Φωτογραφία: Γιάννης Παναγόπουλος / Eurokinissi
Στο ελληνικό καράβι του Global Sumud Flotilla, με στόχο να σπάσει ο αποκλεισμός της Γάζας, θα βρίσκεται η βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς, Πέτη Πέρκα, με το κόμμα να συνεχίζει να θέτει ψηλά στη δημόσια ατζέντα τη γενοκτονία, συμμετέχοντας στους αγώνες αλληλεγγύης προς τους Παλαιστινίους.
Όσον αφορά στα εσωτερικά ζητήματα, την εβδομάδα που πέρασε, η Νέα Αριστερά άσκησε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση από το βήμα της Βουλής για το νομοσχέδιο ποινικοποίησης της μετανάστευσης, συμμετείχε στη συγκέντρωση εναντίον της ψήφισής του, ενώ ανέδειξε και το ρατσιστικό περιστατικό στα ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, συνέχισε τα πυρά για τα δύο μεγάλα ζητήματα των Τεμπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ (μεταξύ άλλων ζήτησε την ακυρότητα της ψηφοφορίας για την προανακριτική για το σκάνδαλο λόγω της διαδικασίας-φιάσκο), ενώ εστίασε και σε σημαντικούς τομείς της καθημερινότητας των πολιτών, όπως την ενεργειακή κρίση, την παιδεία και το στεγαστικό πρόβλημα, προτείνοντας μέτρα επίλυσης, τα οποία αναμένεται να παρουσιαστούν αναλυτικά και στη ΔΕΘ.
Η κινητικότητα της Νέας Αριστεράς κοινοβουλευτικά και κοινωνικά το τελευταίο διάστημα αναγνωρίζεται ακόμα και στην αρθρογραφία κάποιων συστημικών μέσων. Δεν φαίνεται, όμως, να συμβαίνει το ίδιο και στις δημοσκοπήσεις, με την πρώτη μετά από την παύση του Αυγούστου, αυτή της Interview, να της δίνει ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά, με τους λόγους της ισχνής αυτής απήχησης να μπορούν να εντοπιστούν σε λογής παράγοντες: ελάχιστη μιντιακή προβολή, ασταθής χρήσης των δικών της κοινωνικών μέσων δικτύωσης, το ευρύτερο πλαίσιο φθοράς των αριστερών κομμάτων, οι επιπτώσεις της κασσελάκειας ιλαροτραγωδίας, το αντι-ΣΥΡΙΖΑ αίσθημα που εμμένει και περιλαμβάνει και τη ΝεΑρ, χωρίς να έχει υπάρξει επαρκής ανταπάντηση προς αυτό από τη μεριά της κτλ.
Το τελευταίο διάστημα δε, η πίεση προς τη Νέα Αριστερά (και όχι μόνο) αυξάνεται και από τη σεναριολογία για επιστροφή του Α. Τσίπρα με δικό του σχηματισμό. Πρώτον, τίθεται το ερώτημα τι πρόκειται να πράξει η ΝεΑρ σε μία τέτοια περίπτωση, το οποίο μάλιστα κάποιες φορές διατυπώνεται και αρκετά αρνητικά προκατειλημμένα, όπως πχ από την «Καθημερινή» προς τον Ε. Τσακαλώτο αν το κόμμα «έχει υιοθετήσει μια ελιτίστικη συμπεριφορά που ενδιαφέρεται μόνο για το 3%». Ο ίδιος απάντησε, μεταξύ άλλων: «Η Αριστερά που υπηρετώ μόνο ελιτίστικη δεν είναι. Θέλουμε ένα εναλλακτικό πρόγραμμα που μπορεί να κερδίσει και συγχρόνως να είναι αποτελεσματικό, όταν σχηματιστεί μια εναλλακτική κυβέρνηση. (…) Μας ενδιαφέρει να συζητήσουμε ποιο μπλοκ δυνάμεων εμποδίζει τον μετασχηματισμό σε μια πιο δίκαιη και βιώσιμη οικονομία και πώς αυτό αντιμετωπίζεται. Οπότε για αυτούς τους λόγους είμαστε σκεπτικοί σε γενικά καλέσματα για ενότητα ή συμπόρευση με έναν χαρισματικό ηγέτη (…)». Δεύτερον, ακόμα και ως σεναριολογία, ο ενδεχόμενος σχηματισμός Τσίπρα πιθανά να έχει ήδη αρνητικές επιπτώσεις στα ποσοστά των κομμάτων, καθώς η εικόνα που προωθείται μιντιακά και δημοσκοπικά πως μόνο αυτός θα αποτελούσε ρεαλιστική εναλλακτική διακυβέρνησης, μπορεί να κρατά αρκετό κόσμο που είναι απελπισμένος να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στη λίμπο των αναποφάσιστων μέχρι να φανεί η «σωτήρια επιλογή» και να δυσκολεύει τη στράτευση του με κάποιο άλλο αντιπολιτευτικό κόμμα.
Σε αυτό το πλαίσιο, τις τελευταίες μέρες κάποια δημοσιεύματα έκαναν λόγο για ενδεχόμενη κοινοβουλευτική συμμαχία της Νέας Αριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ στο άμεσο μέλλον, προκειμένου, πέραν των άλλων, και οι δύο μαζί να ήταν μια υπολογίσιμη δύναμη που δεν θα μπορούσε να παρακαμφθεί εύκολα απ’ τα σχέδια του πρώην πρωθυπουργού. Αν κάτι τέτοιο έχει βάση, μένει να φανεί. Οι συνεχείς, βέβαια, αλλά ατελέσφορες μέχρι τώρα δημόσιες συζητήσεις περί συμμαχιών, ενέχουν κι αυτές το κόστος τους, καθώς μπορεί να οδηγούν είτε στην απογοήτευση λόγω ότι δεν ευοδώνονται, είτε στην αποσυσπείρωση λόγω φόβου για τυχόν ιδεολογικο-πολιτικούς συμβιβασμούς, αναλόγως και την κρίση των πολιτών για τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσουν οι δυνάμεις αυτές.
Σε κάθε περίπτωση, η ΔΕΘ (όπως και η ομιλία Τσίπρα στον Economist την Παρασκευή) φαίνεται να είναι μια καλή ευκαιρία για να αποσαφηνιστούν πολιτικές ταυτότητες, προτάσεις και αντιλήψεις των «συγγενών» κομμάτων, όπως και να καταδειχθεί κατά πόσο μπορεί να υπάρξει κάποιο μέτωπο όχι μόνο σε μία αντιπολιτευτική βάση προς την κυβέρνηση, αλλά και ως συναντίληψη για την κοινωνία και το μέλλον. Ο Α. Χαρίτσης θα δώσει συνέντευξη Τύπου την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου, στις 12:00.
