Photo by Maxim Hopman on Unsplash

Ένοχοι και για τις τρεις κατηγορίες οι Σαρα Χάμου, Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιος και Γιάννης Λαβράνος ,οι 4 κατηγορούμενοι στην υπόθεση των υποκλοπών. Την ενοχή και την καταδίκη τους σε 126 έτη και 8 μήνες φυλάκιση ανακοίνωσε ο πρόεδρος του Β’ Πλημμελειοδικείου Αθηνων.

Η δαμόκλειος σπάθη της εισαγγελικής πρότασης και των προτάσεων της ομάδας των συνηγόρων υποστήριξης κατηγορίας έπεσε με πάταγο στα κεφάλια των κατηγορουμένων που “με βάση τις μαρτυρίες αλλά και τα έγγραφα που εισφέρθησαν στο δικαστήριο αποδείχθηκε ότι από κοινού και κατόπιν συναπόφασης αλλά και με συναυτουργία και με άλλα πρόσωπα τέλεσαν τις αποδιδόμενες πράξεις με δόλο”.

Με την πρότασή του αυτή, ο Πρόεδρος άνοιξε την τελευταία δικάσιμο της υπόθεσης των υποκλοπών η εκδίκαση της οποίας ξεκίνησε μετά από πολλά εμπόδια τον Σεπτέμβριο του 2025. Αλλά, αντίθετα από τις κρατικές και παρακρατικές προσδοκίες, δεν συνέχισε τις παρωδίες που είχαν προηγηθεί από την εισαγγελία του Αρείου πάγου και την εξεταστική επιτροπή της Βουλής. “Παρά το πολύ συγκεκριμένο εύρος του κατηγορητηρίου, κατα τη διάρκεια της διαδικασίας προέκυψαν πολύ σοβαρότερα ζητήματα”, όπως θα δηλώσει η Α. Παπαδάκη, συνήγορος της υποστήριξης κατηγορίας. Ζητήματα που οδηγησαν τελικά στην αναβάθμιση του κατηγορητηρίου και στη διαβίβαση της δικογραφίας για τη διερευνηση περαιτέρω εγκλημάτων.

Η αναβάθμιση του κατηγορητηρίου – όχι ένα αλλά 87 εγκληματα

Από τα αρχικά 116 θύματα της δικογραφίας το δικαστήριο τελικά θα δεχτεί ως πέραν πάσης αμφιβολίας στόχους του predator τα 87. Πριν την ανακοίνωση των ποινών ο πρόεδρος Νικόλαος Ασκιανάκης θα τονίσει τη βαρύτητα των πράξεων των κατηγορουμένων και πώς με τις πράξεις τους αυτές προσέβαλαν θεμελιώδη δικαιώματα των θυμάτων τους, το δικαίωμα στην πληροφοριακή αυτοδιάθεση, στην προστασία της ιδιωτικής ζωης και το δικαίωμα στην ελεύθερη επικοινωνία. Η σοβαρότητα της επιθεσης σε αυτα τα έννομα αγαθα θα οδηγήσει τον πρόεδρο να δεχτεί τελικά την εισαγγελική πρόταση και να θεωρήσει τις πράξεις των τεσσάρων κατηγορουμένων ως κατά συρροή και όχι ώς κατ’ εξακολούθηση εγκλήματα. Αυτό σημαίνει ότι με κάθε αποστολή μολυσμένου με Predator μηνύματος οι ένοχοι προέβησαν σε τουλάχιστον μια αξιόποινη πράξη. Κάθε μια από αυτες τις πράξεις τιμωρηθηκε με μια μοναδική ποινή. Το αποτέλεσμα είναι ότι αθροιστικά καθένας από τους κατηγορούμενους καταδικάστηκε σε 126 έτη και 8 μήνες φυλάκισης – με τη σημείωση βέβαια ότι εκτιτέα έτη είναι μόλις 8. Λόγω της βαρύτητας δε των πράξεων τους δεν θα δοθεί κανένα ελαφρυντικό στους κατηγορούμενους.

Νεα κατηγορητήρια

Αν η καταδίκη των τεσσάρων έφερε μούδιασμα στα έδρανα των συνηγόρων των κατηγορουμένων, η ανακοίνωση των διαβιβάσεων της δικογραφίας για διερεύνηση περαιτέρω εγκλημάτων έδεσε κόμπο δεκάδες στομάχια σε όλη τη χώρα.

Με ανακούφιση οι συνήγοροι υποστήριξης κατηγορίας άκουσαν την αποδοχή των προτάσεων τους από την έδρα: “Ότι ζητήσαμε μας το έδωσε και με το παραπάνω”, δήλωσε ο συνήγορος Ζ. Κεσσές. Ο Πρόεδρος ανακοίνωσε ότι θα διαβιβαστεί η δικογραφία στον εισαγγελέα πρωτοδικών Αθηνων με εντολή για διερεύνηση περαιτέρω αξιόποινων πράξεων και συγκεκριμένα για τα εγκλήματα της συναυτουργίας, της ψευδούς κατάθεσης, της κατασκοπείαςκαι της διακίνησης λογισμικών, συσκευών παρακολούθησης και άλλων δεδομένων.

