Νέα Belhara, αιφνίδιο δωράκι στη γαλλική πολεμική βιομηχανία. Γιατί δεν ενημερώθηκε η Βουλή από τον φιλόδοξο υπουργό Άμυνας; Οι συνταξιούχοι πάντως ενημερώθηκαν ότι δεν μπορούν να γιορτάσουν το Πάσχα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κινείται μονίμως παρασκηνιακά και στο ημίφως για όλα τα θέματα, έχοντας «αλλεργία» στη διαφάνεια. Ο κ. Δένδιας δεν αποτελεί εξαίρεση, ούτε κάνει τη διαφορά. Το ίδιο μοτίβο ακολουθεί πιστά και αυτός. Μόλις τρεις μέρες πριν κάνει τη σχετική ανακοίνωση, δεν μας είπε το παραμικρό στην αρμόδια επιτροπή εξοπλιστικών της Βουλής, προφανώς για να μην υποστεί τη βάσανο των σχετικών ερωτημάτων στα οποία επιμένουμε: Ισχύει η εξαγγελία του για 25% συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας; Υπάρχει συμμετοχή της εγχώριας ναυπηγικής βιομηχανίας στην κατασκευή της φρεγάτας Belharra, που ο υπουργός λέει να αγοράσουμε ή στη σύμβαση για τους πυραύλους Exocet που υπέγραψε; Η απάντηση είναι όχι. Η αδιαφάνεια πάει χέρι – χέρι με την αναξιοπιστία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μέχρι σήμερα έχει ξοδέψει πάνω από 15 δισ. ευρώ για εξοπλισμούς. Γιατί το ΠΑΣΟΚ ψηφίζει σταθερά όλες αυτές τις δαπάνες, πολλές από τις οποίες είναι αποκλειστική επιλογή του Μαξίμου με τις ένοπλες δυνάμεις να το μαθαίνουν εκ των υστέρων; Μήπως πρόκειται τελικά για πάρτι, όπως εκείνα που έχουν κοστίσει ακριβά στους φορολογούμενους;
Στην Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων της Βουλής αντιδράσαμε έντονα, καθώς κληθήκαμε να διατυπώσουμε γνώμη πάνω στον σχεδιασμό και την προμήθεια εξοπλιστικών προγραμμάτων δεκάδων δισ., έχοντας παραλάβει ως ενημέρωση ένα συνοπτικό κείμενο 5 σελίδων με 3 γενικόλογους πίνακες και χωρίς αναλυτικά στοιχεία. Είναι απαράδεκτες μεθοδεύσεις αυτές που υποβαθμίζουν την κοινοβουλευτική διαδικασία και περιορίζουν τον ρόλο της Επιτροπής σε ένα διακοσμητικό ρόλο. Η κυβέρνηση και προσωπικά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας έχουν μεγάλες ευθύνες για αυτή την απαξίωση, που υπονομεύει την εθνική εμπιστοσύνη που πρέπει να υπάρχει στα ζητήματα εξοπλισμών της χώρας. Ως ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίσαμε πως όταν μιλάμε για 19 δισ. από τις θυσίες του ελληνικού λαού δεν μπορούμε να έχουμε «fast track» διαδικασίες, ούτε θολές ενημερώσεις. Γι’ αυτό ζητάμε υπευθυνότητα, πλήρη διαφάνεια και λογοδοσία. Δεν μπορούμε να μιλάμε για εξοπλισμούς δισεκατομμυρίων χωρίς σαφές πλάνο για την ελληνική αμυντική βιομηχανία, όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, αλλά και για λόγους τεχνογνωσίας, ασφάλειας και αυτάρκειας. Δεν γίνεται η Ελλάδα να αγοράζει χωρίς να παράγει, να επενδύει χωρίς να διαπραγματεύεται ανταποδοτικά οφέλη. Η εθνική άμυνα απαιτεί σοβαρότητα κι εμπιστοσύνη. Το ΠΑΣΟΚ με πατριωτική ευθύνη στηρίζει την εθνική άμυνα της χώρας, όμως λευκή επιταγή δεν δίνουμε σε κανέναν.
Η ΕΕ προσανατολίζεται στην οικονομία του πολέμου με πρόσχημα τη ρωσική απειλή. Όμως αντί για μια Ενιαία Αμυντική Πολιτική εγκαθιστά μια ενιαία αγορά πολεμικών βιομηχανιών, προσφέροντας «κανόνια» ένδειας στους Ευρωπαίους και «βούτυρο» αξίας πάνω από 800 δισ. ευρώ στους ολιγάρχες. Η ελληνική κυβέρνηση υπερθεματίζει. Ποια είναι η στάση της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης;
Η κυβέρνηση και στο συγκεκριμένο θέμα κρύβεται πίσω από τον «αυτόματο πιλότο» των Βρυξελλών και δεν διαμορφώνει εθνική στρατηγική. Η απειλή για την Ελλάδα είναι μία και προέρχεται εξ Ανατολών. Η Τουρκία δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει ποτέ μέρος του ευρωπαϊκού αμυντικού σχεδιασμού όταν είναι δύναμη κατοχής σε κράτος–μέλος της ΕΕ κι όταν απειλεί ευθέως δύο κράτη–μέλη της ΕΕ, την Ελλάδα και την Κύπρο. Και μιλάμε για μια χώρα που δεν πληροί τις πολιτικές, νομικές και θεσμικές προϋποθέσεις της ΕΕ και δεν σέβεται τις διεθνείς συνθήκες. Βέβαια, εδώ υπάρχουν πελώριες ευθύνες, καθώς με την πολιτική των «ήρεμων νερών» και της «Διακήρυξης των Αθηνών» η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την επιθετικότητα της Τουρκίας που εκφράζεται σταθερά, όπως βλέπουμε και στο μπλοκάρισμα του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Μείζον ζήτημα αποτελεί η αξιοποίηση του ευρωπαϊκού momentum για την αναγέννηση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, αντί να συνεχίσουμε να είμαστε χώρα-πελάτης. Ως ΠΑΣΟΚ επιμένουμε σε αυτή τη στρατηγική που θα έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη και για την εθνική άμυνα και για την οικονομία και για την απασχόληση.
