Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής
Στην πολυσέλιδη απόφαση της Κ.Ε. καταγράφεται ο απολογισμός της προεκλογικής περιόδου, οι βασικοί στόχοι, οι εξελίξεις στην Ευρώπη, οι προτεραιότητες της επόμενης περιόδου, ενώ μέρος της απόφασης αφορά το ίδιο το κόμμα, την αναγκαία πολιτική και οργανωτική του ανασυγκρότηση, τη σχέση του με την κυβέρνηση και το κίνημα. Στην πολιτική απόφαση αναφέρεται ότι ένας από τους βασικούς στόχους είναι ο απεγκλωβισμός από την επιτροπεία. Η συμφωνία χαρακτηρίζεται «δύσκολη» και ότι «δεν ξεφεύγει από την κυρίαρχη αντίληψη», παρότι «αφήνει δυνατότητες για την εφαρμογή πολιτικών κοινωνικής προστασίας…» Στο σημείο αυτό υπήρξε σχετική τροπολογία, η οποία όμως απορρίφθηκε. [Σε άλλη στήλη την παραθέτουμε αυτούσια.]
Η πολιτική απόφαση προέκυψε στην τελική της μορφή, μετά από πλούσια συζήτηση, ενίοτε αντιπαραθετική, με προσθήκες που κατατέθηκαν από μέλη της Κεντρικής Επιτροπής που προέρχονται από τους 53 και όχι μόνο. Στο κείμενο γίνεται εκτενής αναφορά στην προεκλογική περίοδο και στην ταξικότητα της ψήφου: «Ο ΣΥΡΙΖΑ εκπροσώπησε πλειοψηφικά τους μισθωτούς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τους ανέργους, τους μικρομεσαίους, καθώς και τους νέους, τις γυναίκες, τις λαϊκές γειτονιές, τα αστικά κέντρα».
Στα αρνητικά της πολιτικής απόφασης, να σημειώσουμε, ότι απουσιάζουν τα αυτοκριτικά στοιχεία της περιόδου, τα λάθη που έγιναν, ενώ αγνοεί αρνητικές πλευρές της προεκλογικής καμπάνιας, που δημιούργησαν αμηχανία σε ένα κόσμο της αριστεράς. Το σύνθημα «ψηφίζουμε για πρωθυπουργό», που κυριάρχησε την τελευταία εβδομάδα, μπορεί να άγγιξε μέρος του εκλογικού σώματος, αλλά δημιούργησε ερωτηματικά ή εκνευρισμό, σε άλλο, το πιο νεανικό, το πιο ριζοσπαστικό.
Κατά τα άλλα η απόφαση επιχειρεί να απαντήσει και στο ερώτημα αν υπάρχουν περιθώρια άσκησης μιας διαφορετικής πολιτικής μέσα στο πλαίσιο του μνημονίου. Καταγράφει, για το λόγο αυτό, τη λυσσασμένη, όπως λέει, προσπάθεια που έγινε για το σχηματισμό κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού ή έστω τη συμμετοχή στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού. Προφανώς, εκτιμά η Κεντρική Επιτροπή ότι το αντίπαλο στρατόπεδο καταλάβαινε ότι θα ήταν διαφορετική η κατάσταση με μια κυβέρνηση με τη συμμετοχή μέρους του πόλου του «νεοφιλελεύθερου ναι». Η ΚΕ επισημαίνει ότι «υπάρχει μεγάλο εύρος πολιτικών πρωτοβουλιών που μπορούν να παρθούν εκτός της επικράτειας του μνημονίου». Θεωρεί, ταυτόχρονα, ότι «η υλοποίηση των μέτρων θα αποτελέσει μια συγκρουσιακή διαδικασία πάνω στην οποία η κυβέρνηση της αριστεράς θα προσπαθήσει να μειώσει τις αρνητικές συνέπειες για την κοινωνική πλειοψηφία».