Όσον αφορα την συναυτουργία ο Πρόεδρος έδωσε εντολή να διερευνηθούν άτομα από το προσωπικό της intellexa που όπως αποδείχτηκε κατα τη διαδικασία είτε έπαιζαν κομβικό ρόλο στη λειτουργία της (Ρότεν Φαρκάς, Μερόμ Χαρπάζ, Εινάτ Σεμαμά, και Σωτήρης Ντάλλας ) είτε ήταν γνώστες και χρήστες του παράνομου λογισμικού (Δημήτρης Ξυπτεράς, Ιωάννης
Μπόλιαρης, Ιωάννης Τουμπής).

Για συναυτουργία θα εξεταστεί και ο Α. Κοσμίδης ο κάτοχος της περίφημης προπληρωμένης κάρτας που χρησιμοποιήθηκε για την αγορά υπηρεσιών που συνδέονται με την διασπορά και την χρήση του predator. Στο γραφείο του εισαγγελέα θα βρεθεί και ο φάκελος του Κ. Πετρίση του ανθρώπου που έδωσε
την κάρτα στον Κοσμίδη ενω παράλληλα έκανε και “εξυπηρετήσεις στην ΕΥΠ”.

Σχετικά με το έγκλημα της ψευδορκίας, προς διερεύνηση είναι οι Κοσμίδης και Ντάλλας για τις καταθέσεις που έδωσαν στη δίκη. Ενδιαφέρουσα είναι και η διαβίβαση που αποφάσισε το δικαστήριο σχετικά με την κατάθεση του Σ. Τρίμπαλλη στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής. Θα ελεγχθεί τόσο ο ίδιος για την κατάθεση, που όπως ομολόγησε στο δικαστήριο ήταν ψευδής, όσο
και οι Σ. Ντάλλας και Γ. Λαβράνος ως ηθικοί αυτουργοί ψευδορκίας.

Το δικαστήριο επιπλέον αποφάσισε πως οι τέσσερις κατηγορούμενοι, σύμφωνα με τα όσα παρουσιάστηκαν κατα τη διάρκεια της δίκης, θα πρέπει να ελεγχθούν και για δύο επιπλέον αδικήματα. Το αδίκημα της διακίνησης λογισμικών, συσκευών παρακολούθησης και άλλων δεδομένων και το αδίκημα της κατασκοπείας. Η πιθανότητα τέλεσης του πρώτου στοιχειοθετήθηκε από τον εισαγγελέα βασει τόσο της μέχρι και σήμερα συνέχειας λειτουργίας της εταιρείας intellexa, παρά το ξέσπασμα του σκανδάλου των υποκλοπών, αλλά και λόγω της πολυπλοκότητας της εταιρείας που αποδείχθηκε από μαρτυρίες στην διάρκεια της δίκης. Η πολυπλοκότητα αυτή μαζί με τα στεγανα της εταιρείας, τις ολοκληρωμένες λύσεις αποθήκευσης δεδομένων, το social engineering κ.α. υποδεικνύουν την ενοχή των κατηγορουμένων για το νέο αυτό αδίκημα.

Τη μεγαλύτερη σημασία όμως στις εντολές διαβιβάσεων της δικογραφίας έχει η σχετική με το έγκλημα της κατασκοπείας. Η πρόταση των συνηγόρων υποστήριξης κατηγορίας -και ευσεβής πόθος για πολλούς -να παραπεμφθούν οι κατηγορούμενοι για κατασκοπεία έγινε εν μέρει πραγματικότητα. Μια περαιτέρω διερεύνηση “μπορεί επιτέλους να οδηγήσει στην αποκάλυψη πράξεων ή παραλείψεων προσώπων που είχαν μείνει στο απυρόβλητο”, όπως θα σχολιάσει ο Ζ. Κεσσές, ενώ στόχοι- θύματα του predator με ιδιαίτερης βαρύτητας πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα που μέχρι τώρα είχαν σιωπήσει, θα υποχρεωθούν να καταθέσουν ενώπιον του εισαγγελέα πρωτοδικών.

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, λόγω των ιδιοτήτων των θυμάτων (μέλη των ενόπλων δυνάμεων και της ΕΛΑΣ, κυβερνητικά στελέχη και υπάλληλοι της ΕΥΠ) οι πληροφορίες που οι παθόντες κατέχουν, ανεξαρτήτου διαβάθμισης, θεωρούνται ως απόρρητες με αποτέλεσμα η κατοχή τους από τρίτους να αποτελεί απειλή για την ασφάλεια του πολιτεύματος και να ορίζεται ως
κατασκοπεία.

Σε κάθε περίπτωση ότι και να ακολουθήσει την απόφαση της έδρας, η τελευταία αυτή δικάσιμος της υπόθεσης των υποκλοπών θα καταγραφεί ως μια σημαντική ημέρα στην πολιτική και δικαστική ιστορία της χώρας. Όπως θα δηλώσει και ο συνηγορος υπεραπισης κατηγορίας Ζ. Κεσσές “πρόκειται για την επιστροφή του αυτονόητου και τη λειτουργια του κράτους δικαίου”.