Πρέπει να ξεπεράσουμε την πολιτική αμηχανία, να μη νομοθετούμε υπό το φόβο της επόμενης αξιολόγησης

Tη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου
Ξεκινά η νέα σχολική χρονιά. Τι ελλείψεις ενδέχεται να υπάρξουν; Πώς επετεύχθη ο στόχος να μην υπάρχουν κενά, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια;
Δίνουμε μάχη η χρονιά να ξεκινήσει με τα λιγότερα δυνατά προβλήματα. Έχουμε εξασφαλίσει πιστώσεις για συνολικά 20.800 προσλήψεις αναπληρωτών, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων θα γίνει πριν την έναρξη του σχολικού έτους στις 12 Σεπτεμβρίου.
Διορθώσαμε στρεβλώσεις στη διαδικασία υπολογισμού των κενών και των πλεονασμάτων εκπαιδευτικών.
Ακολουθώντας τη νομοθεσία, επιλέξαμε, για πρώτη φορά μετά το 2001, να προηγηθούν οι προσλήψεις της Πρωτοβάθμιας Ειδικής Εκπαίδευσης, αποδεικνύοντας εμπράκτως τη βαρύτητα που δίνουμε στον ευαίσθητο αυτό χώρο.
Είναι η πρώτη φορά που πριν την έναρξη του σχολικού έτους προσλαμβάνεται ένας τόσο μεγάλος αριθμός αναπληρωτών στην Ειδική και Γενική Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Και μάλιστα φέτος για πρώτη φορά ο έλεγχος των ενστάσεων στις προσλήψεις των αναπληρωτών γίνεται από το ΑΣΕΠ και όχι από τις υπηρεσίες του υπουργείου, γεγονός που καθυστέρησε την έκδοση των οριστικών πινάκων.
Υπάρχουν κτιριακά προβλήματα και ελλείψεις υλικοτεχνικές. Αυτά πώς θα τα λύσετε;
Αξιοποιούμε κάθε δυνατότητα χρηματοδότησης προκειμένου το κάθε ευρώ να πιάνει τόπο και να απαντά, δίνοντας λύσεις, στα βασικά προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, βελτιώνοντάς το. Βάζουμε επιτέλους τάξη στη διαχείριση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ για τη βέλτιστη αξιοποίηση των πόρων και την αποφυγή αλληλεπικαλύψεων. Συνεργαζόμαστε με την Ειδική Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και την Τράπεζα Ανάπτυξης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη χρηματοδότηση δράσεων που αφορούν στη δημιουργία του «έξυπνου σχολείου» (smart school), με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και την ορθολογική διαχείριση των πόρων, την αναβάθμιση ψηφιακών υποδομών των σχολείων της α/βάθμιας και β/βάθμιας εκπαίδευσης (edulabs) και την αναβάθμιση των δικτυακών υποδομών πρόσβασης στο διαδίκτυο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πολυπολιτισμική κοινωνία και παιδεία
Συζητήθηκε το ζήτημα του περιορισμού της πρωινής προσευχής, ενώ θα αλλάξει το μάθημα των Θρησκευτικών. Με δεδομένο πως η σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού αλλάζει, και γίνεται περισσότερο πολυπολιτισμικός, τι αλλαγές αναμένεται να γίνουν στα σχολεία;
Πριν από 10 μέρες ψηφίσαμε στη Βουλή το νόμο για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση που βελτιώνει το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο είχε διαμορφωθεί την τελευταία δεκαπενταετία. Η διαπολιτισμική εκπαίδευση αποτελεί την παιδαγωγική απάντηση στην πραγματικότητα της πολυπολιτισμικής ελληνικής κοινωνίας.
Πρόκειται για το εκπαιδευτικό μοντέλο που επιτρέπει τη διαλεκτική σχέση και τη συνεργασία ανάμεσα σε άτομα διάφορων εθνικών/μεταναστευτικών ομάδων. Είναι ταυτόχρονα μια αρχή (ισότητα ευκαιριών), μια διαδικασία (αλληλεπίδραση ομάδων) και ένα κίνημα (μετασχηματισμός εκπαιδευτικών και κοινωνικών δομών).
