Χειμωνιάτικο τοπίο στο Νταβός. Χειμώνας και στη Γάζα. Ανάμεσα στις δύο εικόνες, καμία ομοιότητα. Στις θερμαινόμενες ελβετικές αίθουσες, οι θερμοκρασίες αφορούσαν τις πιθανότητες ανάφλεξης στα θεμέλια του ΝΑΤΟ, τήξης του γροιλανδικού status quo και κατάψυξης των σχέσεων ΗΠΑ με τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθώντας την προσφιλή μέθοδο μαστιγίου και καρότου, ο Ντόναλντ Τραμπ βρυχήθηκε λιγότερο και χαμογέλασε περισσότερο από το αναμενόμενο. Κάπου ανάμεσα στη φρενίτιδα συναντήσεων και δια δρομολογιών, έγινε η «τελετή παρουσίασης» του Συμβουλίου Ειρήνης του, κτητική αντωνυμία που αρμόζει στο δημιούργημα κάποιου που αυτοαποκαλείται πατέρας της παγκόσμιας ειρήνης, έχοντας ταυτοχρόνως εξευτελίσει τον ΟΗΕ και απειλήσει με ουκ ολίγες νέες πολεμικές επιχειρήσεις.
Το Συμβούλιο Ειρήνης –ήδη από τη σύσταση του– απηχεί απολύτως την αντίληψή του Τραμπ για την ειρήνη-επιχειρηματικό σχέδιο, υπό την απόλυτη ηγεμονία του. Αυτοχριζόμενος ισόβιος πρόεδρος του, με αποκλειστικό δικαίωμα ρύθμισης της διαδοχής του (αν ποτέ βαρεθεί το νέο του παιχνίδι) και τιμή μόνιμης συμμετοχής για κάθε χώρα-συμπαίκτη το 1 δισ. δολάρια, ο αμερικανός πρόεδρος ετοίμασε ένα Εκτελεστικό Συμβούλιο με μέλη τον γαμπρό του Τζάρεντ Κούσνερ, τον υπουργό Εσωτερικών του Μάρκο Ρούμπιο, τον πρώην βρετανό πρωθυπουργό Τόνι Μπλέρ και φίλους του στελέχη οικονομικών κολοσσών. Η αβρή διατύπωση ότι θα υπάρξει συνεργασία με τον ΟΗΕ, με βασική προτεραιότητα την ειρήνη και την ανοικοδόμηση στη Γάζα, πιθανότατα δεν έπεισε πολλούς, σίγουρα όχι τον γραμματέα και τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Πολλές χώρες προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν, 19 προς το παρόν ανταποκρίθηκαν, με την Ευρώπη να απουσιάζει ουσιαστικά (πλην Αλβανίας, Κοσόβου, Βουλγαρίας και της Ουγγαρίας του τραμπιστή Όρμπαν). Τουρκία, Ουζμπεκιστάν, Παραγουάη, η Αργεντινή του Μιλέϊ, Κατάρ, Αραβικά Εμιράτα, Μαρόκο, Αίγυπτος, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν συμπληρώνουν τη μη εντυπωσιακή σοδειά. Παραδοσιακές χώρες-δορυφόροι, προαλειφόμενοι προς αναβάθμιση περιφερειακοί χωροφύλακες και θιασώτες του δόγματος του …εχθρού του εχθρού τους. Ψύχραιμα διολισθαίνοντας, Πούτιν και Σι επιφυλάχθηκαν να μελετήσουν περαιτέρω την πρόταση, ενώ η πλειοψηφία των κρατών της Ευρώπης –υπό το σοκ των γροιλανδικών αναταράξεων και λόγω πιθανής ρωσικής εμπλοκής– δεν συμμετέχουν. Κάτω από το κέλυφος, πολλά τα ερωτήματα που θέτουν ακόμα και έμπειροι αμερικανοί διπλωμάτες. Ποιος θα είναι ο νέος διπλωματικός οδικός χάρτης για τη Γάζα, με ποιο τρόπο θα υλοποιηθεί, πώς και με ποιους όρους θα υπάρξει ειρηνευτική δύναμη με δεδομένη την απαξίωση του ΟΗΕ, πώς θα σχεδιαστεί και θα λειτουργήσει το πρόγραμμα ανθρωπιστικής βοήθειας, την ίδια στιγμή που ισραηλινές δυνάμεις υπό την τραμπική ευλογιά διαλύουν συθέμελα τις υποδομές της UNWRA;
