Το νομοσχέδιο Πλεύρη για τη νόμιμη μετανάστευση που βγήκε στη διαβούλευση περιέχει αναγκαίες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της κατάρρευσης των υπηρεσιών έκδοσης αδειών διαμονής, των ελλείψεων εργατικού δυναμικού μέσω της διεύρυνσης του θεσμού της μετάκλησης, όσο και των ανεπιεικών αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την κατάργηση κάθε δυνατότητας τακτοποίησης μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα με τον νόμο του Σεπτεμβρίου που μας πέρασε.
Πέρα όμως από αυτά, εκείνο που το χαρακτηρίζει είναι οι ιδεοληψίες του αρμόδιου υπουργού, μέσω της για μια ακόμη φορά αυστηροποίησης των ποινών για τη διευκόλυνση και διακίνηση παράτυπων (ή παράνομων) μεταναστών στη χώρα, και μέσω της δαιμονοποίησης των ΜΚΟ που ασχολούνται στο πεδίο της μετανάστευσης και ασύλου.
Το νομοσχέδιο περιέχει πράγματι θετικές διατάξεις, όπως μεταξύ άλλων:
-η αντιμετώπιση του ζητήματος της έκδοσης ληγμένων αδειών,
-η μεταβατική έστω και πάλι ρύθμιση του ζητήματος των λιμνάζοντων επί έτη αιτήσεων χορήγησης ή ανανέωσης αδειών διαμονής,
-όσο και η επίσης μάλλον μεταβατική ρύθμιση της χορήγησης δεύτερης ευκαιρίας τακτοποίησης (άπαξ και πάλι μόνο) σε όσους είχαν προηγούμενα άδεια διαμονής για 5 έτη. Εκείνο όμως που προβληματίζει είναι ότι η λογική του Κώδικα Μετανάστευσης παραμένει η ίδια. Μια ατέρμονη και δαιδαλώδης περιπτωσιολογία, που μαζί με τη σύμφυτη στις αρμόδιες υπηρεσίες αρνητική στάση που εκδηλώνεται ως τυπολατρία, θα προκαλέσει μετά βεβαιότητας και πάλι τις ίδιες γραφειοκρατικές δυσλειτουργίες. Πολύ περισσότερο όταν στην ανάγκη εξεύρεσης εργατικού δυναμικού και επιλογής του πλέον καταρτισμένου εξ αυτών, προστίθενται άλλες 4-5 καινοφανείς κατηγορίες χορήγησης βίζας ή αδείας διαμονής, στις ήδη υπάρχουσες δεκάδες άλλες, με ανεπαίσθητες μεταξύ τους διαφορές και αποχρώσεις, όσο και ανοίγει το πεδίο της μετάκλησης εργαζομένων από το εξωτερικό με κινητοποίηση ακόμη και εταιριών προσωρινής απασχόλησης, χωρίς βέβαια να υπάρχει ή να λειτουργεί επαρκής προς αυτό ελεγκτικός μηχανισμός.
Ο νόμος και η διοίκηση επιθυμούν να ρυθμίσουν τα πάντα, πλην η ίδια η φύση του πράγματος, που αφορά ρύθμιση ανθρώπινων σχέσεων δημιουργεί ρωγμές και απαιτεί επιτακτικά λύσεις. Η κατανόηση του ανεπιεικούς αποτελέσματος της ποινικοποίησης της παράνομης διαμονής, χωρίς τη δυνατότητα οποιασδήποτε διεξόδου, ακόμη και για όσους έχουν βρεθεί νόμιμα στη χώρα επί μακρόν, οδήγησε στον πραγματισμό της μεταβατικής διάταξης νομιμοποίησης (δεύτερης ευκαιρίας), που θα συγκεντρώσει και πάλι τα φώτα του ενδιαφέροντος.
Βέβαια το χούι βγαίνει τελευταίο, οπότε και η κατεξοχήν ενταξιακή διάταξη της τακτοποίησης της διαμονής ασυνόδευτων ανηλίκων που ενηλικιώνονται και ολοκληρώνουν 3 έτη σχολικής φοίτησης στην Ελλάδα, καταργείται. Έφταιξε που και η πρώην αρμόδια υφυπουργός Σ. Βούλτεψη, που προώθησε τη σχετική διάταξη, αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητα της ασκούμενης πολιτικής (ποιος δεν θυμάται την αντιπαράθεση για το πλούσιο μενού του φακόρυζου στις δομές φιλοξενίας που μπήκε στο στόχαστρο του νυν υπουργού).
Εκείνο όμως που εντυπωσιάζει είναι η εμμονή του αρμόδιου υπουργού στο κυνήγι μαγισσών ενάντια στις ΜΚΟ, ακόμη και εκεί όπου δεν υπάρχει αντικείμενο, όπως στην προσθήκη επιβαρυντικής περίστασης για διακίνηση ή διευκόλυνση διαμονής αλλοδαπών από μέλη ΜΚΟ, όσο και η κατάργηση της ανεφάρμοστης εδώ και πάρα πολλά χρόνια δυνατότητας σύναψης προγραμματικών συμβάσεων.
Συνεπής έτσι στην ιδεοληψία του, προτείνει αυστηροποίηση πλαισίου εποπτείας ΜΚΟ και ανάθεση του έργου τους στην Εκκλησία της Ελλάδος.
Ας αφήσουμε παράμερα το γεγονός ότι ο γενικός διευθυντής του φιλικά προσκείμενου στην κυβέρνηση ομίλου Παραπολιτικά προ λίγων μόλις ετών καταδικάστηκε σε βαριές ποινές για παλαιότερη υπεξαίρεση μεγάλων ποσών μέσω της ΜΚΟ (ναι έτσι επονομάζεται) Αποστολή της Εκκλησίας της Ελλάδος. Υπάρχει και άλλη πλέον αξιόπιστη ΜΚΟ της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως ακόμη, και με πλουσιότερο μάλλον έργο στο πεδίο της μετανάστευσης, άλλη ΜΚΟ άλλου θρησκευτικού δόγματος που δεν προτιμάται. Ούτε αξίζει να θυμηθούμε τις παρασπονδίες δημιουργίας ΜΚΟ κουμπάρων από παλαιότερο υπουργό Μετανάστευσης της νυν κυβερνώσας παράταξης εν μία νυκτί κυριολεκτικά.
Δεν αμφισβητούμε την εντιμότητα του νυν υπουργού. Απλά, τον καλούμε να συναισθανθεί ότι στο πεδίο της μετανάστευσης και του ασύλου ο σεβασμός στη διεθνή νομιμότητα είναι εκ των ουκ άνευ και δυστυχώς έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα από την απλά παράνομη νομοθετική πρωτοβουλία της αναστολής του ασύλου τον Ιούλιο που μας πέρασε (πέρασε και η τροπολογία ανεφάρμοστη) όσο και από την άκριτη ποινικοποίηση της παράτυπης (ή παράνομης) διαμονής.
Στη σύγχρονη πραγματικότητα, η μετανάστευση είναι σύμφυτη με τις κοινωνίες μας, όσο και ο ρόλος των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων ως απαραίτητων φορέων παροχής ανθρωπιστικού και κοινωνικού έργου, εξίσου σημαντικού με αυτού των θεσμικών φορέων. Χωρίς διακρίσεις.
Φωτο: Βασίλης Βερβερίδης / Motion Team
Βασίλης Παπαδόπουλος, πρόεδρος ΕΣΠ
