Μετά την κοινωνική κατακραυγή, τον ξεσηκωμό για το έγκλημα στα Τέμπη και τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια, η κυβέρνηση παίρνει την απόφαση να προχωρήσει σε ανασχηματισμό. Ο συγκεκριμένος σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται να μην έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία και να γίνεται «για τα μάτια του κόσμου», αλλά από τα ονόματα που επιλέχθηκαν και από τα χαρτοφυλάκια που τους παραχωρήθηκαν γίνεται ξεκάθαρη η πολιτική της Ακροδεξιάς που πρόκειται να εφαρμοστεί.
Οι μαζικές πορείες και συγκεντρώσεις συνεχίζονται σε όλη τη χώρα με την πλειοψηφία της κοινωνίας να ζητάει δικαιοσύνη, διαφάνεια και τιμωρία των ενόχων. Οι συγκρούσεις με την αστυνομία γίνονται όλο και πιο μαζικές, σπάζοντας στην πράξη το μονοπώλιο της βίας από την πλευρά του κράτους. Η κοινωνία δείχνει πως δεν ανέχεται το ψέμα και τη συγκάλυψη με μαφιόζικου τύπου πρακτικές και πως δε θα σταματήσει μέχρι να υπάρξει δικαιοσύνη. Έτσι, η κυβέρνηση, για πρώτη φορά από το 2019, φαίνεται πως έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την κοινωνική της αποδοχή, βλέπει τον κίνδυνο της μαζικότητας και προσπαθεί να κάνει τα πάντα ώστε να αποκαταστήσει την εικόνα της. Φυσικά, αυτό δεν προτιμάει να το κάνει με διαφάνεια και απόδοση πολιτικών ευθυνών, καθώς δεν παραδέχεται καν τα λάθη της.
Αντίθετα, προχωράει σε ανασχηματισμό, γεγονός που δημιουργεί ερωτηματικά. Συγκεκριμένα, είναι αξιοπερίεργο το γιατί μια κυβέρνηση που δεν συγκάλυψε το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται έχει την ανάγκη να προχωρήσει σε ανασχηματισμό και μάλιστα να αλλάξει σχεδόν όλες τις θέσεις του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.
Είναι σαφές πως η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για το έγκλημα στα Τέμπη και προχωράει σε ανασχηματισμό μηδενικής πολιτικής ουσίας, μήπως και ανεβάσει κάπως το «πρεστίζ» και τη δημοτικότητά της. Ωστόσο, αυτό που έχει σημασία στον ανασχηματισμό είναι ορισμένες θέσεις σε υπουργεία, που δείχνουν την ξεκάθαρη πολιτική στάση της κυβέρνησης, η οποία κάθε μέρα πηγαίνει ένα βήμα πιο κοντά στην Ακροδεξιά και τον εθνικισμό.
Ειδικότερα, οι Φλωρίδης, Δένδιας, Γεωργιάδης και Χρυσοχοΐδης παραμένουν στις θέσεις τους, καθώς διετέλεσαν με επάρκεια το έργο της κυβέρνησης, γεγονός που δείχνει τις πολιτικές της βλέψεις. Ωστόσο, σε ορισμένες θέσεις έχουν γίνει όντως σημαντικές αλλαγές, οι οποίες ενισχύουν την περαιτέρω «ακροδεξιοποίηση» της κυβέρνησης.
Ο πρώην πρύτανης του ΑΠΘ, Νίκος Παπαϊωάννου, γίνεται υφυπουργός Παιδείας. Ο Νίκος Παπαϊωάννου, ή αλλιώς «πρύτανης των ΜΑΤ», είναι ο άνθρωπος που διετέλεσε πρύτανης την περίοδο που ψηφιζόταν το νομοσχέδιο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη, που προέβλεπε διαγραφές φοιτητών, πειθαρχικά, ν+2 και πανεπιστημιακή αστυνομία. Τη συγκεκριμένη περίοδο το φοιτητικό κίνημα στη Θεσσαλονίκη αναπτύχθηκε ραγδαία, καθώς οι συλλήψεις φοιτητών, η συνεχής εισβολή των ΜΑΤ στα πανεπιστήμια και το νομοσχέδιο που ψηφιζόταν έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Ο κ. Παπαϊωάννου, δεν ήταν ένας πρύτανης που έμεινε αμέτοχος, ή απλά αποδέχτηκε την εισβολή των ΜΑΤ. Αντιθέτως, ήταν ο λόγος που η αστυνομία βρισκόταν μόνιμα εντός του ΑΠΘ, αλλά και αυτός που έδινε πληροφορίες στην αστυνομία για φοιτητές που αγωνίζονταν. Αργότερα, μετά την επεισοδιακή εκκένωση της πρυτανείας, επί των ημερών του εκκενώθηκε και το ιστορικό στέκι στο Βιολογικό, δήθεν για να γίνει βιβλιοθήκη.
Όπως ήταν επόμενο, ο πρύτανης του ΑΠΘ αντί να ενδιαφέρεται για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, προετοίμαζε το έδαφος για να πολιτευτεί με τη ΝΔ. Έτσι, όπως ήταν επόμενο, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, σήμερα τον επιβραβεύει για το θαυμάσιο έργο του όλη αυτή την περίοδο. Αξίζει να σημειωθεί εδώ το γεγονός ότι ο κ. Παπαϊωάννου δεν είναι καν εκλεγμένος με το κόμμα της ΝΔ.
Ωστόσο, δεν είναι ο μόνος που επιβραβεύεται παραδειγματικά για το πολιτικό έργο του. Ο λόγος για την περίπτωση Μάκη Βορίδη. Ο Μάκης Βορίδης είναι γνωστός για την ακροδεξιά του ρητορική σε όλα τα πάνελ, στα κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης. Ωστόσο, δε θα ξεχάσει κανείς και καμιά τη φωτογραφία του με το τσεκούρι και την προεδρία του στη νεολαία της ΕΠΕΝ (ο ακριβώς προηγούμενος πρόεδρος της νεολαίας ήταν ο Νίκος Μιχαλολιάκος). Φυσικά, το βιογραφικό του κ. Βορίδη είναι τεράστιο και λίγο πολύ γνωστό, καθώς εκτυλίσσεται από τον εθνικιστικό αγώνα στο κολλέγιο Αθηνών και τη διαγραφή του από τη συνέλευση της νομικής Αθηνών για φασιστική δράση μέχρι το ΛΑΟΣ και τη ΝΔ. Σήμερα, λοιπόν, ο άνθρωπος που κυνηγούσε αγωνιστές με τσεκούρια και ήταν πρόεδρος σε ναζιστικές γκρούπες που έκαναν πογκρόμ σε μετανάστες γίνεται υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου! Φυσικά, δε θα μπορούσε να υπάρχει χαρακτηριστικότερη απόδειξη για τη στάση της κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση έχει καταλάβει πως ο χρόνος που εγκληματούσε και ο κόσμος το αποδεχόταν άκριτα έχει παρέλθει και έτσι συντηρητικοποιείται παραπάνω και «αγκαλιάζει» τον εθνικισμό. Η κυβέρνηση που υποκρίνεται τόσο καιρό για ένα έγκλημα ήταν επόμενο να προτιμήσει υπουργούς οι οποίοι ορκίζονται υποκριτικά στη Δημοκρατία και υποδύονται τους ταγούς της.