Στο Νταβός, ο Τζάρεντ Κούσνερ παρουσίασε το σχέδιο για τη Νέα Υπέροχη Γάζα: οικοδόμηση 100.000 κατοικιών, 200 εκπαιδευτικά κέντρα, 75 δομές υγείας, κέντρα τουριστικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, συγκοινωνιακοί και ηλεκτρονικοί κόμβοι, φουτουριστική αρχιτεκτονική, αεροδρόμιο και λιμάνι. Όλα αυτά στην «πολύ όμορφη» Λωρίδα που θα ανθίσει «για το καλό των κατοίκων της», αρχής γενομένης από τη Ράφα και το πέρασμα στα σύνορα Γάζας – Αιγύπτου. Ποιος θα πληρώσει τα 30 δισ. δολάρια που χρειάζονται οι βασικές υποδομές και τι θα σημαίνουν αυτά για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Λωρίδας;
Επειδή υπάρχει και ο Νετανιάχου, που θα υπογράψει μεν συμμετοχή στο νέο consortium ειρήνης (εκτός Νταβός, για τον φόβο του εντάλματος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου), όχι χωρίς προβλήματα δε, αφού οι ακροδεξιοί εταίροι του με πρώτο τον Μπελαλέλ Σμότριτς αρνούνται το σχέδιο Τραμπ και επιθυμούν καθαρή ισραηλινή στρατιωτική διακυβέρνηση στη Γάζα. «Οι χώρες που ενέπνευσαν τη Χαμάς δεν μπορούν να την αντικαταστήσουν», διαμηνύει ο ισραηλινός υπουργός Οικονομικών, ευχαριστώντας τις ΗΠΑ για τη μέχρι τώρα βοήθεια και ζητώντας την αποχώρηση τους. «Το σχέδιο του Τραμπ ενδυναμώνει τη Χαμάς» είναι το νέο μότο, καθώς ο μέγας ειρηνοποιός πιέζει τον Νετανιάχου να δώσει πρόσβαση στην περιοχή σε επιλεγμένους Παλαιστίνιους τεχνοκράτες που συμφωνήθηκε να αναλάβουν τη διοίκηση της.
Με ψυχή σπουδαίου μεσίτη –όπως αυτοπεριγράφεται– ο Τραμπ κάνει κάθε δυνατό ελιγμό ώστε να ξεριζωθούν τα αγκάθια που στέκουν εμπόδιο στο μεγαλεπήβολο σχέδιο οικονομικής υπερεκμετάλλευσης και απόλυτης γεωπολιτικής ηγεμονίας στην ευρύτερη περιοχή. Ισχυρίζεται πως η Χαμάς συμφώνησε να αφοπλιστεί και να αποχωρήσει (διαφορετικά θα εξολοθρευτεί),διατυμπανίζει πως ο πόλεμος τελείωσε και κανείς Παλαιστίνιος δεν λιμοκτονεί.
Στο μεταξύ, ο ισραηλινός στρατός εκκενώνει κι άλλες περιοχές, χωριά Βεδουίνων ισοπεδώνονται, η βία γίνεται καθημερινότητα για τους άραβες ισραηλινούς πολίτες που στοχοποιούνται, ενώ τα κόμματα τους επιχειρούν να δημιουργήσουν κοινή λίστα για τις επόμενες εκλογές.
Στο χειμωνιάτικο τοπίο της Γάζας, ο αέρας παίρνει τις σκισμένες σκηνές ανάμεσα στα ερείπια, η βροχή μουλιάζει τα τελευταία υπάρχοντα, οι ασθένειες θερίζουν μαζί με το κρύο, η απόγνωση δεν έχει τέλος. «Δεν είμαστε εμείς που ριζοσπαστικοποιούμε τους ανθρώπους εδώ, λέει σε ρεπόρτερ της εφημερίδας Χααρέτς στέλεχος της UNWRA. Είναι η ίδια η ζωή που ζουν». Προς το παρόν, τίποτα δεν προοιωνίζει πως αυτή η ζωή θα καλυτερέψει.
Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ
