ένας μηχανισμός, τα τάγματα εφόδου. Η ηγεσία δε χρειάζεται να ξέρει ονομαστικά τα θύματα για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα όσον αφορά τη συγκεκριμένη οργάνωση που το κίνητρο είναι ο εθνικοσοσιαλισμός. Γι’ αυτό έχει σημασία το κίνητρο […]. Η ηγεσία για να ενεργοποιήσει τα τάγματα εφόδου το μόνο που χρειάζεται να ξέρει είναι η ιδιότητα του στόχου: Είναι αντιφασίστας, αναρχικός, μετανάστης; Αν ναι, κάντε αυτό που σας έχουμε εκπαιδεύσει να κάνετε (…) Το αν γνώριζε ή όχι ο Λαγός ή ο Μιχαλολιάκος τον Παύλο Φύσσα ή κάποιο άλλον από τα θύματα της οργάνωσης, δεν είναι το στοιχείο από το οποίο θα κριθεί το αν υπάρχει εγκληματική οργάνωση, το ποιος είναι μέλος της και ποιος την διευθύνει.»
Η ώρα των δικαστών
Η Χρύσα Παπαδοπούλου κατέληξε: «Κυρία Πρόεδρε, κυρίες, κύριοι Εφέτες ζητάμε την καταδίκη των κατηγορουμένων, γιατί με αυτά τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν ενώπιόν σας τα τελευταία 4,5 χρόνια, έχετε στα χέρια ό,τι χρειάζεται και πολλά περισσότερα για να αποφανθείτε ότι έχει αποδειχθεί η κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης οργάνωσης, από το τελευταίο μέλος της μέχρι τον Αρχηγό της. Μην αποστρέψετε το βλέμμα σας από τα στοιχεία. Αυτό ζητάμε. Όπως ανέφερε και ο κ. Αλιβιζάτος, τώρα είναι η ώρα των δικαστών. Και όχι γενικά και απρόσωπα των δικαστών, τώρα είναι η ώρα της σύνθεσης του Α’ Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για Κακουργήματα, συνεδρίας της 20ης Απριλίου 2015 να απονείμει δικαιοσύνη. Δικαιοσύνη, όχι μόνο για λογαριασμό των θυμάτων και των οικογενειών τους, αλλά και για λογαριασμό ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας και εν ονόματι της Δημοκρατίας.»
Το λόγο πήραν ακολούθως οι συνήγοροι των αιγύπτιων αλιεργατών, τα επιχειρήματα των οποίων θα αναλύσουμε στο επόμενο φύλλο. Οι τοποθετήσεις της Πολιτικής Αγωγής συνεχίζονται την Τρίτη 14 Ιανουαρίου, την Τετάρτη 15 και την Πέμπτη 17, στο Εφετείο, στις 9.30 το πρωί. Η παρουσία αντιφασιστών είναι απαραίτητη, στη μνήμη των θυμάτων της Χρυσής Αυγής, για την έμπρακτη συμμετοχή στον αντιφασιστικό αγώνα, για την ανατροπή της εισαγγελικής πρότασης, που θέλει την Χρυσή Αυγή μια πολιτική οργάνωση και όχι μια εγκληματική οργάνωση που «σφάζει ό,τι κινείται».
Ιωάννα Δρόσου
