Φωτογραφία: Γιάννης Παναγόπουλος / Eurokinissi
Σε κίνηση σημαντικού συμβολισμού προχώρησε ο Α. Χαρίτσης την Πέμπτη 24 Ιουλίου, προσερχόμενος στη δεξίωση για τα 51 χρόνια Δημοκρατίας με τον παλαιστίνιο πρόσφυγα από τη Γάζα, Kamel Kotkot. Η είσοδος του οποίου –ενάντια στο πρωτόκολλο– απαγορεύτηκε, καταδεικνύοντας το ρατσιστικό και αδιάφορο –στην καλύτερη– προς τη γενοκτονία πρόσωπο της ελληνικής πολιτείας. Ο Α. Χαρίτσης αποχώρησε σε ένδειξη διαμαρτυρίας, σημειώνοντας πως «η δημοκρατία μας αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο όταν συνδέεται με τους δίκαιους αγώνες των λαών για ειρήνη και ελευθερία. Εισέπραξα άρνηση. Θεωρώ αδιανόητο ότι η Ελληνική Δημοκρατία του 2025 δεν έχει χώρο για τους κατατρεγμένους μιας γενοκτονίας».
Όσον αφορά στις κοινοβουλευτικές διεργασίες, η Νέα Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ προχώρησαν σε νέα κοινή παρέμβαση αυτή την εβδομάδα, καταθέτοντας μαζί τροπολογία για την επαναφορά της 13ης σύνταξης, την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και την ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς. Μεταξύ άλλων στο κείμενο υπογραμμίζονται και οι περικοπές των συντάξεων το 2010 από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και το 2012 από την κυβέρνηση ΝΔ–ΠΑΣΟΚ – που, πέραν από πραγματικό στοιχείο, πιθανά να αποτελεί και μία «οφειλόμενη» απάντηση προς τους επιχειρούμενους συμψηφισμούς ΝΔ–πρώην κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ από την αξιωματική αντιπολίτευση την περασμένη εβδομάδα στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Παρόλ’ αυτά, το ΠΑΣΟΚ, όπως και το ΚΚΕ, κλήθηκαν από τους δύο να στηρίξουν την πρόταση.
Η κίνηση της κοινής τροπολογίας, βέβαια, τροφοδότησε εκ νέου πολλά δημοσιεύματα όσον αφορά τα σενάρια επανένωσης ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς. Προς το παρόν, όμως, δεν υπάρχει κάποιο νεότερο εκ μέρους της δεύτερης. Το κλίμα είναι εδώ και καιρό γνωστό, κάποια στελέχη μπορεί να είναι θετικά στη διερεύνηση ενός τέτοιου ενδεχομένου, και αυτό υπό διάφορες προϋποθέσεις, ενώ η πλειοψηφία μελών και στελεχών ενδιαφέρεται για μία ευρύτερη ανασύνθεση και συνεργασία του χώρου της Αριστεράς – παρότι, βέβαια, μέχρις στιγμής κάτι τέτοιο δεν φαίνεται εφικτό.
Οι συσχετισμοί αυτοί μάλλον γίνονται κατανοητοί και απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, εξού και η προσεκτική απάντηση του Σ. Φάμελλου, στη συνέντευξη στη Ναυτεμπορική TV, την Τετάρτη 23 Ιουλίου, σχετικά με την περαιτέρω προσέγγιση των δύο. «Οποιαδήποτε τέτοια τοποθέτηση δημόσια μπορεί και να θίξει μια τέτοια προοπτική. Δεν είναι πράγματα που λέγονται εύκολα, ούτε που λέγονται με αφορμή μία πρωτοβουλία, ούτε και από το βήμα μιας εκπομπής», δήλωσε, κάνοντας βέβαια και σαφή την πρόθεσή του, προσθέτοντας πως «ναι, ο δικός μου στόχος και στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι να υπάρχει ένα δημοκρατικό, προοδευτικό ψηφοδέλτιο απέναντι στον Μητσοτάκη».
