Η στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη υποτιμά τη χώρα, ντροπιάζει τον λαό της, κουρελιάζει το διεθνές δίκαιο και τη νομιμότητα. Από το κλείσιμο των ματιών στη γενοκτονία στη Γάζα –στο μεγαλύτερο έγκλημα της εποχής μας– μέχρι τη συμμετοχή στον πόλεμο εναντίον του Ιράν, η ελληνική κυβέρνηση έχει στοιχηθεί απόλυτα πίσω από τις πολεμοχαρείς, παράφρονες και εγκληματικές πολιτικές του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Ακόμα και σήμερα, που οι ευρωπαϊκές ηγεσίες, αυτές οι μικρές, οι ολίγιστες ευρωπαϊκές ηγεσίες, δυσφορούν με τη χυδαιότητα και τον κυνισμό του Τραμπ και τη δολοφονική παράκρουση του Νετανιάχου, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρακολουθεί ενθουσιασμένη τον θάνατο της λογικής, τον ενταφιασμό του δικαίου, τον κυνισμό των Αμερικανών και τη δολοφονική μανία των Ισραηλινών, πιστεύοντας ότι με κάποιο τρόπο θα επωφεληθεί.
Το όφελος περιορίζεται στα υπερκέρδη της ελληνικής άρχουσας τάξης και της εφοπλιστικής ελίτ, που είτε με τον πόλεμο στην Ουκρανία, είτε με τον πόλεμο ενάντια στο Ιράν, θησαυρίζει. Κανένα όφελος δεν υπάρχει για τη χώρα συνολικά, από την εμπλοκή της στον βρώμικο πόλεμο των Τραμπ – Νετανιάχου. Υπάρχει όμως η δικαίωση της λογικής του ισχυρότερου. Το διεθνές δίκαιο πεθαίνει γιατί τη θέση του παίρνει το δίκαιο της στρατιωτικής υπεροπλίας. Αυτή η «μυστική» αλήθεια του εικοστού αιώνα, γίνεται δημόσιο και ομολογημένο δόγμα στον εικοστό πρώτο αιώνα.
Η αποθέωση της κτηνώδους δύναμης και του ιμπεριαλιστικού κυνισμού, δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση. Αφορά και ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας που έχει εθιστεί στη λατρεία της δύναμης και στην υποταγή στην ισχύ.
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι αναμενόμενη, αλλά όχι αποδεκτή, η υποχώρηση του αντιπολεμικού και αντιμπεριαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Από τον Οκτώβρη του 2023 και μετά, με τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη να εξελίσσεται σε ζωντανή μετάδοση, το ελληνικό κίνημα, με λιγοστές εξαιρέσεις, δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Η γενική υποχώρηση, η συνθηκολόγηση με την ιδεολογία του «ανήκουμε στη Δύση», οι πολιτικές διαψεύσεις, έπαιξαν τον ρόλο τους ώστε η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και σε κάθε χώρα και λαό που υφίσταται την κτηνωδία του σιωνισμού και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, να μη συσπειρώνει, παρά μειοψηφικά τμήματα της κοινωνίας.
Στην ελληνική συμμετοχή και συνενοχή στον βρώμικο πόλεμο που έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, βασικό ρόλο παίζει η βάση της Σούδας.
Το πρώτο πράγμα που θα όφειλε να θέσει το ελληνικό αντιπολεμικό κίνημα, είναι να σταματήσει η Ελλάδα, μέσω της Σούδας, να είναι ορμητήριο θανάτου.
Από αυτή τη βάση απογειώνονται και αποπλέουν αμερικανικά αεροπλάνα και αεροπλανοφόρα για να σκορπίσουν τον θάνατο ή να υποστηρίξουν όσους σκορπούν τον θάνατο.
Η βάση της Σούδας είναι μια διαχρονική ντροπή στο σώμα της Ελλάδας και ειδικότερα της Κρήτης. Είναι το δακτυλικό αποτύπωμα που αφήνει η Ελλάδα στο διαρκές έγκλημα που συντελείται σε βάρος της Παλαιστίνης και των κινημάτων Αντίστασης της Μέσης Ανατολής.
Πενήντα χρόνια πριν, το ζήτημα των αμερικανικών βάσεων ήταν κεντρικό θέμα στη δημόσια συζήτηση και στην πολιτική αντιπαράθεση.
Σήμερα, η αμερικανική βάση στη Σούδα και ο ρόλος που διαδραματίζει στις πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ/Ισραήλ είναι σχεδόν αποδεκτός και δεδομένος για την πλειοψηφία της κοινωνίας, η οποία λανθασμένα πιστεύει ότι οι βάσεις είναι παράγοντας προστασίας της χώρας από εξωτερικές απειλές.
Η βάση της Σούδας εγκαινιάστηκε το 1969 και αναπτύχθηκε ραγδαία τα επόμενα χρόνια, αλλά αυτό δεν εμπόδισε σε τίποτα την εισβολή του Αττίλα τον Ιούλιο του 1974 λίγα μίλια ανατολικότερα, στην Κύπρο.
Το αν οι αμερικανικές βάσεις αποτελούν παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας και όχι παράγοντα κινδύνου και αποσταθεροποίησης, το μαρτυρούν οι άλλες βάσεις των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο που έγιναν στόχος των Ιρανικών πυραύλων, ενώ οι αραβικές μοναρχίες που τις φιλοξενούν, έχουν υποστεί τεράστια οικονομική και γεωπολιτική ζημιά.
Η Πρωτοβουλία #CloseSoudaBase συγκροτήθηκε επειδή ακριβώς το αντιπολεμικό κίνημα της χώρας οφείλει να απαντήσει συγκεκριμένα στο τι μπορεί να κάνει απέναντι στη σιωνιστική και ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.
Το κάλεσμα σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς, στα κοινοβουλευτικά κόμματα, στις οργανώσεις και στις πρωτοβουλίες ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό, είναι λιτό και σαφές: Χρειαζόμαστε τη μεγαλύτερη δυνατή ενότητα ενάντια στον πόλεμο και στην ελληνική συμμετοχή σε αυτόν. Χρειαζόμαστε την ιεράρχηση και τη συσπείρωση γύρω από το αίτημα να κλείσει η Βάση της Σούδας και να σταματήσει η ελληνική εμπλοκή σε έναν πόλεμο εγκληματικό, άδικο, απρόκλητο και καταστροφικό.
Το πανελλαδικό διήμερο εκδηλώσεων και δράσεων στα Χανιά, στις 16 – 17 Μαΐου είναι ένα βήμα σε αυτή την κατεύθυνση. Αξίζει να υποστηριχθεί.
Ο Δημήτρης Σταμουλακάτος και ο Νίκος Νικολέας είναι μέλη της Πρωτοβουλίας Close Souda Base
