Φωτογραφία του Ajay Kumar Singh

Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα με αφορμή τη συμπλήρωση δύο χρόνων από την κρατική δολοφονία των Τεμπών, μας έχουν εισάγει σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Η 28η του Φλεβάρη αποτελεί τομή στη σύγχρονη μεταπολιτευτική Ελλάδα, ούσα η μεγαλύτερη απεργία που έχει πραγματοποιηθεί. Τα αντικυβερνητικά χαρακτηριστικά των συγκεντρώσεων, από την μία, αναδεικνύουν τη συσσωρευμένη οργή της ελληνικής κοινωνίας για το έγκλημα στα Τέμπη και για όσα επακολούθησαν και, από την άλλη, φανερώνουν την αποδοκιμασία στις αντιδραστικές πολιτικές της κυβέρνησης. Οφείλουμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα από τις κοινωνικές διεργασίες όπως εξελίχθηκαν.

Πρώτον: Η νέα γενιά είναι εδώ! Οι μαθητές και οι φοιτητές, οι νέοι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι άνεργοι βγήκαν στους δρόμους απαιτώντας δικαιοσύνη και μια καλύτερη ζωή, με προοπτική. Το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη και η κυβερνητική του συγκάλυψη ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η πολιτική της κυβέρνησης δημιουργεί διαρκώς “νέα Τέμπη”, που μας προκαλούν οργή και μας εμποδίζουν να ζούμε με αξιοπρέπεια. H επίθεση στο δημόσιο πανεπιστήμιο, στα πτυχία που παρέχει και η συρρίκνωση της φοιτητικής μέριμνας, η αντεργατική πολιτική, η ποινικοποίηση των αγώνων της νέας γενιάς, η δολοφονική αντιμεταναστευτική πολιτική που έχει μετατρέψει τη Μεσόγειο σε υγρό τάφο, η στεγαστική κρίση και οι συνέπειές της στη γενιά μας, προκάλεσαν γενικευμένο αίσθημα ανασφάλειας και οργής που οδήγησε χιλιάδες νέους ανθρώπους στους δρόμους.

Δεύτερον: Η κυβέρνηση είναι σε αποδρομή, αλλά και η αντιπολίτευση σε πλήρη απαξίωση. Η καθολική αποδοκιμασία του συστημικού μπλοκ δυνάμεων είναι ξεκάθαρη. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική απέναντι στην κυβέρνηση. Η νέα γενιά και ο ελληνικός λαός αναζητούν νέες λύσεις, φρέσκες ιδέες, ριζοσπαστικές προτάσεις. Αλλά πρώτα και κύρια να εκπροσωπηθούν και να υπερασπιστούν τα συμφέροντά του. Μπορεί να συμβεί αυτό από δύο κόμματα που συνέβαλαν να δοθεί το 3% του ΑΕΠ στους εξοπλισμούς και όχι στο κοινωνικό κράτος; Ειδικότερα σε μία συγκυρία που η Ευρωπαϊκή Ένωση ανοίγει τον δρόμο μίας νέας πολιτικής λιτότητας και οικονομικού στραγγαλισμού της εργατικής τάξης. Το σχέδιο ReΑrm Europe που προβλέπει να δοθούν 800 δισ. ευρώ για την πολεμική βιομηχανία, σημαίνει πως την κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού γι’ ακόμη μια φορά θα την πληρώσουν οι λαοί, χάρη της διατήρησης των αποδόσεων του κεφαλαίου. Ο νεοφιλελευθερισμός αλλά και η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, με τη στάση τους συμβάλουν καθοριστικά σε νέα μνημόνια.

Τρίτον: Η Αριστερά παίρνει οξυγόνο και δύναμη από τις κινητοποιήσεις. Οφείλει να απαντήσει στη συνθήκη ριζοσπαστικοποίησης και πολιτικοποίησης της νέας γενιάς, να διευρύνει τα αιτήματα του κινήματος των Τεμπών, να κατορθώσει να αποτελέσει τον κυρίαρχο πόλο εκπροσώπησης της “28ης του Φλεβάρη”. Αυτό για να συμβεί χρειάζεται ισχυρή και αυτόνομη Νέα Αριστερά, γερή και μαζική οργάνωση νεολαίας στο πλευρό του κόμματος.

Γι’ αυτούς τους λόγους η Νέα Αριστερά οφείλει να εργαστεί για να μετατραπεί η λαϊκή διαθεσιμότητα σε πολιτική αποδοκιμασία στις κυβερνητικές πολιτικές. Στα σχέδια της μιλιταριστικής Ευρώπης των υπερεξοπλισμών, να δουλέψουμε για την ειρήνη. Μπροστά στην ακροδεξιά αναδίπλωση, με το δόγμα του Τραμπ, να πλανάται πάνω και από την δική μας  ήπειρο (Make Europe Great Again), να δυναμώσουμε το αγώνα για να πολεμήσουμε στον πυρήνα του το σύστημα που γεννά τον φασισμό. Να δώσουμε φωνή και ορατότητα στις διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος, να προστατεύσουμε τα κοινωνικά αγαθά που είναι απαραίτητη ανάγκη να είναι δημόσια αγαθά, αρχής γενομένης από το πάνδημο αίτημα της επαναφοράς του σιδηρόδρομου σε δημόσιο έλεγχο. Να μην σταματήσουμε να μαχόμαστε ούτως ώστε να αποδοθούν πολιτικές και ποινικές ευθύνες στους ενόχους για την κρατική δολοφονία στα Τέμπη. Μέχρι να λογοδοτήσει ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση εκεί που πρέπει, στη δικαιοσύνη.

Με τη δημιουργία της οργάνωσης νεολαίας ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση συγκρότησης του κόμματος. Οφείλουμε να συνεχίσουμε στους πολιτικούς αγώνες που θα ακολουθήσουν με ταξική μεροληψία για όσους εκφράζουμε, χωρίς ιδεολογικές υποχωρήσεις, με ριζοσπαστικές προτάσεις. Να δουλέψουμε ως “νέα” και ως “αριστερά”.