Παράλληλο πρόγραμμα, απεγκλωβισμός…
Δύο μονοπάτια θέλει να αποφύγει ο ΣΥΡΙΖΑ με βάση την απόφαση της Κ.Ε. Να αποφύγει, όπως λέει, το δρόμο μιας αριστεράς που δεν τολμάει να καταπιαστεί με την αλλαγή των συσχετισμών και από την άλλη μιας αριστεράς που ενσωματώνεται στον κυρίαρχο τρόπο άσκησης της πολιτικής. Γίνεται αναφορά στο παράλληλο πρόγραμμα και στην αξιοποίηση κάθε δυνατότητας προκειμένου να επιτευχθεί η ταχύτερη δυνατή διέξοδος από το καθεστώς της επιτροπείας. Να σημειώσουμε ότι δεν γίνεται αναφορά με άμεσο τρόπο στον απεγκλωβισμό από το μνημόνιο, ωστόσο, αναφέρει ότι «στόχος μας παραμένει ο απεγκλωβισμός από τις αιτίες που μας οδήγησαν στα μνημόνια, από το πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού σε Ελλάδα και Ευρώπη». Ο στόχος της απομείωσης του χρέους, ως φαίνεται, είναι ψηλά στην ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να υπάρξει σταδιακή αποδέσμευση από την επιτροπεία και το μνημόνιο.
Για την Ευρώπη
«Η Ευρώπη αποτελεί τον ελάχιστο γεωγραφικό πολιτικό χώρο όπου η αριστερά οφείλει να δίνει τις μάχες της για να αλλάξει τους συσχετισμούς…» αναφέρει η απόφαση επισημαίνοντας ταυτόχρονα την εκλογική επιτυχία του Μπλόκο στην Πορτογαλία και του Κομμουνιστικού Κόμματος, που ανοίγει δρόμους, αλλά και την πρόσφατη εκλογή του Τ. Κόρμπιν στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος Αγγλίας, που σηματοδοτεί την αριστερή στροφή ενός σοσιαλδημοκρατικού σχηματισμού. Υπενθυμίζει τις εκλογικές αναμετρήσεις σε Ισπανία και Ιρλανδία, που ενδεχομένως θα επηρεάσει τις εξελίξεις στην ευρωζώνη.
Πορεία τομών και ρήξεων
Εντολή σταθερότητας, αλλά και πορεία τομών και ρήξεων εκτιμά η Κεντρική Επιτροπή ότι ήταν η ετυμηγορία του ελληνικού λαού. Τομές και ρήξεις έτσι ώστε να «να αλλάξουμε ριζικά την Ελλάδα, να αποκαταστήσουμε αδικίες, να ξεριζώσουμε ριζωμένες αντιλήψεις στο κράτος και την κοινωνία, να κινητοποιήσουμε τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία…»
Ενδιαφέρουσα είναι η επισήμανση για τα αναγκαία παράλληλα μέτρα και τα ισοδύναμα, που όπως λέει η απόφαση, «δεν πρέπει να ανακατανέμουν τη φτώχεια, αλλά να στοχεύουν στην αναδιανομή των βαρών και των εισοδημάτων, προς όφελος των λαϊκών και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων».
Η Κ.Ε. αναφέρει ότι στην παρούσα φάση ο στόχος είναι «να ανοίξουμε το δρόμο για ένα νέο οικονομικό, παραγωγικό μοντέλο που θα αντιστρέφει την πορεία δεκαετιών, που οδήγησε στη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, των αδικιών, που βύθισε στην απελπισία μεγάλα τμήματα της κοινωνίας. Αναφέρεται, δε, σε έξι μεγάλες μάχες: κόκκινα δάνεια, επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και αύξηση του κατώτατου μισθού, την αντιμετώπιση του ασφαλιστικού συνταξιοδοτικού, στη στήριξη των μικρών και μεσαίων αγροτών, στη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της ενέργειας, στην αξιοποίηση και όχι εκποίηση του δημόσιου πλούτου.
Το προσφυγικό, τα δικαιώματα
Εκτενής αναφορά γίνεται στο προσφυγικό ζήτημα, που σύμφωνα με το κείμενο φέρνει στην επιφάνεια τις μεγάλες πολιτικές συγκρούσεις που διαιρούν την Ευρώπη, αλλά και την κάθε χώρα χωριστά. Απαντά στη λογική των φρουρίων, των τειχών και των φρακτών, σημειώνοντας ότι η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη και η φιλοξενία δεν είναι ουτοπίες κάποιων ρομαντικών, αλλά είναι και παραμένουν κυρίαρχες αξίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και μπορούν να γίνουν πολιτική πράξη. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, σημειώνοντας τον εκδημοκρατισμό των σωμάτων ασφαλείας, την ισότητα των δύο φύλων, της εξάλειψη του ρατσισμού και του ναζισμού, την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού.