Γνωρίζουμε βέβαια ότι πέραν των όποιων νομοθετικών ρυθμίσεων απαιτείται αρκετός χρόνος ακόμη, μέχρι η ελληνική κοινωνία βρει τις ισορροπίες που χρειάζονται ώστε με αφετηρία την αλληλοκατανόηση, τον αλληλοσεβασμό και την αλληλοαποδοχή να προχωρήσει προς ένα μέλλον που θα είναι – ούτως ή άλλως – πολύ διαφορετικό από αυτό στο οποίο μεγαλώσαμε εμείς.
Φέτος θα κάτσουν στα θρανία και παιδιά προσφύγων και μεταναστών. Τι μέτρα ένταξής τους στην κοινωνία έχουν παρθεί;
Η πολιτική της κυβέρνησης πέτυχε η Ελλάδα της ανθρωπιστικής κρίσης να αντιμετωπίσει το προσφυγικό με αξιοθαύμαστη αλληλεγγύη, ανθρωπιά και χωρίς πυροδότηση ρατσιστικών-φοβικών αντανακλαστικών από το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας.
Σε ό,τι μας αφορά έχουμε λάβει μέριμνα για την εκπαίδευση των περίπου 15.000 προσφυγόπουλων, όπως είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας.
Τα βρέφη ηλικίας 0 έως 4 ετών θα παραμείνουν υπό την επίβλεψη των γονιών τους. Τα παιδιά ηλικίας 4 έως 7 ετών θα παραμείνουν πλησίον των γονιών τους εφόσον και οι γονείς τους βρίσκονται εντός των κέντρων υποδοχής και θα συμμετέχουν στις δραστηριότητες προσχολικής αγωγής. Το ΥΠΠΕΘ θα ιδρύσει αίθουσες νηπιαγωγείων εντός των κέντρων όπου νηπιαγωγοί θα αναλάβουν (με τη βοήθεια διαμεσολαβητών ή των μητέρων των παιδιών) τη σταδιακή εκμάθηση ελληνικών στα παιδιά. Τα παιδιά ηλικίας 7 έως 12 ετών θα ενταχθούν σε απογευματινές τάξεις των γειτονικών δημοσίων Δημοτικών, εκτός των ελαχίστων περιπτώσεων όπου τα κοντινά σχολεία δεν επαρκούν. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα μαθήματα θα γίνονται σε άλλους κοντινούς διαθέσιμους χώρους ή εντός των κέντρων φιλοξενίας. Τα παιδιά ηλικίας 12 έως 15 ετών που έχουν τελειώσει το δημοτικό ή/και κάποια μη τυπική μορφή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα τους, θα ενταχθούν σε απογευματινές τάξεις των ΔΥΕΠ των γειτονικών δημοσίων Γυμνασίων, εκτός των ελαχίστων περιπτώσεων όπου τα κοντινά σχολεία δεν επαρκούν. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, τα μαθήματα θα γίνονται σε άλλους κοντινούς διαθέσιμους χώρους ή εντός των κέντρων φιλοξενίας.
Το ΙΕΠ σε συνεργασία με την Επιστημονική Επιτροπή έχει προτείνει το πρόγραμμα σπουδών και το ωρολόγιο πρόγραμμα για την εκπαίδευση των προσφύγων το οποίο συμπεριλαμβάνει εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, μαθηματικά, ξένες γλώσσες, φυσική αγωγή, καλλιτεχνικά και δεξιότητες υπολογιστών. Επιπλέον, το ΥΠΠΕΘ πρόκειται να μεριμνήσει για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας.
