Οι ανταποκρίσεις από τις Βρυξέλλες για το Γιουρογόρκινκ Γκρουπ της Πέμπτης «σκότωσαν» τόσα και τόσα αποκλειστικά ρεπορτάζ σχετικά με τον κίνδυνο να χαθούν τα 2,8 δισ. της υποδόσης, για τις καθυστερήσεις της κυβέρνησης -αν δεν μπορεί, να παραιτηθεί είχε πει και ο Κ. Μητσοτάκης κάποια στιγμή- για την αυστηρή κριτική των θεσμών κ.τ.λ., κ.τ.λ. Τα δύο-τρία προαπαιτούμενα, που απομένουν, οι ίδιοι αξιωματούχοι των Βρυξελλών, που τροφοδοτούσαν τα κινδυνολογικά ρεπορτάζ, δήλωναν τώρα ότι τα αναμένουν και δεν θα εμποδίσουν την εκταμίευση. Αμέσως μετά αρχίζει η δεύτερη αξιολόγηση με κύριο θέμα τα εργασιακά.
Φυσικά, ποτέ δεν θα είναι εύκολες οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, που συχνά η ιδεοληψία του, τους καθιστά ως και ανορθολογικούς. Όσα αναφέραμε, όμως, θέλουν να τονίσουν ότι η πολιτική τακτική που ακολουθεί η αντιπολίτευση ,ακόμη και στο πιο ακανθώδες πεδίο για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – Οικολόγων, τη διαπραγμάτευση, κάποια στιγμή μένει μετέωρη, χωρίς αποτελεσματικότητα. Όπως και όλα όσα κινδυνολογικά λένε για την πορεία της οικονομίας. Η «κατάρρευση των εσόδων και ο επελαύνων κόφτης», «ο καταποντισμός της ιδιωτικής κατανάλωσης», «το βάθεμα της ύφεσης» και άλλα πολλά κείτονται, πλέον, άψυχα, στα κιτρινισμένα φύλλα του Τύπου.
Η αντιπολίτευση πιέζεται
Πολλές είναι οι ενδείξεις ότι κάπου η αντιπολίτευση και οι συμπαρατασσόμενες δυνάμεις ανακαλύπτουν δυσκολίες, περιπλοκές και σιωπηρά αναψηλαφούν την τακτική τους. Όχι, δε, χωρίς κόστος, διότι οι δυνάμεις που ζητούσαν όλο και περισσότερο αίμα είναι ισχυρές και πιέζουν την κύρια δύναμη του μετώπου, την αξιωματική αντιπολίτευση. Η συζήτηση στη Βουλή για τα ζητήματα της παιδείας υπήρξε αποκαλυπτική. Ενώ προαναγγελλόταν ότι η κυβέρνηση θα σφυροκοπηθεί για τα σοβιετικά της μέτρα στην εκπαίδευση αλλα και για τη νέα διαπλοκή που οικοδομεί κ.τ.λ -μάλιστα ο Κ. Μητσοτάκης ζήτησε ειδική συζήτηση επ’ αυτών- εντούτοις ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν απάντησε στα όσα ανέφερε για το ζήτημα εις βάρος του κόμματος του ο πρωθυπουργός και σαν να βρέθηκε σε αμηχανία, όταν ο Αλέξης Τσίπρας αποδέχθηκε την πρόταση του προέδρου της ΝΔ για συζήτηση εκτός ημερήσιας διάταξη,. Στον αντισυριζικό Τύπο γράφτηκαν επικριτικά σχόλια για την «αποχή από τον πόλεμο κατά της συριζαιϊκής διαπλοκής» του Κυριάκου.
Η ίδια αποστασιοποίηση από τη γραμμή Γεωργιάδη και των εκτός νυμφώνος καναλιών συνεχίστηκε και τις επόμενες μέρες. Οι δηλώσεις Ερντογάν αξιοποιήθηκαν μια χαρά και θεωρώντας το εθνικό θέμα -αντίθετα από ό,τι θεωρούν την διαπραγμάτευση- επισκίασαν τα των καναλιών. Ακόμη και τα ρεπορτάζ τους για την αναβολή του Συμβουλίου της Επικρατείας υπήρξαν αρκετά «δημοσιογραφικά» την Παρασκευή το βράδυ.
