Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ
Αυτό που προκύπτει από τις τελευταίες κινήσεις της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανόμενου και του ανασχηματισμού της –που είναι μεν επικοινωνιακός, αλλά απαντά και στη συγκυρία, με δεδομένους τους περιορισμούς– είναι ότι βάζει πλώρη να διανύσει όλο τον χρόνο της τετραετίας. Αυτό, βέβαια, είναι σχεδιασμός διότι στηρίζεται σε δύο υποθέσεις, καθόλου σίγουρες: η μία είναι ότι η δημοσκοπική πτώση της δεν θα γίνει στην πορεία κατάρρευση και η δεύτερη είναι ότι το κίνημα, που επιμένει να παραμένει στις πλατείες, δεν θα έχει τις σημερινές δυναμικές μορφές.
Αυτή η επιλογή που διαφαίνεται υπολογίζει σε ορισμένα δεδομένα. Το πιο καθοριστικό είναι ότι δεν υπάρχει απτή εναλλακτική κυβερνητική λύση είτε από ένα κόμμα, είτε από ένα συνασπισμό κομμάτων. Αυτό εκτιμά θα συνεχιστεί και ότι αυτή θα είναι η πραγματικότητα των εκλογών. Αυτή η εικόνα κάνει τη ΝΔ να ελπίζει ότι η επαγγελία της «σταθερότητας», που θα τεθεί κατά κόρον, θα βρίσκει έδαφος. Συγχρόνως, ελπίζει ότι παρά την καθολική αρνητική εικόνα που διαμορφώνει γι’ αυτή το έγκλημα των Τεμπών και επικαθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις, θα βρει χώρο να παράξει θετικό έργο, καθώς τα δυο χρόνια που της απομένουν δεν είναι λίγος χρόνος.
Σχεδιάζοντας όλα αυτά, ασφαλώς, δεν της διαφεύγει ότι αυτή ως επιλογή είναι αναγκαστική, άρα καθόλου σίγουρη στην απόδοσή της. Διότι στην πορεία είναι πιθανό να ανακύψει και ένας ακόμη παράγοντας αποσταθεροποιητικός: ο εσωκομματικός. Μ’ άλλα λόγια αν συνεχιστεί η δημοσκοπική πτώση, δεν πρέπει να αποκλείονται ούτε τα σενάρια διαδοχής του Κ. Μητσοτάκη. Είναι μια εφεδρεία για τις ευρύτερες δυνάμεις του συστήματος που τώρα υπνώττει. Και αυτές, επίσης, υπολογίζουν στην προβληματική κατάσταση της πέραν της δεξιάς αντιπολίτευσης.
Να συνυπολογιστεί, ακόμη, ότι όπως προκύπτει από τις συνεχείς αλλαγές στη γραμμή της ΝΔ έναντι των Τεμπών –να ξανασημειωθεί ότι το κίνημα αυτό επικαθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις– στην κυβέρνηση δεν έχουν ενιαία γραμμή. To επιβεβαίωσε αυτό ο ίδιος ο πρωθυπουργός που την Πέμπτη στον Άγνωστο Στρατιώτη απότισε φόρο τιμής στους 57 νεκρούς των Τεμπών. Ποια/ος δεν θυμάται την επιχείρηση σβησίματος των ονομάτων ή τις υβριστικές δηλώσεις βουλευτών της ΝΔ. Αλλά και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης έχει στο πρόσφατο παρελθόν χρησιμοποιήσει γλώσσα που δεν τον τιμά. Αυτό είναι μια αρνητική πτυχή που θα μετρά όλο και περισσότερο.
Αναλυτές που γνωρίζουν πολύ καλά τα της ΝΔ, υποστηρίζουν ότι ο πραγματικός στόχος του Μαξίμου σήμερα είναι αυτό το 41% των τελευταίων βουλευτικών εκλογών. Μ’ αυτό θα επιδιώξει να συνομιλήσει, γιατί πέραν αυτού εκτιμούν ότι, με βάση τα όσα συμβαίνουν, θα είναι μάταιος κόπος. Και σχεδιάζουν διάφορα, από παροχές έως τη δημιουργία αποτελεσματικού –όχι επιτελικού, πλέον, χάθηκε η λέξη– κράτους έως και συνταγματικές αλλαγές. Ξεχνούν, όμως, πάρα πολλά. Πρώτα απ’ όλα τη σύνθεση αυτού του 41%, που είναι κατ’ εξοχήν ευάλωτο στα αιτήματα που θέτει το κίνημα των Τεμπών. Γιατί θα το ξανακερδίσουν; Εξάλλου η πρώτη σαφής αμφισβήτηση υπήρξε στις ευρωεκλογές. Συνεχίστηκε αμέσως μετά, όπως φάνηκε στις δημοσκοπήσεις, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης και την αναξιοπιστία της αντιπολίτευσης. Και όλα αυτά πριν τις μεγάλες κινητοποιήσεις. Τώρα το τοπίο άλλαξε εντελώς και κανένας δεν ξέρει πόσο θα διαρκέσει.
Αυτό, όμως, που παρακάμπτουν στη ΝΔ ή υποκρίνονται πως δεν βλέπουν, είναι ότι το πλέγμα των αιτημάτων του κινήματος υπερβαίνει πολύ το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης. Ελέγχεται και συζητιέται το σύνολο της πολιτικής της ΝΔ, που δεν ξεχνάμε βέβαια ότι είναι νεοφιλελεύθερη σε κάθε μόριό της. Αυτό τώρα το βλέπει, το συνειδητοποιεί η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας. Και απ’ αυτή την άποψη, τα δυο χρόνια είναι ικανός χρόνος να σχεδιάζει η ΝΔ, όμως το ίδιο ισχύει και για την αντιπολίτευση. Καμιά και κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει και σ’ αυτή απρόβλεπτες εξελίξεις. Η κοινωνική κινητικότητα είναι πολύ μεγάλη, με αποτέλεσμα να είναι τρομακτικά μεγάλη και η πολιτική κινητικότητα, ρευστότητα. Το βαθύ αίτημα για αλλαγή του τρόπου διακυβέρνησης και του περιεχόμενου της πολιτικής μπορεί ήδη να κυοφορεί διχοτομίες που να προκαλέσουν εξελίξεις.
Όλα, λοιπόν, τα σχεδιάζει προσεκτικά η ΝΔ, τα επόμενα έως τις εκλογές βήματά της, αλλά προνοεί και για κάποια επιπλέον «μέτρα». Μήπως χρειαστούν… Το βλέπουμε σε μια όλο και πιο επίμονη προπαγάνδα διαβολής που εκπέμπεται για την ηγεσία του κινήματος, των συγγενών. Τροφοδοτείται η πολιτική σκηνή με την «υποψία» ότι σχεδιάζεται από τους συγγενείς πολιτική παρέμβαση, ότι θα συγκροτήσουν κόμμα που θα διεκδικήσει έκφραση και συμμετοχή ακόμη στις επόμενες εκλογές! Παραδόξως, το ενισχύουν με επιπόλαιες τοποθετήσεις και στελέχη της αντιπολίτευσης. Είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος υπονόμευσης του κινήματος των Τεμπών. Διότι η ηγεσία των συγγενών υπήρξε η κρίσιμη προϋπόθεση για να κατέβει ο κόσμος, το πλήθος στους δρόμους. Αυτό πρέπει να διαφυλαχθεί σαν κόρη οφθαλμού, απ’ όλους.
