Το αυτί και το μάτι του μεγάλου αφεντικού
Η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (NSA) των ΗΠΑ ξαναχτύπησε. Αυτή τη φορά, στόχος της ήταν η Γαλλία. Μετά την παρακολούθηση των προέδρων Ζακ Σιράκ και Σαρκοζί, ήρθε η ώρα του Ολάντ, όπως αποκαλύπτεται από τα «άκρως απόρρητα έγγραφα», που παρουσίασε ο ιστότοπος των WikiLeaks. Τα έγγραφα αυτά δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν» και στην ιστοσελίδα Mediapart. Έτσι οι ανταλλαγές κρύου – ζεστού καλά κρατούν μεταξύ Ουάσιγκτον και γηραιάς ηπείρου, μετά τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις για τη δράση και τις πρακτικές της NSA.
Η αποκάλυψη προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις. Η Γαλλία, με ανακοίνωση του συμβουλίου Άμυνας, χαρακτήρισε την ενέργεια «απαράδεκτη». Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα προσπάθησε να καθησυχάσει τους συμμάχους των ΗΠΑ, χωρίς να πει κάτι συγκεκριμένο για τον περιορισμό της δράσης της συγκεκριμένης υπηρεσίας ή για το σεβασμό της ιδιωτικής ζωής των πολιτών.
Για την Αριστερά το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό, καθώς «καταπατούνται οι βασικές αρχές στις σχέσεις μεταξύ των χωρών, για την κυριαρχία του δυτικού μπλοκ» αναφέρει η «Ουμανιτέ». «Οι ΗΠΑ συμπεριφέρονται σαν μια ιμπεριαλιστική δύναμη που επιχειρεί να αποδυναμώσει την Ευρώπη», συνεχίζει.
Για να βάλει, έτσι, στο χέρι τις «δυναμικές βιομηχανίες, την αγροτική οικονομία, τις υπηρεσίες, στα πλαίσια του οικονομικού πλανητικού πολέμου, διαμορφώνοντας το νέο γεωπολιτικό χάρτη του κόσμου», τονίζει σε άρθρο του ο Πατρίκ Λιερίκ, ευρωβουλευτής της ομάδας της Αριστεράς GUE-NIG.
Έντρομος ο Ολάντ
Η αποκάλυψη των WikiLeaks έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, γιατί σύμφωνα με τα έγγραφα, ο πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, το Μάιο του 2012, λίγες ημέρες μετά την εκλογή του στην προεδρία, σε συνάντησή του με την Άνγκελα Μέρκελ, διαπίστωσε την «αδιάλλακτη στάση στο ζήτημα του δημοσιονομικού συμφώνου και της Ελλάδας, για το οποίο τον διαβεβαίωσε ότι δεν δέχεται κανένα συμβιβασμό». Η καγκελάριος φαινόταν να νίπτει τας χείρας της για την Ελλάδα, αναφέρει το δημοσίευμα. Έτσι, επιστρέφοντας στο Παρίσι, ο πρόεδρος προσκάλεσε αμέσως για συνομιλίες την ηγεσία του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, που τότε βρισκόταν στην αντιπολίτευση.
Μετά από αυτή τη συνάντηση, ο Φρανσουά Ολάντ φαίνεται ότι εγκατέλειψε κάθε ιδέα αντίστασής του στις παράλογες δημοσιονομικές λογικές της Γερμανίας. Αυτά που ζούμε σήμερα, είχαν προγραμματιστεί πολλά χρόνια πριν. Έτσι, ήταν προδιαγεγραμμένη η πορεία αποτυχίας και αποπομπής του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος περίμενε την 5η αξιολόγηση, που δεν έγινε ποτέ. Η ανεπίσημη αυτή συνάντηση σηματοδότησε το τέλος της σοσιαλδημοκρατίας, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ΕΕ.