Σε άλλη τροχιά νηπιαγωγεία και ιδιωτικά
Στις 15 Σεπτεμβρίου έχει προκηρυχθεί απεργία της ΔΟΕ που αντιδρά «στην υποβάθμιση του ολοήμερου νηπιαγωγείου». Το υπουργείο ισχυρίζεται πως ισχύει το αντίθετο. Τελικά τι ισχύει; Υπάρχει διάλογος ανάμεσα σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και υπουργείο; Χιλιάδες παιδιά, παρά τις προσπάθειες, έμειναν εκτός νηπιαγωγείων και παιδικών σταθμών. Τι μέτρα θα λάβετε για αυτά τα παιδιά;
Ο διάλογος με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις υπήρξε εξαντλητικός για όλα τα θέματα. Οι ισχυρισμοί της ΔΟΕ για το ολοήμερο νηπιαγωγείο είναι αβάσιμοι και αξιοποιούνται από όσους θέλουν να δημιουργήσουν κλίμα απαξίωσης του δημόσιου σχολείου. Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος για πρώτη χρονιά, σε σύγκριση με τα προηγούμενα 30 χρόνια, έγιναν εγκαίρως οι προσλήψεις εκπαιδευτικών, ώστε όλα τα σχολεία να λειτουργήσουν από την πρώτη μέρα. Και η ΔΟΕ επέλεξε αυτή τη χρονιά να ξεκινήσει με απεργία! Πρόκειται για αναχρονιστική συνδικαλιστική νοοτροπία που προδίδει ένα κηδεμονευόμενο συνδικαλισμό που δεν λαμβάνει υπόψη την κρίση και τις προσπάθειες για το ξεπέρασμά της. Είμαι βέβαιος ότι τέτοιου είδους κινήσεις δεν βρίσκουν σύμφωνους τους εκπαιδευτικούς, τους οποίους εμπιστευόμαστε για την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου.
Πώς θα ελεγχθούν όσα εκπαιδευτήρια λειτουργούσαν παράτυπα ή/και παράνομα; Γράφεται πως οι θεσμοί ασκούν πίεση για την κατάργηση της προστασίας των εκπαιδευτικών από απολύσεις. Ισχύει; Πώς θα το αντιμετωπίσετε;
Αυτό που κάναμε είναι να αποκαταστήσουμε πλήρως τη συνταγματική νομιμότητα επαναφέροντας την εποπτεία του υπουργείου Παιδείας στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και στην υπηρεσιακή κατάσταση του διδακτικού προσωπικού τους. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουμε την ποιότητα των εκπαιδευτικού έργου και, συγχρόνως, καταπολεμούμε τα φαινόμενα αδήλωτης εργασίας, φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής. Πρόκειται για μέτρα που, εκτός των άλλων, συμβάλλουν και στην αύξηση των δημοσίων εσόδων. Δεν βλέπω, λοιπόν, το λόγο να συζητούμε για την ανάκληση μέτρων τα οποία πριν ψηφιστούν είχαν συζητηθεί και συμφωνηθεί στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς. Παράλληλα δώσαμε τη δυνατότητα άμεσης και οριστικής τακτοποίησης των εκκρεμοτήτων των ιδιωτικών σχολικών μονάδων τηρώντας τους κανόνες περί αδειοδότησης και λειτουργίας των σχολείων, όπως αυτοί προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία.
Η εικόνα της ανεξέλεγκτης λειτουργίας σημαντικού αριθμού ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων μετά την αποδέσμευσή τους από την κρατική εποπτεία που κατέδειξαν οι έλεγχοι του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΟΠΠΕΠ), δεν αντιστοιχεί σε εκπαιδευτήρια κύρους και σοβαρής λειτουργίας και σίγουρα αδικεί όσα πράγματι ανταποκρίνονται στις νόμιμες προδιαγραφές.
Τριτοβάθμια εκπαίδευση
Ποιοι είναι οι σχεδιασμοί του υπουργείου για τα πανεπιστήμια; Ξεκινά η χρονιά και πολλοί φοιτητές δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν. Θα υπάρξει ενίσχυση στη φοιτητική μέριμνα και στις εστίες;
Θέλουμε να δώσουμε την ευκαιρία στους φοιτητές να παραμείνουν στα τμήματα που εισήχθησαν. Κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για την ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας. Τα σχετικά κρατικά κονδύλια δεν μειώθηκαν, παρά την αναγκαστική μείωση των δαπανών για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αναζητούμε κι άλλους πόρους μέσω του εξορθολογισμού ή και της εξυγίανσης διαφόρων δράσεων, π.χ. η νέα ρύθμιση για τα πανεπιστημιακά συγγράμματα οδηγεί σε εξοικονόμηση τουλάχιστον 20 εκατ. ευρώ τα οποία θα κατευθυνθούν στη φοιτητική μέριμνα. Επίσης, σχεδιασμός για τις φοιτητικές εστίες και την εστίαση μπορεί να αποδώσει καλύτερες υπηρεσίες με λιγότερα χρήματα.