Αλλάζει, λοιπόν, τακτική η«συντηρητική συμπαράταξη»; Θα το δούμε. Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι η ως τώρα τακτική της κατασκευής ειδήσεων, της καταστροφής και της σπίλωσης βρίσκει δυσκολίες. Επιπλέον προκαλεί και διαφωνίες στο εσωτερικό της ΝΔ. Το ίδιο ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο με την «αντισυριζική του ίση απόσταση» βολοδέρνει, καταφεύγοντας σε μια «αριστερίστικη» κριτική προς την κυβέρνηση που το γελοιοποιεί.
Κύριο πεδίο αντιπαράθεσης η κοινωνία
Η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ, ασφαλώς, τα παρακολουθούν όλα αυτά και τροποποιούν αναλόγως την πολιτική τους. Αυτή, όμως, η χαλάρωση της λαβίδας πού είχε εφαρμόσει η αντιπολίτευση, η μερική εξουδετέρωσή της, δεν πρέπει επ’ ουδενί να αποπροσανατολίσει την κυβέρνηση και να θεωρήσει ότι το πεδίο αποκάλυψης της διαπλοκής και καταπολέμησης της διαφθοράς είναι το άπαν ή ότι αρκεί να αντιπαρατεθεί αποτελεσματικά και νικηφόρα με την ΝΔ. Αυτό δεν ισχύει.
Το κύριο πεδίο αντιπαράθεσης είναι η οικονομική και κοινωνική πολιτική και καθώς κοινωνικά στρώματα υποφέρουν, ο κίνδυνος υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να κερδίσει η ΝΔ δυσαρεστημένους πολίτες, ακόμη και ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, ελλοχεύει. Αυτό δεν πρέπει να ξεχαστεί ούτε στιγμή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το 2017 θα έχει και νέα βάρη, μάλιστα, στους μικροεπαγγελματίες, μικροαγρότες, νέους επιστήμονες και άλλες κατηγορίες. Όλα αυτά χρειάζονται τις παράλληλες δράσεις που έχει η κυβέρνηση υποσχεθεί και τις μεγάλες τομές.
«Διεύρυνση» με το παλιό;
Ο άλλος κίνδυνος που ελλοχεύει προέρχεται από τους πειρασμούς για πειραματισμούς μιας προβληματικής «διεύρυνσης» -που ενδεχομένως να οδηγήσει και σ’ έναν αχρείαστο ευρύ ανασχηματισμό της κυβέρνησης- εφόσον δεν είναι το αποτέλεσμα μιας ενδελεχούς επιστημονικής μελέτης των επιπτώσεων των μέτρων, που αναγκαστικά υλοποιεί η κυβέρνηση, στο κοινωνικό πεδίο και των πολιτικών διεργασιών. Τα πρόσωπα που ακούγονται ως υποψήφιοι για την «διεύρυνση» ή τον ανασχηματισμό δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσφυγή «στο παλιό», στη βάση ενός εμπειρισμού -που έχει πληρωθεί ακριβά ως τώρα.
Αυτή τη στιγμή καθώς η κριτική που ασκείται στην πολιτική της κυβέρνησης είναι «από τ’ αριστερά», δηλαδή από τα κοινωνικά στρώματα που δέχονται το βάρος της πολιτικής, που –αναγκαστικά– ασκείται, θα ήταν αυτό ένα σήμα αρνητικό, που θα δυσκόλευε την επαναπροσέγγιση τους. Ούτε και ο χειμαζόμενος χώρος του κέντρου, ένα μέρος του, κερδίζεται με «παλιά» πρόσωπα, φθαρμένα. Προφανώς δεν ισχύει για όλα ή δεν υπάρχουν τρόποι αξιοποίησης. Το μόνο που μπορεί να τα φέρει προς την επιρροή της κυβέρνησης, ξανά, είναι το έργο που θα παράγει, η επιμονή της σ’ αυτό το στόχο, εκτός από την «βοήθεια» του κ. Μητσοτάκη, ως το τέλος της τετραετίας.
Π. Κλαυδιανός