Το έγκλημα στα Τέμπη και οι διαρκείς απόπειρες συγκάλυψής του έχουν εξοργίσει την κοινωνία, η οποία αμφισβητεί ανοιχτά όχι μόνο την κυβέρνηση, αλλά και τα κόμματα και όλο το πολιτικό και δικαιϊκό σύστημα. Η προανακριτική την οποία επιδίωξε το ΠΑΣΟΚ κατέληξε σε μια ακόμη παρωδία. Πώς τα διαβάζετε αυτά στο κόμμα σας; Τι σκέφτεστε για το άρθρο 86;
Παρά την καταστρατήγηση του Συντάγματος και τις αντικοινοβουλευτικές μεθοδεύσεις της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Τριαντόπουλος οδηγείται στη δικαιοσύνη με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ. Έστω κι έτσι, έγινε μια αρχή και θα αγωνιστούμε να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη όσα πολιτικά πρόσωπα φέρουν ευθύνες για το έγκλημα. Από ‘κει και πέρα, είναι σαφές πως πρέπει να αναθεωρηθεί και το άρθρο 86 και να αλλάξει ο τρόπος επιλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης όπως έχει προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Είναι αλλαγές που τις απαιτεί η κοινωνία, καθώς βαθαίνει όλο και περισσότερο το χάσμα εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και τη λειτουργία τους.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι άλλος απολαμβάνει τη «χάρη» της αξιωματικής αντιπολίτευσης και όχι το ΠΑΣΟΚ που εμφανίζεται στάσιμο και με καθοδική τάση. Πού το αποδίδετε;
Η κοινωνία είναι θυμωμένη και ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης, που όπως αποκαλύφθηκε είναι και πολυπρόσωπος και χρηματοδοτείται αδρά μέσα από τριγωνικές συναλλαγές διαπλοκής, προσπαθεί να κάνει διάχυση των ευθυνών. Είναι γνωστή τακτική αυτή, καθώς όταν φταίνε όλοι, στο τέλος δεν φταίει κανένας. Έτσι, στη θέση της πραγματικής διαχωριστικής γραμμής ανάμεσα στη συντήρηση και την πρόοδο γίνεται προσπάθεια να αναδυθεί μια νέα διαχωριστική γραμμή μεταξύ συστημικών και αντισυστημικών δυνάμεων. Ωστόσο, κόμματα που υπόσχονται τα πάντα, μη έχοντας ποτέ κυβερνήσει τίποτα, είναι οι καλύτεροι υποστηρικτές του διλήμματος «Μητσοτάκης ή χάος». Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι ποιος φωνάζει πιο δυνατά, αλλά ποιος έχει πρόταση που θα ξαναφέρει χαμόγελο κι ελπίδα.
Φαίνεται πως η πρόσφατη επανεκλογή του προέδρου δεν ήταν αρκετή για να αποτρέψει τη ροπή στην εσωστρέφεια. Πολλοί μιλούν για παρατεταμένη κρίση ηγεσίας, πολιτικής και στρατηγικής. Παράλληλα, άλλα στελέχη κοιτούν δεξιά και άλλα αριστερά, γεγονός που υποδηλώνει και την έλλειψη πολιτικής συμμαχιών. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;
Η αλήθεια είναι ότι έχουμε δρόμο. Αλλά έχουμε και σχέδιο, έχουμε στελέχη, έχουμε ρίζες στην κοινωνία –και αυτά δεν δημοσκοπούνται εύκολα. Όποιος θέλει, όχι απλά να φύγει μια κακή κυβέρνηση, αλλά να υπάρχει και σοβαρή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης για την επόμενη μέρα, θα στραφεί στο ΠΑΣΟΚ. Μπορεί να μην το κάνει άμεσα σήμερα, θέλοντας να στείλει μέσα από τις δημοσκοπήσεις ένα μήνυμα συνολικής κριτικής προς το πολιτικό σύστημα, αλλά όταν υπάρξει εκλογικό διακύβευμα είμαστε αισιόδοξοι πως θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας. Αρκεί να έχουμε καθαρή γραμμή, ενιαία φωνή και πλήρη συνείδηση πως είμαστε σε αντιπαλότητα όχι απλά με μια κυβέρνηση, αλλά με ένα καθεστώς. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να προσπαθήσουμε ακόμη περισσότερο για να πείσουμε την κοινωνία πως εμείς θέλουμε να αλλάξουμε μοντέλο διακυβέρνησης, όχι απλώς να αλλάξουμε θέσεις.