Είχατε δεσμευτεί πως θα καταργηθούν τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά. Ποιος είναι ο σχεδιασμός;
Τα μεταπτυχιακά αφορούν 60.000 φοιτητές. Πρόκειται για ένα παράλληλο πανεπιστήμιο. Η ζήτηση είναι μεγάλη, η ποιότητά τους κατά κανόνα καλή, ενώ, βεβαίως, συχνά, παρατηρούνται φαινόμενα «εμπορευματοποίησης», ιδίως σε ορισμένα «επαγγελματικά» μεταπτυχιακά. Η δημοσιονομική κρίση καθιστά δυσχερή την ικανοποίηση της αυξανόμενης ζήτησης για μεταπτυχιακά. Αν τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν ικανοποιήσουν αυτό το αίτημα, θα αναλάβουν το έργο ξένα ΑΕΙ και μάλιστα με τη γνωστή διαδικασία της εξ αποστάσεως απονομής μεταπτυχιακών. Συνεπώς είμαστε αναγκασμένοι να συζητήσουμε την καθιέρωση προσιτού τέλους εγγραφής στα μεταπτυχιακά, ώστε τα Τμήματα να μπορούν να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα. Υπάρχουν βεβαίως και άλλες εκκρεμότητες, όπως είναι η επιπλέον χρηματοδότηση των πανεπιστημιακών για τη συμμετοχή τους στα μεταπτυχιακά, παρότι και αυτό συμπεριλαμβάνεται στα διδακτικά τους καθήκοντα. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε το ενδεχόμενο να προσλαμβάνονται νέοι διδακτορούχοι οι οποίοι με τη συμβολή των πανεπιστημιακών, να αναλάβουν μεγάλο μέρος των μεταπτυχιακών και να δημιουργηθούν έτσι νέες θέσεις εργασίας για νέους. Επιστήμονες που η αδιοριστία τους περιθωριοποιεί.
Εκκρεμεί ο σχεδιασμός μιας άλλης παιδείας
Μέχρι στιγμής το υπουργείο προσπαθεί να διαχειριστεί, με δεδομένους τους περιορισμούς από τους θεσμούς, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο χώρος της παιδείας. Πότε θα γίνει η μετάβαση από τη διαχείριση στο σχεδιασμό μιας άλλης παιδείας; Πώς προχωρά η Επιτροπή Παιδείας; Ένα πάγιο αίτημα της Αριστεράς ήταν η αύξηση του προϋπολογισμού για την παιδεία. Πώς θα παλέψετε για αυτό;
Οι δημόσιες δαπάνες έμειναν καθηλωμένες για πολλά χρόνια, κάτω από το 3,5% επί του ΑΕΠ. Δραματική μείωση, βέβαια, των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση παρατηρήθηκε κατά την περίοδο 2009-15 κατά 34,1%. Όμως με τον προϋπολογισμό του 2016, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, σταθεροποιήθηκαν οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση στο 2,8 % επί του ΑΕΠ και με αυτό τον τρόπο ανατρέπεται η αρνητική πρόβλεψη του μεσοπρόθεσμου 2014-18 της προηγούμενης κυβέρνησης, για συνεχή μείωση των δημόσιων δαπανών για την παιδεία, οι οποίες θα μειώνονταν με βάση αυτή την πρόβλεψη το 2016 στο 2,3% επί του ΑΕΠ και θα έφταναν μόλις στο 1,9 % επί του ΑΕΠ το 2018.
