Διάβασα στην «Εποχή», στις 5 -6-2016, το άρθρο του Αλέκου Καλύβη «Η αριστερά πρέπει να επανιδρυθεί» και προσπάθησα, διαβάζοντάς με προσοχή, να καταλάβω την εναλλακτική πρόταση που αναφέρθηκε ότι υπάρχει. Εκτός, όμως, από το να βγούμε από την ευρωζώνη, δεν μπόρεσε να αιτιολογήσει ποια είναι και η άλλη εναλλακτική πρότασή του. Η ευρωζώνη και το ευρώ είναι μια πάγια θέση που υποστηρίζουν όλοι της ΛΑΕ. Το αν αυτή η επιλογή είναι και η άλλη πρόταση, είναι θέμα των οικονομολόγων να απαντήσουν. Θα ρωτήσω όμως τον Α. Καλύβη: «Όταν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία οι περισσότεροι από εσάς συμμετείχατε, αποφάσισε και πρότεινε την κυβέρνηση της αριστεράς και γι’ αυτό το εκλογικό σώμα εμπιστεύτηκε στον ΣΥΡΙΖΑ την κυβέρνηση, δεν προσέξατε»;
Γιατί αποδέχτηκαν αυτή την πρόταση; Δεν γνώριζαν, δεν είχαν ακούσει ότι αυτό το σύστημα δεν διαχειρίζεται, αλλά μόνο ανατρέπεται; Γιατί δεν αντέδρασαν αλλά δέχτηκαν την πρόταση; Είχαν άγνοια κινδύνου και αυταπάτες, ότι θα επέτρεπε αυτό το σύστημα, μέσα στο ναρκοθετημένο περιβάλλον που είχαν δημιουργήσει οι κυβερνήσεις της καταστροφής, η κυβέρνηση της αριστεράς να εφαρμόσει την επόμενη της εκλογής της το πρόγραμμα της; Και με επανάσταση να είχε πάρει την κυβέρνηση και την εξουσία και να είχε ανατρέψει αυτό το σύστημα και να είχε κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής, θα χρειαζόταν ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να δημιουργήσει στοιχειώδεις προϋπόθεσεις για να υλοποιήσει ένα απειροελάχιστο από τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονταν η ελληνική κοινωνία.
Το ότι αυτή η κυβέρνηση, με όσες αδυναμίες και λάθη και αν της καταμαρτυρήσουμε, σταμάτησε τον επικίνδυνο κατήφορο που οδηγούσαν την κοινωνία οι προηγούμενες κυβερνήσεις, σας ήταν αδιάφορο και λιποτακτήσατε από την κυβέρνηση της αριστεράς; Αλλά πρόταση για κυβέρνηση της αριστεράς προέκυψε από αυτή την αναγκαιότητα: να μπει φραγμός σ’ αυτόν τον επικίνδυνο κατήφορο. Αυτό το φραγμό μόνο ένα κόμμα της αριστεράς που έχει επίγνωση του χρέους του απέναντι στο λαό, μπορούσε να βάλει.
Πολλοί επικαλούνται την αριστερά για να αποκτήσουν δικαίωμα να κρίνουν την αριστερά που υπερασπίζεται τις ιδέες της. Η αριστερά, όμως, δεν αυτοπροσδιορίζεται από όσους την επικαλούνται, αλλά από αυτούς που υπερασπιστήκαν και υπερασπίζονται τα οράματά της, τα οποία δεν είναι αφηρημένες έννοιες, αλλά έχουν συγκεκριμένο περιεχόμενο: το όραμα της κομουνιστικής κοινωνίας. Στον Α. Καλύβη και στην ηγεσία της ΛΑΕ θα απαντήσω με μια περικοπή από ένα κείμενο μου, που έχω αναρτήσει παλιότερα στο διαδίκτυο:
«Οι μνημονιακές πολιτικές, που επικαλούνται οι επικριτές της κυβέρνησης πως ψηφίζει, κόμματα και ΜΜΕ, δεν έχουν τόσο καταστροφικές συνέπειες, καθώς σε μια απόσταση χρόνου υπάρχει η δυνατότητα να αποκατασταθούν, όσο αυτές που έχουν προκαλέσει η χρησιμοποίηση της πιο μαύρης και ακραίας προπαγάνδας, παραπληροφόρησης και παρερμηνειών που έχουν διαβρώσει τη νοημοσύνη των πολιτών. Αυτή δεν θα μπορέσει εύκολα να αποκατασταθεί. Η διάβρωση είναι τόσο βαθειά που θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια και για πολλά χρόνια.
Για την αριστερά που έχει επίγνωση του χρέους της, πάντα, πρόβαλε σαν προαπαιτούμενο για να έχει δικαίωμα να επικαλείται την αριστερά, να καλλιεργεί στην κοινωνία τη γνώση, απαραίτητο στοιχείο για το λαό για να αποκτήσει συνείδηση των πράξεων του. Η δεξιά ουδέποτε είχε συνείδηση των πράξεων της, έχοντας και άγνοια για το τι σημαίνει κριτική όταν ισχυρίζεται ότι ως αξιωματική αντιπολίτευση έχει υποχρέωση να κρίνει τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Αυτό είναι δικαίωμα της και μακάρι να έκρινε και να κατέκρινε την κυβέρνηση για ό,τι δεν κάνει σωστά και οι επιλογές της επιβαρύνουν την κοινωνία. Με την προϋπόθεση να υποδείκνυε τη δικιά της σωστή πρόταση, διαφορετικά αν κρίνει χωρίς να προτείνει αυτό είναι προπαγάνδα και παραπληροφόρηση, όπως κάνει και η ΛΑΕ και όλα τα κόμματα και τα ΜΜΕ που κρίνουν την κυβέρνηση.
Το μόνο που κάνουν από τη μέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Οικολόγοι και οι ΑΝΕΛ ανέλαβαν την κυβέρνηση, αντί να προτείνουν λύσεις, τον κατηγορούν ότι ξεγέλασε τους πολίτες που τον ψήφισαν, προτείνοντας τους τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης και το εκλογικό του πρόγραμμα και υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο. Αγνοώντας τους λόγους που υποχρεώθηκε αντί να δραπετεύσει, να δεχθεί με το μαχαίρι στο λαιμό, να υπογράψει αυτό το απεχθές μνημόνιο. Η αριστερά που έχει μάθει να αγωνίζεται και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του λαού και των κοινωνικών δυνάμεων που έχει αναφορά, γνωρίζει ότι το καπιταλιστικό σύστημα δεν διαχειρίζεται, άλλα μόνο ανατρέπεται και έχει επίγνωση μέσα σε ποιο σύστημα παλεύει και τις δυνατότητες που έχει για να υπερασπίσει τα συμφέροντα των κοινωνικών δυνάμεων που υπερασπίζεται.
Νίκος Αρβανίτης
