Νέα Δημοκρατία: Οι δελφίνοι “ζεσταίνονται”, αλλά ο Μητσοτάκης κρατά ακόμη τα ηνία

Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν υπάρξει πολλές φορές ρεπορτάζ που θέλουν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να υπονομεύουν τον πρωθυπουργό και σε βάθος χρόνου να έχουν την πρόθεση να τον αμφισβητήσουν ευθέως φτάνοντας έως και την απόσυρση της εμπιστοσύνης τους προς την κυβέρνηση. Τα ρεπορτάζ αυτά όμως ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν από τις εξελίξεις. Παρά τις όποιες διαμάχες του ακόμη και με κορυφαία στελέχη, παρά τις διαγραφές, πιο ηχηρή εξ αυτών ήταν εκείνη του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, η κυβερνητική πλειοψηφία δεν κινδύνευσε ουσιαστικά ποτέ. Και απ’ ότι φαίνεται δύσκολα θα κινδυνεύσει και στο άμεσο μέλλον παρά το γεγονός ότι πλέον η Νέα Δημοκρατία πιέζεται ασφυκτικά (λόγω των Τεμπών και όχι μόνο).
Ο λόγος είναι απλός. Για την εν λόγω παράταξη, τη δεξιά, η εξουσία είναι η κατ’ εξοχήν συγκολλητική ουσία που εξασφαλίζει τη στοιχειώδη ενότητα. Όσο αυτή υπάρχει, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μάλλον μπορεί να αισθάνεται σχετικά ήσυχος στη θέση του παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα (και γραφόμενα). Άλλωστε, οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος γνωρίζουν καλά ότι στις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές και αν γίνουν, πολλοί από αυτούς δεν θα είναι σε θέση να εκλεγούν ξανά. Ποιος ο λόγος λοιπόν να προκαλέσουν μόνοι τους το τέλος της πολιτικής καριέρας τους (τουλάχιστον ως προς το σκέλος του βουλευτή); Το ξέρουμε, ακούγεται και είναι κυνικό αλλά για τη δεξιά μιλάμε. Δεν θα λείψουν βέβαια το επόμενο διάστημα οι “δύσκολες” κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, κυρίως για οικονομικά και εθνικά θέματα, αλλά το σκοινί δεν πρόκειται να τραβηχτεί τόσο όσο να σπάσει. Ήδη η αρχή έγινε με την ερώτηση για “επιθετικές εξαγορές” ακινήτων και επιχειρήσεων στη Θράκη και τα νησιά από τουρκικά κεφάλαια που υπογράφουν 11 βουλευτές.
Πηγή με γνώση των πραγμάτων στο σύμπαν της Νέας Δημοκρατίας έλεγε χαρακτηριστικά στην “Εποχή” ότι ο Μητσοτάκης μπορεί να παραμείνει στο τιμόνι του κόμματος όσο νομίζει ο ίδιος. Εκλογική ήττα, προς το παρόν, δεν έχει, οπότε μέσα στα δύο επόμενα χρόνια, μέχρι δηλαδή να λήξει η θητεία της παρούσας βούλης, είναι πολύ δύσκολο (έως απίθανο) να χάσει τα ηνία. Υπάρχουν όμως δύο μεγάλα, πολύ ισχυρά “εκτός εάν”.
Πρώτον: Να περάσει στην επόμενη πίστα της πολιτικής του καριέρας με πόστο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πρώτη θητεία του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα λήγει τον Μάιο του 2027, χρονιά εκλογική για την Ελλάδα. Είναι άγνωστο αν τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα διαθέτει εκείνα τα διεθνή ερείσματα που θα τον βοηθήσουν να αναρριχηθεί σε μία τόσο υψηλή θέση αλλά το ενδιαφέρον του για μια τέτοια σταδιοδρομία στη μετά Μαξίμου εποχή θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
Δεύτερον: Η δημοφιλία του να μειωθεί τόσο έτσι ώστε η παρουσία του να αποτελεί βαρίδι, πια, για τη Νέα Δημοκρατία και για την προσπάθειά της να διατηρήσει την εξουσία. Δεν αποκλείεται, σ’ αυτήν την περίπτωση, να ενεργοποιηθεί το σενάριο της “αλλαγής εν κινήσει”, της παραίτησης δηλαδή από την πρωθυπουργία του Κυριάκου Μητσοτάκη και της αντικατάστασής του από μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας στα πρόσφατα πρότυπα των Συντηρητικών στην Βρετανία. Το εν λόγω σενάριο πάντως δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες επαλήθευσής του, ο Μητσοτάκης συχνά-πυκνά λέει στους συνεργάτες του ότι μπορεί να “γυρίσει” το πολιτικό χαρτί και να διεκδικήσει ξανά ο ίδιος την πολιτική ηγεμονία, ίσως και για μία τρίτη πρωθυπουργική θητεία.
Σε κάθε περίπτωση πάντως οι υποψήφιοι διάδοχοι του Κυριάκου Μητσοτάκη έχουν αρχίσει ήδη το “ζέσταμα”. Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάχθηκε και η εκδήλωση του υπουργείου Άμυνας την περασμένη εβδομάδα την οποία ο Νίκος Δένδιας μετέτρεψε σε εντός των τειχών επίδειξη πολιτικής ισχύος εξασφαλίζοντας την παρουσία των δύο πρωθυπουργών του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά. Ο κερκυραίος πολιτικός δεν έχει κρύψει τις ηγετικές του φιλοδοξίες αλλά ούτε και το γεγονός ότι κινείται σε διαφορετικό μήκος κύματος με τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική της χώρας.
Οι άλλοι δύο επικρατέστεροι  δελφίνοι, ο Κωστής Χατζηδάκης και ο Κυριάκος Πιερρακάκης, αναβαθμίστηκαν με τον πρόσφατο ανασχηματισμό (ο πρώτος απέκτησε το ρόλο του αντιπροέδρου και του ουσιαστικού συντονιστή του κυβερνητικού έργου, ο δεύτερος ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών) και έχουν την ευκαιρία να χτίσουν το δικό τους ηγετικό προφίλ χωρίς να αμφισβητούν στιγμή τα πρωτεία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ειδικά ο Κωστής Χατζηδάκης κατάπιε ακόμη και το κώνειο της παρακολούθησής του στο πλαίσιο του σκανδάλου των υποκλοπών για να μην δημιουργήσει πρόβλημα στην κυβέρνηση.
Σε υπουργείο της αρεσκείας του βρέθηκε τέλος και ο Μάκης Βορίδης ο οποίος θα έχει την ευκαιρία να κάνει ακροδεξιές ασκήσεις στο υπουργείο Μετανάστευσης. Αναφέρουμε το όνομά του γιατί από πολλούς παρουσιάζεται ως το μεγάλο αουτσάιντερ των δελφίνων για τη θέση του επικεφαλής της ελληνικής δεξιάς. Το διεθνές κλίμα άλλωστε τον ευνοεί και οι ιδεολογικοί σκελετοί που κρύβει στην ντουλάπα του ίσως πλέον να μην αποτελούν εμπόδιο ανέλιξης.