Στόχος είναι η σταδιακή αύξηση των δημόσιων δαπανών για την παιδεία ώστε να φτάσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά συγχρόνως να γίνεται σωστή αξιοποίηση τους έτσι ώστε να δίνουν λύσεις στα βασικά προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, βελτιώνοντάς το. Προφανώς η αύξηση των δαπανών για την παιδεία όπως και για την υγεία, συναρτάται τελικώς με τη μεγέθυνση του ΑΕΠ. Δυστυχώς όμως και την εποχή των παχιών αγελάδων κατασπαταλήθηκαν πόροι, έγινε πάρτι με τα ΕΣΠΑ, δημιουργώντας τελικά ερείπια κοινωνικών πολιτικών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει την επαφή με την κοινωνία. Το συνέδριο είναι μια ευκαιρία για να την ανακτήσει;
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να είναι θεατής των κυβερνητικών αποφάσεων αλλά να λειτουργεί ως συλλογικός διανοούμενος, εκφραστής των αναγκών των πιο αδύναμων στρωμάτων της κοινωνίας και πρωταγωνιστής στους αγώνες για μια κοινωνία δίκαιη, αλληλέγγυα, δημοκρατική, ανθρώπινη. Να αποδειχθεί, διπλής ευθύνης κόμμα, διακυβέρνησης και αγώνα. Οι οργανωτικές αδυναμίες και οι παθογένειες των οργανώσεων της Αριστεράς είναι γνωστές, αλλά η αντιστοίχιση του κόμματος με την κοινωνία είναι αναγκαία όσο ποτέ. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς έχει ανάγκη να στηριχθεί σε ένα κόμμα ανοιχτό και δημοκρατικό, δημοκρατικό ως προ τη λειτουργία του, δηλαδή κόμμα μελών και τάσεων που δεν εκφυλίζονται σε τιμάρια κορυφής τα οποία αναγκαστικά θα «εξισορροπούνται» μέσα σε ένα καθεστώς αρχηγισμού. Κόμμα που σέβεται τις κοινωνικές δράσεις και τα κινήματα, δεν τα υποκαθιστά με οιονδήποτε τρόπο, δηλαδή δεν τα καπελώνει, αλλά και δεν διαχέεται σε μια αντίληψη κινηματισμού. Το κόμμα οφείλει να διατηρεί την πολιτική και ιδεολογική του αυτονομία, που βασικό στοιχείο της είναι ο ενωτικός χαρακτήρας είναι η ικανότητα διαλόγου και κοινής δράσης με άλλες πολιτικές οικογένειες της Αριστεράς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Με την έννοια αυτή παρουσιάζει ενδιαφέρον ο διάλογος με σοσιαλδημοκρατικά και οικολογικά κόμματα της Ευρώπης που δεν αφορά μόνον το κυβερνητικό έργο.
Πεδίο ιδεολογικής μάχης η παιδεία
Η Δεξιά χτυπά την κυβέρνηση σε ιδεολογικό επίπεδο στα πεδία της παιδείας και της υγείας. Ποιες οι διαφορές;
Είδαμε στο νομοσχέδιο για την ιδιωτική παιδεία μονάχα τη Δεξιά (και τη Χρυσή Αυγή) να διαφωνούν.
Η παιδεία, παρότι θα έλεγε κανείς το «κοινό καλό», συνιστά και πεδίο αντιπαράθεσης στρατηγικών επιδιώξεων και αξιών ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη και τον κόσμο. Ιδιαίτερα σήμερα που ο νεοφιλελευθερισμός και οι πολιτικές της σκληρής λιτότητας έχουν διαλύσει το κοινωνικό κράτος και έχουν μεταφέρει μεγάλο μέρος των υπηρεσιών παιδείας στην αγορά. Ειδικότερα η ΝΔ, στα θέματα της εκπαίδευσης βιώνει μια κρίση ταυτότητας. Καθώς έχει ενστερνιστεί πλήρως το νεοφιλελευθερισμό ως κυβερνητική ιδεολογία. Δεν μπορεί να υπερασπιστεί τις εκπαιδευτικές επιλογές του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού, π.