Από την άλλη, ευρέως αποδεκτή στη Νέα Αριστερά φαίνεται να είναι η προσπάθεια και συνέχεια για κοινές κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες, που θα ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση. Όπως απάντησε και ο Α. Χαρίτσης, σε συνέντευξή του στο Action24 TV για τυχόν γενικότερη συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ, «η Νέα Αριστερά θα προχωρήσει αυτόνομα σε αντίστοιχες πρωτοβουλίες και όπου υπάρχει κοινός βηματισμός και κοινός τόπος και με άλλες πολιτικές δυνάμεις της προοδευτικής, δημοκρατικής αντιπολίτευσης θα κινηθούμε μαζί», επισημαίνοντας, για παράδειγμα, πως είχε καλέσει την αντιπολίτευση να στηρίξει την τροπολογία της ΝεΑρ για κατάργηση όλων των χρεώσεων στις τραπεζικές συναλλαγές. Σημειώνεται ότι το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε και πάλι εκ των υστέρων δική του αντίστοιχη τροπολογία, εμφανιζόμενο να πιέζεται επικοινωνιακά το τελευταίο διάστημα για το ποιος πρωτοστατεί των αντιπολιτευτικών δράσεων.
Παράλληλα, στα σενάρια αναδιαμόρφωσης του χώρου της αντιπολίτευσης τίθεται και ο παράγοντας πιθανής δημιουργίας νέου φορέα από τον Αλέξη Τσίπρα. Σενάρια που τη Νέα Αριστερά, για την ώρα, δεν φαίνεται να την απασχολούν, τουλάχιστον όχι ως σύνολο, ιδιαίτερα μετά και τις δηλώσεις Τσίπρα περί δημοκρατικού καπιταλισμού. Για παράδειγμα, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, σε συνέντευξή του στα Παραπολιτικά 90,1, απάντησε σχετικά πως «το κρίσιμο είναι με τι πλαίσιο και σε ποια προοπτική (σ.σ. θα γινόταν το νέο κόμμα Τσίπρα), αλλά όχι, δεν θα ήμουνα από αυτούς οι οποίοι θα στήριζαν ένα τέτοια εγχείρημα. Αυτό που θεωρώ πολύ σημαντικό αυτή τη στιγμή για τη χώρα, είναι να υπάρξει μια νέα πολιτικοποίηση των ανθρώπων και αυτό μπορεί να γίνει μέσα από ευρύτερη ανασύνθεση της Αριστεράς».
Προς το παρόν, εκεί που φαίνεται να εστιάζει τις δυνάμεις της η Νέα Αριστερά, είναι η συνέχεια διάφορων δράσεων τόσο στη Βουλή, όσο και σε κινηματικό επίπεδο, αλλά και στην προετοιμασία του προγραμματικού της συνεδρίου το φθινόπωρο, με το σχέδιο θέσεων να έχει αναρτηθεί από την αρχή της εβδομάδας στο site της. Στο κείμενο των 100 σελίδων περιγράφεται η κατάσταση «πολυκρίσης» που βιώνει ο κόσμος, με τους πολέμους να αποτελούν επιταχυντή αυτής, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην κλιματική κρίση που υπογραμμίζει την «εξάντληση του σημερινού μοντέλου ανάπτυξης», στην άνοδο των ταξικών ανισοτήτων, την κρίση δημοκρατίας και διεθνούς δικαίου. Το σχέδιο θέσεων αναδεικνύει 12 κύρια σημεία που αφορούν προτεινόμενα μέτρα για την εργασία, την ακρίβεια, το στεγαστικό, την ειρήνη, το κοινωνικό κράτος, τις δημόσιες υποδομές, τον ρόλο του δημοσίου στην ανάπτυξη, την ενεργειακή μετάβαση και την κλιματική κρίση, τη δημόσια υγεία και παιδεία, την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους και τις τράπεζες, τη δικαιοσύνη και την ψηφιακή μετάβαση (τα προτεινόμενα μέτρα και το πλήρες κείμενο θέσεων στο https://neaaristera.gr/keimena_programmatiko/).
Νεότερα, λοιπόν, από το φθινόπωρο…
