Σε επίδειξη ακροδεξιάς ρητορείας μετέτρεψε την Τετάρτη τη συζήτηση στη Βουλή για τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είναι, ίσως, εκπληκτικό, αλλά ο πρωθυπουργός φροντίζει κάθε φορά να ξεπερνά το πιο θλιβερό εαυτό του, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να συσπειρώσει το δεξιό του ακροατήριο. Σ’ αυτή τη συζήτηση, αφού έφερε στη κουβέντα το δίλημμα “βούτυρο ή κανόνια” με προφανή απάντηση από την πλευρά του, άφησε υπονοούμενα για τη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία υποτίθεται ότι προσπαθεί να εφαρμόσει! Ήταν, δε, τόσο αδιανόητος ο δεξιός λαϊκισμός του που τόνισε ότι “αν η χώρα δεχθεί επίθεση, δεν θα αντιμετωπίσουμε τον εχθρό με καρδούλες και μαργαρίτες”.
Όταν η συζήτηση μπήκε σε πιο χειροπιαστά ζητήματα, ο Μητσοτάκης μας “ξεφούρνισε” ότι το κόστος της “Ασπίδας του Αχιλλέα” (του αντιπυραυλικού θόλου στα πρότυπα του Ισραήλ) θα φτάσει τα 2,8 δισ. και ότι το συνολικό κόστος των εξοπλισμών της χώρας, στο πλαίσιο του παρανοϊκού ReArm Europe θα εκτοξευτεί στα 25 δισ. ευρώ έως και το 2037. Δεν είπε τι θα περικόψει για να βρει αυτά τα χρήματα, αλλά όλοι καταλάβαμε. Επιχείρησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις μιλώντας για τη ρήτρα διαφυγής (η ρήτρα, που θα ισχύσει για τέσσερα χρόνια (2025- 2028) θα επιτρέπει στα κράτη-μέλη τη μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία για την αύξηση των αμυντικών δαπανών) αλλά επί της ουσίας προετοίμασε τους πολίτες για πολεμική οικονομία. Πότε θα χρεοκοπήσουμε δεν μας είπε αλλά και αυτό το καταλάβαμε. Μάλλον σύντομα.
Η αντιπολίτευση χωρίς κοινή πυξίδα
Η προοδευτική αντιπολίτευση δεν είχε κοινή πυξίδα σ’ αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης δείχνει ότι δεν διαφωνεί ιδιαίτερα με το πνεύμα του ReArm Εurope, αλλά ζήτησε από τον πρωθυπουργό περαιτέρω διαπραγμάτευση αφού η ρήτρα διαφυγής “δεν είναι λεφτόδεντρα”. Οι πολιτικοί αρχηγοί της Αριστεράς ήταν περισσότερο αποφασιστικοί. Ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης ξιφούλκησε εναντίον του πρωθυπουργού για την επίσκεψη στο Ισραήλ και υπενθύμισε ότι το κόμμα του είχε πει έγκαιρα όχι στους υπερεξοπλισμούς δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι “δεν συναινούμε στον πόλεμο και στους υπερεξοπλισμούς και δεν φοβόμαστε τη σύγκρουση με τον εθνικισμό”. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος υπογράμμισε ότι “η δύναμη ισχύος δεν είναι στο κυνήγι των εξοπλισμών, δεν είναι στο κόμμα του πολέμου που αναπτύσσεται στην Ευρώπη και στη νέα στρατικοποίηση και με πυρηνικούς εξοπλισμούς. Είναι στην πολιτική της ειρήνης η δύναμη της ισχύος και αυτό η Ελλάδα το ξέρει πολύ καλύτερα” ενώ ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ τόνισε το προφανές αλλά απαραίτητο να ειπωθεί, ότι δηλαδή “τα δισεκατομμύρια ευρώ για τα εξοπλιστικά θα λείψουν από την κάλυψη των αναγκών του λαού”.