χ. τις ρυθμίσεις για τη λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων αλλά και την απαγόρευση λειτουργίας στη χώρα μας ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αυτά που αποτελούν στοιχειώδεις δικλείδες προκειμένου να μην εμπορευματοποιηθεί η εκπαίδευση ανάγονται στην προϊστορία της ΝΔ, τότε που ακραίοι κατηγορούσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για σοσιαλμανία. Και αυτό φάνηκε στη Βουλή στην ψηφοφορία για την ιδιωτική εκπαίδευση. Η συζήτηση για την αριστεία, που από κοινού ξεκίνησαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν, οδήγησαν σε όξυνση των εκπαιδευτικών-κοινωνικών ανισοτήτων. Υπάρχουν στοιχεία διεθνών ερευνών αλλά και της ΕΛΣΤΑΤ που δείχνουν ότι τα χρόνια της κρίσης και των πολιτικών της αριστείας, πολλαπλασιάστηκαν οι ευκαιρίες εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση παιδιών από μορφωμένες και εύπορες οικογένειες, ενώ τα παιδιά από λαϊκές οικογένειες οδηγήθηκαν σε ένα ιδιόμορφο περιθώριο. Αυτή η συζήτηση για την αριστεία, που αποσκοπούσε στη δημιουργία λίγων καλών δημόσιων σχολείων και άφηνε τη μεγάλη πλειοψηφία των σχολείων στην τύχη τους, τώρα φαίνεται να αποκτά πιο συγκεκριμένο σχήμα. Ο κ. Μητσοτάκης είχε χαρακτηρίσει τους μαθητές πελάτες και, προχθές στη Βουλή, κορυφαία στελέχη του κόμματός του (Φορτσάκης, Γεωργιάδης, Βορίδης) υποστήριξαν, εν ονόματι «της ελευθερίας της επιλογής», το κράτος να μη χρηματοδοτεί τα σχολεία, αλλά να δίνει κουπόνια στους γονείς οι οποίοι θα επιλέγουν σε ποιο δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο θα πάνε τα παιδιά τους. Προφανώς το δικαίωμα της επιλογής αφορά τους εύπορους και συνδυάζεται με την κατάρρευση της δημόσιας υποχρέωσης για δωρεάν παιδεία. Όπως έχει δείξει η εμπειρία στις λίγες χώρες που εφαρμόστηκε το σύστημα με τα κουπόνια, εντείνεται η εκπαιδευτική-κοινωνική ανισότητα, δημιουργούνται σχολεία πολλών ταχυτήτων, με καθηγητές πολλών ταχυτήτων, εξανεμίζονται οι δυνατότητες ουσιαστικής μόρφωσης αλλά και κοινωνικής κινητικότητας μέσω του σχολείου για την μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών. Πρόκειται κατ’ ουσίαν για μορφές «ιδιωτικοποίησης» του δημόσιου σχολείου.
Οι πολιτικές της κυβέρνησης, μέχρι στιγμής, είναι υπό αυστηρό έλεγχο. Πότε και σε ποια πεδία είναι δυνατόν να εφαρμοστεί η ιδεολογία του ΣΥΡΙΖΑ;
Έγιναν πολλά βήματα στη παιδεία, την υγεία αλλά και την αδειοδότηση των καναλιών που φέρουν το αποτύπωμα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι η αναβάθμιση της Ειδικής Αγωγής, οι ρυθμίσεις για την ιδιωτική εκπαίδευση, τα δωρεάν γεύματα στους μαθητές, το ολοήμερο δημοτικό για όλα τα παιδιά, κ.λπ. Τώρα που έχουμε περάσει την πρώτη αξιολόγηση, και έχουν δημιουργηθεί συνθήκες πολιτικής σταθερότητας, πρέπει να ξεπεράσουμε και μια πολιτική αμηχανία. Να μη νομοθετούμε υπό το φόβο της επόμενης αξιολόγησης. Να καταστήσουμε σαφές, πρώτα – πρώτα στους εαυτούς μας, ότι ο λαός μας ψήφισε για να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση αλλά και να εφαρμόσουμε ένα παράλληλο πρόγραμμα. Και αυτό αναλόγως και των ευρωπαϊκών εξελίξεων έχουμε την υποχρέωση να το διεκδικήσουμε στις σχέσεις μας με τους θεσμούς. Η ρύθμιση του χρέους, βήμα – βήμα, ο στόχος για άμεση απόφαση σχετικά με τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2018, είναι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν ευνοϊκά τη χαλάρωση της επιτήρησης και την προώθηση μεταρρυθμίσεων με κοινωνικά ριζοσπαστικό πρόσημο.