Τι κόμμα θέλουμε
Για ανάγκη αντιστοίχισης του ΣΥΡΙΖΑ με την εκλογική και κοινωνική του βάση και τη σταθερή του σχέση με τα συνδικάτα, την αυτοδιοίκηση και τα πολύμορφα κινήματα μιλάει το κείμενο, αν και στο ερώτημα τι κόμμα θέλουμε το παραπέμπει στη συζήτηση ενόψει συνεδρίου. Σημειώνεται, επίσης, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «θα επιδιώξει να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας και συνεννόησης και με συντρόφους και συντρόφισσες που αδρανοποιήθηκαν ή αποχώρησαν από το κόμμα και δεν προσχώρησαν σε άλλους πολιτικούς οργανισμούς».
Αποφασίστηκε, δε, το 2ο συνέδριο του κόμματος να πραγματοποιηθεί το πρώτο δίμηνο του 2016. Μέχρι τότε να δοθεί έμφαση στην καμπάνια για την εγγραφή νέων μελών, στην ίδρυση νέων οργανώσεων σε δήμους και εργασιακούς χώρους, στην ανασυγκρότηση και μαζικοποίηση της οργάνωσης Νεολαίας, στη συμβολή του κόμματος στη δημιουργία αυτόνομων παρατάξεων στο συνδικαλιστικό κίνημα και σε όλα τα άλλα μέτωπα που έχουν αναπτυχθεί. Τέλος, επισημαίνει ότι το κόμμα πρέπει να είναι η άγρυπνη αριστερή συνείδηση της κυβέρνησης, αυτόνομο από το κράτος, ώστε να μπορεί να ελέγχει, να διορθώνει και να υποδεικνύει. Στην απόφαση τονίζεται ως προς το κόμμα ότι «δεν θα λειτουργεί ως ιδεολογικός και οργανωτικός μηχανισμός νομιμοποίησης των κρατικών πολιτικών, ώστε να αποφεύγει πάση θυσία το μετασχηματισμό του σε υποσύστημα του κράτους. Ο ΣΥΡΙΖΑ για να μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο του θα πρέπει να είναι κόμμα εκτός κράτους για να θυμηθούμε τον όρο του Αντόνιο Γκράμσι»
Συμπληρώθηκε η Πολιτική Γραμματεία
Νέος γραμματέας ο Π. Ρήγας
Με την εκλογή Γραμματέα και τη συμπλήρωση της Πολιτικής Γραμματείας ολοκλήρωσε τις εργασίες της η Κεντρική Επιτροπή. Νέος γραμματέας εξελέγη ο Παναγιώτης Ρήγας με 149 υπέρ, 41 λευκά και 2 άκυρα. Στην Πολιτική Γραμματεία είχαν παραμείνει οι Νάσος Ηλιόπουλος, Πάνος Λάμπρου, Γιάννης Μπουρνούς και Ράνια Σβίγγου. Το όργανο συμπληρώθηκε, μετά από ψηφοφορία, με τους: Χάρη Γολέμη (60), Αντώνης Κοτσακάς (59), Νίκος Σκορίνης (51), Πέτρος Καραγιώργος (50), Νίκος Παυλίδης (40), Μανώλης Σαρρής (40), Μαρίκα Φραγκάκη (35) και Μιχάλης Υδραίος (34). Το όργανο συμπληρώνεται με τη συμμετοχή του προέδρου του κόμματος Αλέξη Τσίπρα, του γραμματέα Πάνου Ρήγα, αλλά και τριών υπουργών Γιάννη Δραγασάκη, Αριστείδη Μπαλτά και Ευκλείδη Τσακαλώτου, έτσι ώστε, να υπάρχει σύνδεση με την κυβέρνηση και τις ανάγκες της περιόδου. Επιλαχόντες στο όργανο είναι: Ε. Καλαμαρά, Δ. Δημητριάδης, Ν. Θεοδωρακοπούλου, Π. Καλκανδής, Χ. Ματσούκα, Δ. Στούμπος, Στ. Παππάς, Κ. Γκουτζαμάνης, Στ. Στασινός, Μ. Γκασούκα και Π. Τριγάζης.