Στο Ισραήλ χωρίς μία λέξη για τη Γάζα
“Καλώς ήρθατε Πρωθυπουργέ, καλέ μου φίλε Κυριάκο. Εδώ είναι δύο γαλάζια και λευκά που συναντιούνται”. Με αυτά τα λόγια υποδέχθηκε ο κατηγορούμενος για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα Μπένιαμιν Νετανιάχου τον Κυριάκο Μητσοτάκη την περασμένη Κυριακή στο Ισραήλ. Και να τα χαμόγελα, και να οι φιλοφρονήσεις του έλληνα πρωθυπουργού με τον ισραηλινό ομόλογό του.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναζητούσε στο Ισραήλ αντίβαρα στην ανταγωνιστική σχέση με την Τουρκία αλλά και επαφές που θα τον βοηθήσουν να ψωνίσει όπλα από μία πολύ μεγάλη αμυντική βιομηχανία όπως η ισραηλινή. Όμως το τάιμινγκ αυτής της επίσκεψης ήταν κάτι παραπάνω από αμήχανο, θα έλεγε κανείς ότι ήταν ντροπιαστικό για την Ελλάδα η οποία τις προηγούμενες δεκαετίες στήριζε επισήμως τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία.
Και όμως, ο έλληνας πρωθυπουργός δεν βρήκε δύο λόγια, έστω για τα μάτια του κόσμου, για τη μαρτυρική Γάζα και τη Δυτική Οχθη, δεν φρόντισε καν να πει ότι θα πρέπει να σταματήσει η αιματοχυσία αμάχων, παιδιών, γυναικών και ηλικιωμένων, στη μεγαλύτερη φυλακή προσφύγων του πλανήτη, γιατί αυτό είναι η Γάζα εδώ και πολλά χρόνια. Για λύση, δε, του Παλαιστινιακού, ούτε κουβέντα. Ακόμα και η πάγια ελληνική θέση για επιστροφή στα σύνορα που ίσχυαν πριν από τον πόλεμο του 1967 δεν βγήκε ποτέ από τα χείλη του πρωθυπουργού.
Αντ’ αυτών, ο Μητσοτάκης μίλησε για τη “σημασία της αμοιβαίας επωφελούς διμερούς συνεργασίας στη συνεχιζόμενη ανάπτυξη του οικοσυστήματος ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών” και υπογράμμισε πως “υπάρχουν πολλές προκλήσεις στον τομέα της ασφάλειας που πρέπει να αντιμετωπίσουμε προκειμένου να επαναφέρουμε την περιοχή μας σε κατάσταση ειρήνης”.
Βαρύγδουπες κοινοτοπίες πίσω από τις οποίες κρύφθηκαν τα πραγματικά κίνητρα του ταξιδιού του πρωθυπουργού στην Ιερουσαλήμ. Η “βαριά ατζέντα” ξεδιπλώθηκε στη συνάντηση του Μητσοτάκη με στελέχη του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ (ακόμα και το πρωτόκολλο πήγε περίπατο, πρωθυπουργός συναντήθηκε με στελέχη υπουργείου) κατά την οποία τέθηκαν επί τάπητος “ευκαιρίες σύμπραξης και συμπαραγωγής, με έμφαση στην τεχνολογική καινοτομία, την έρευνα και την απόκτηση στρατηγικών δυνατοτήτων”. Ματωμένες business με λίγα λόγια για οπλικά συστήματα σε μία εποχή που η Ευρώπη φαίνεται ότι έχει αποφασίσει να πετάξει την κοινωνική συνοχή στα σκουπίδια για να αντιμετωπίσει μία αόριστη απειλή.
Τραγική ειρωνεία: Ποια ήταν η επόμενη προγραμματισμένη διεθνής συνάντηση του Νετανιάχου μετά το αντάμωμά του με τον Μητσοτάκη στην Ιερουσαλήμ; Μα αυτή με τον Βίκτορ Όρμπαν στη Βουδαπέστη την περασμένη Πέμπτη και παρά το γεγονός ότι η Ουγγαρία, ως μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, έπρεπε να εφαρμόσει τη σχετικό ένταλμα και να συλλάβει τον ισραηλινό πρωθυπουργό. Για τον Ορμπαν, και τη διεθνή της άκρας δεξιάς στην Ευρώπη αυτά είναι ψιλά γράμματα που μπορούν, πολύ εύκολα, να αγνοηθούν.
