Ένα ακόμα τριήμερο πένθος, μια ακόμα φορά οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ένας ακόμα νεκρός που χαρακτηρίζεται ήρωας για να καλυφθούν οι ευθύνες που δεν αναλαμβάνονται σχεδόν ποτέ. Ως πότε θα μετράμε νεκρούς στην ειρήνη; «Οι χώρες έχουν ανάγκη από ανθρώπους, όχι από θρύλους. Είναι αξιοθρήνητες οι χώρες που χρειάζονται ήρωες για να σταθούν στα πόδια τους», έλεγε ο Γαλιλαίος στο έργο του Μπρεχτ «Ο βίος του Γαλιλαίου».
Κι εμείς βρισκόμαστε για μια ακόμα φορά στη θέση της απεμπόλησης ευθυνών και της ανακήρυξης νεκρών ως ηρώων. Άραγε θα ήταν ζωντανοί εάν υπήρχαν ανταλλακτικά και γινόταν η απαιτούμενη και όχι η υποτυπώδης συντήρηση στα αεροσκάφη;
Γιατί όσο και να συντηρήσεις ένα γερασμένο σκαρί, όπως το εκπαιδευτικό αεροσκάφος Τ2 που κατέπεσε στην Καλαμάτα, ο χρόνος θα έχει χαράξει το αποτύπωμά του πάνω του. Το ίδιο ισχύει και για το πυροσβεστικό αεροσκάφος CL-215 που κατέπεσε τον Ιούλιο του 2023, με δύο νεκρούς.
Και εντυπωσιάζει πραγματικά η βεβαιότητα αρκετών που εμφανίζονται ανερυθρίαστα στη δημόσια σφαίρα να υποστηρίζουν ότι «δεν πετάει τίποτα στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία αν δεν είναι ασφαλές». Οι κανόνες σαφώς υπάρχουν, αλλά τηρούνται;
Εάν τηρούνται, ας δώσουν στην δημοσιότητα τις ημερομηνίες που πέρασε τις τακτικές και τις εργοστασιακές συντηρήσεις το αεροσκάφος που κατέπεσε στην Καλαμάτα. Διότι κυκλοφορούν φήμες ότι η εργοστασιακή συντήρηση που αφορά τα δομικά μέρη του αεροσκάφους, δεν ήταν τόσο τακτική και είχε να γίνει σχεδόν δυο χρόνια.
Δεν θα πρέπει να γνωρίζει ο έλληνας φορολογούμενος πώς συντηρούνται τα αεροσκάφη, πλοία και εν γένει οπλικά συστήματα που αγοράζουν με τα δικά του χρήματα;
Και μιας και αναφερθήκαμε σε πλοία, ας πάμε και στην περίφημη φρεγάτα που θα στείλει η χώρα μας στην αμερικανική επιχείρηση «Prosperity Guardian», στην Ερυθρά Θάλασσα, που γίνεται χωρίς την συμμετοχή των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών και χωρίς κάποια νομιμοποίηση από διεθνή οργανισμό.
Η ανακοίνωση ότι η Ελλάδα θα λάβει μέρος με μια φρεγάτα, έγινε από τον υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια και όλοι άρχισαν να συζητούν ποια φρεγάτα είναι σε τέτοια κατάσταση που να μπορεί να αντέξει τόσο μεγάλο ταξίδι χωρίς προβλήματα. Είναι άλλωστε κοινό μυστικό στις Ένοπλες Δυνάμεις ότι «κανιβαλίζουν», κάποια πλοία και μεταφέρουν τα ανταλλακτικά σε άλλα για να τα καταστήσουν αξιόπλοα. Σε περίπτωση βλάβης τι θα συμβεί άραγε με την ελληνική φρεγάτα;
Επιπλέον ένα σημαντικό θέμα για το Πολεμικό Ναυτικό είναι οι αθρόες παραιτήσεις των στελεχών. Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα η συνδικαλιστική ομοσπονδία των στρατιωτικών ΠΟΕΣ και δεν έχουν διαψευστεί, φέτος μέχρι τον Νοέμβριο του 2023, είχαν παραιτηθεί 134 στελέχη από όλες τις προελεύσεις και σε όλους τους βαθμούς. Όπως μάλιστα ανέφερε χαρακτηριστικά, ο αριθμός αντιστοιχεί σε πλήρωμα μιας φρεγάτας.
