Τι συμβαίνει όταν ο επικεφαλής ενός θιάσου και θεατρώνης που κάνει πρόβες για τη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, είναι ένας ερωτύλος, φαλλοκράτης, «κουλτουριάρης» σκηνοθέτης, που έχει χάσει όλα τα λεφτά του στον τζόγο, ακόμα και την επιχορήγηση του υπουργείου Πολιτισμού και για να κρατήσει τους απλήρωτους ηθοποιούς και τεχνικούς στον θίασο, χρησιμοποιεί κάθε μέσο ώστε να τους πείσει ότι κοντά του θα έχουν σίγουρη και μεγαλειώδη καλλιτεχνική καριέρα;
Το «Σκοτσέζικο ντους» της αδικοχαμένης Χρύσας Σπηλιώτη, που ανεβαίνει από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης σε σκηνοθεσία Λευτέρη Πλασκοβίτη και θα περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα είναι μια απολαυστική, ανατρεπτική κωμωδία με την οποία θα γελάσουμε, θα συγκινηθούμε, αλλά ταυτόχρονα θα προβληματιστούμε για όλα αυτά που ζούμε στην καθημερινότητά μας.
Γραμμένο το 2000, το «Σκοτσέζικο ντους» πραγματεύεται με σατιρική και αυτοσαρκαστική διάθεση, τον κόσμο του θεάτρου και των παρασκηνίων, με ευρηματικές κωμικές καταστάσεις, που διαδέχονται η μία την άλλη, με ένα γρήγορο, δυναμικό, άμεσο, ευφυή διάλογο που ενισχύεται με ευφάνταστες ατάκες, λεξιλόγιο της αργκό και πολλά πνευματώδη λογοπαίγνια.
Η συγγραφέας, εκτός από το στοιχείο της σάτιρας που κυριαρχεί ιδιαίτερα στον τρόπο που διαγράφονται οι στερεοτυπικές συμπεριφορές των πρωταγωνιστών, αναφέρεται και στην έλλειψη ενσυναίσθησης και ανθρωπιάς, αλλά και σε καίρια κοινωνικά και πολιτικά θέματα της εποχής (πόλεμοι, εγκληματικότητα, φυσικές καταστροφές, διαφυλικές σχέσεις).
Το «Σκοτσέζικο ντους» χρησιμοποιεί ως αφορμή τον κόσμο του θεάτρου, αλλά λειτουργεί μετωνυμικά ως εναλλαγή μεταξύ χαράς και λύπης, επιτυχίας και αποτυχίας, πραγματικότητας και θεάτρου, σοβαρού και αστείου, κωμωδίας και δράματος, που αδιάρρηκτα συνυπάρχουν σε κάθε εκδήλωση της ανθρώπινης ύπαρξης.
Με αφορμή το ανέβασμα της παράστασης, η ηθοποιός Νίκη Παλληκαράκη, μιλά στην Εποχή για το έργο αλλά και το πώς η ζωή ενός ανθρώπου, γίνεται ένα σκοτσέζικο ντους.
Το έργο της Χρύσας Σπηλιώτη μιλά για τον κόσμο του θεάτρου με σατιρική και αυτοσαρκαστική διάθεση. Μιλήστε μας για τον ρόλο που υποδύεστε.
Υποδύομαι τον ρόλο της Μαρίλης. Είναι η πρωταγωνίστρια του έργου, που καλείται να υποδυθεί την Λυσιστράτη, στο έργο που ετοιμάζει ο θίασος. Είναι μια εξαιρετικά φιλόδοξη γυναίκα, αμοραλίστρια, με χαλαρό αξιακό σύστημα, έτοιμη να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να πετύχει τους σκοπούς και τα θέλω της.
Ο «κουλτουριάρης» σκηνοθέτης με ποια μέσα καταφέρνει να πείσει τους ηθοποιούς ότι κοντά του θα έχουν σίγουρη και μεγαλειώδη καλλιτεχνική καριέρα;
Νομίζω προσπαθώντας να τους πείσει για τη σπουδαιότητα του καλλιτεχνικού οράματός του, εκμεταλλεύεται με τη σειρά του την ανάγκη για δημιουργία, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες των ηθοποιών του και ταυτόχρονα τους χρησιμοποιεί για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες, τους εθισμούς και τα ένστικτα του.
Η συγγραφέας αφορμάται από τον κόσμο του θεάτρου για να μιλήσει μεταξύ άλλων για την έλλειψη ενσυναίσθησης και ανθρωπιάς. Κατά πόσο επιβεβαιώνονται οι απόψεις της 24 χρόνια μετά;
Δυστυχώς παραμένουν επίκαιρες και στις περιόδους που διανύουμε θα έπρεπε να δίνεται βάρος όχι μόνο από τους γονείς αλλά και από το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, γιατί μόνο η ενσυναίσθηση και η ανθρωπιά είναι η απάντηση στα δεινά που μας βασανίζουν και στα ανθρώπινα σκοτάδια μας.
Η ματαιοδοξία πιστεύετε ότι στις μέρες μας μπορεί να υπερνικήσει κάθε είδους ανθρωπιά;
Βεβαίως. Γιατί συνήθως συμβαδίζει με ναρκισσιστική συμπεριφορά, αίσθημα ανωτερότητας και υπεροχής απέναντι στους άλλους, υπεροψία και πλήρη έλλειψη ντροπής και ενοχής.
Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα σημαντικότερα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, που θίγονται μέσω του έργου;
Η ανάγκη δυστυχώς του ανθρώπου στη βία και στον πόλεμο, η απάνθρωπη πλευρά της εξουσίας, η έλλειψη κατανόησης και σεβασμού στη διαφορετικότητα και ο ρατσισμός.
Εν τέλει, κατά ποιο τρόπο η ζωή γίνεται ένα σκωτσέζικο ντους;
Θεωρώ πως όχι μόνο η ζωή ενός θεατρίνου, αλλά οποιουδήποτε ανθρώπου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «σκοτσέζικο ντους», γιατί συνεχώς οι καταστάσεις εναλλάσσονται από ακραία ευτυχείς, στην απόλυτη θλίψη. Και εντέλει η φροντίδα μας θα πρέπει να είναι να μπορούμε να τις διαχειριστούμε συνειδητά, με δύναμη και κουράγιο.
Όλοι και όλες μας ευχόμαστε στη συνεργάτιδά μας, Ράνια,
να συνεχίζει να κρατά άσβεστη τη φλόγα της δύναμής της.
Συγγραφέας: Χρύσα Σπηλιώτη, σκηνοθεσία: Λευτέρης Πλασκοβίτης, σύμβουλος σκηνογραφίας: Αντώνης Χαλκιάς, κοστούμια: Δώρα Γαζή, μουσική: Χάρης Γκατζόφλιας, φωτισμοί: Παναγιώτης Μανούσης, χορογράφος, βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Λάλλου, φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφιδάς, επικοινωνία: Νταίζη Λεμπέση
Παίζουν: Χρήστος Ευθυμίου, Νίκη Παλληκαράκη, Μιχάλης Μαρκάτης, Πηνελόπη Σεργουνιώτη, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Δανάη Σταματοπούλου, Παναγιώτης Δαβιδόπουλος.
Παραστάσεις περιοδείας έως τέλη Αυγούστου: 15 Ιουλίου Γρεβενά, 17 Ιουλίου Πτολεμαΐδα, 22 Ιουλίου Φλώρινα, 24 Ιουλίου Βελβεντό, 25 Αυγούστου Κοζάνη, 26 Αυγούστου Δήμος Συκεών Νεάπολης Θεσσαλονίκη