Τροπολογίες που υποβλήθηκαν στην ΚΕ
Στην τελική φάση της διαδικασίας κατατέθηκαν μια σειρά από κρίσιμες τροπολογίες και προσθήκες, πολλές από τις οποίες έγιναν δεκτές και έτσι υπερψηφίστηκε το τελικό ντοκουμέντο με μεγάλη πλειοψηφία, αν και έλειψαν τα λευκά. Εντούτοις, υπήρξαν και ορισμένες που δεν… πέρασαν. Οι Χάρης Γολέμης και Νίκος Τσιγώνιας κατέθεσαν τροπολογίες για τη συμφωνία – μνημόνιο, αλλά και για την επανασυσπείρωση του κόμματος και την ενωτική παρουσία στο κίνημα.
Για τη συμφωνία – μνημόνιο
Στην πρώτη παράγραφο της πολιτικής απόφασης γράφεται: «Μετά από εφτά μήνες σκληρής διαπραγμάτευσης, την οποία αναγνώρισαν όχι μόνο οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, αλλά όλοι οι λαοί της Ευρώπης και παρά το μεγαλειώδες «όχι» στο δημοψήφισμα η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα στυγνό εκβιασμό, ο οποίος την οδήγησε στην αποδοχή μιας ιδιαίτερα δύσκολης συμφωνίας, που παρότι δεν ξεφεύγει ριζικά από την κυρίαρχη αντίληψη, περιέχει σημαντικές βελτιώσεις σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς και αφήνει δυνατότητες για την εφαρμογή πολιτικών κοινωνικής προστασίας και οικονομικής ανάπτυξης την επόμενη περίοδο.»
Η τροπολογία προτείνει να αντικατασταθεί το τμήμα αυτό από το «ο οποίος» ως το τέλος με το εξής: «ο οποίος την οδήγησε σε μια αναγκαστική υποχώρηση. Υπό την απειλή της καταστροφής της χώρας υπέγραψε στις 12 Ιουλίου μια συμφωνία, ένα μνημόνιο που, παρά τις βελτιώσεις του σε σχέση μα το αρχικό σχέδιο των δανειστών, είναι ενταγμένο στη γενικότερη νεοφιλελεύθερη αντίληψη που επικρατεί στην Ευρώπη και όλο τον κόσμο.
Για την επανασυσπείρωση στο κόμμα και την ενωτική παρουσία στο κίνημα
«Παρότι με έναν αξιοπρεπή και τελικά μάλλον επαρκή τρόπο καλύψαμε τις ανάγκες της περιόδου, παρά το θετικό για τον ΣΥΡΙΖΑ εκλογικό αποτέλεσμα και παρά την εκλογική αποτυχία της ΛΑΕ και την πολύ γρήγορη φθορά –από δικά τους αδιέξοδα και λάθη- ενός σημαντικού σε ανθρώπους πολιτικού κεφαλαίου, οι πληγές της διάσπασης, των άλλων αποχωρήσεων, καθώς και της αδρανοποίησης λόγω ισχυρών αμφιβολιών συντρόφων και συντροφισσών που όμως παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ, αυτές οι πληγές δεν έχουν επουλωθεί.
Στο αμέσως επόμενο διάστημα το κόμμα θα πρέπει, με τις αποφάσεις την πολιτική και τη δράση του να επανασυσπειρώσει όσο το δυνατόν περισσότερες από αυτές τις δυνάμεις ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να επεξεργαστεί ένα σχέδιο, που να ενώνει, να προσθέτει και όχι να αφαιρεί δυνάμεις και δυνατότητες ενωτικής παρουσίας και δράσης στο κίνημα. Σε θεσμούς, στο συνδικαλιστικό κίνημα, σε κοινωνικούς χώρους και πεδία, όπου η συμμετοχή και η μαζική κινητοποίηση των ανθρώπων θα είναι ιδιαίτερα στις νέες συνθήκες εντελώς απαραίτητη.»
•