Αναρωτιόμαστε λοιπόν εάν η φρεγάτα που θα προορίζεται για την Ερυθρά Θάλασσα, θα πάει πλήρως στελεχωμένη ή όχι και εάν αυτό έχει κινδύνους για το πλήρωμα. Γιατί σε περίπτωση που συμβεί κάποιο επεισόδιο ή σε περίπτωση κινδύνου από εκδήλωση μιας πυρκαγιάς, απαιτείται πλήρες πλήρωμα φρεγάτας για να μπορέσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.
Το γεγονός βέβαια ότι αμέσως μετά τις ανακοινώσεις ο υπουργός εθνικής άμυνας Νίκος Δένδιας αποκάλυπτε σε δημοσιογράφους ότι «η αποστολή βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο» και ότι «χρονικά απέχουμε σημαντικά από το χρονικό σημείο αναχώρησης της ελληνικής φρεγάτας», είναι ενδεικτικό της προχειρότητας λήψης της απόφασης. Μιας απόφασης που ανήκει αποκλειστικά στον πρωθυπουργό και όπως γράφτηκε στον Τύπο, χωρίς να διαψευστεί. Δεν τη γνώριζαν ούτε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, ούτε ο αρχηγός ΓΕΝ, αντιναύαρχος Ιωάννης Δρυμούσης.
Κινδυνεύουν άραγε οι ζωές των στελεχών από τέτοιες αποφάσεις; Η περίπτωση της Λιβύης απαντά δυστυχώς θετικά στο ερώτημα. Τρεις νεκροί και αρκετοί τραυματίες, από μια απόφαση που λήφθηκε βιαστικά για μια αποστολή που δεν προετοιμάστηκε σωστά. Και δεν το λέμε εμείς, αλλά τα ίδια τα θύματα που επέζησαν και τώρα προσφεύγουν στα δικαστήρια για να δικαιωθούν. Ελπίζουμε η εκδίκαση να ρίξει φως στον τρόπο που λειτουργούν οι Ένοπλες Δυνάμεις και να οδηγήσει σε διαφανείς διαδικασίες ώστε να μην ξαναθρηνήσουμε θύματα.
Για ποια δημοκρατία;
Σοβαρό έλλειμμα στη λειτουργία της δημοκρατίας αποτελεί η λήψη απόφασης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τις ζωές άλλων, από ένα και μοναδικό άτομο. Η απόφαση του πρωθυπουργού να στείλει η χώρα μας φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα σε μια αποστολή που δεν έχει την σφραγίδα του ΟΗΕ, είναι μια απόφαση που πληγώνει την δημοκρατία.
Ο εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας δεν μπορεί να λειτουργεί ως αυτοκράτορας που αποφασίζει για την ζωή ή τον θάνατο των υπηκόων του.
Οι θεσμοί θα πρέπει να λειτουργούν και οι κρίσιμες αποφάσεις να λαμβάνονται συλλογικά. Να ενημερώνεται η Βουλή και να ζητείται η γνώμη των κομμάτων.
Τόσο στην περίπτωση της ανακοίνωσης συμμετοχής της χώρας στην επιχείρηση «Prosperity Guardian» στην Ερυθρά Θάλασσα, όσο και στην περίπτωση της Λιβύης κανένα συλλογικό όργανο δεν έλαβε απόφαση, ούτε ενημερώθηκε η Βουλή. Το χειρότερο δε, είναι ότι δεν υπάρχει κάποια πίεση στην κυβέρνηση να λογοδοτήσει γι αυτές τις αποφάσεις του πρωθυπουργού μέσα στο Κοινοβούλιο. Είναι άραγε αυτή η δημοκρατία που μας αξίζει;
