Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, που πολλοί της απεύχονταν, αλλά δεν ήταν δυνατό να προβλεφτεί, προκάλεσε ανησυχία, αμηχανία και οργή σε πλανητικό επίπεδο, αλλά κυρίως στην Ευρώπη.
Γέννημα ενός πολιτικού συστήματος σε κρίση, ανησυχεί τις εθνικές εκφάνσεις αυτού του συστήματος που βλέπουν το αύριό του να καθρεφτίζεται στο πρόσωπο μιας εθνικιστικής, ξενοφοβικής ακραίας δεξιάς.
Οι πολιτικές ελίτ της γηραιάς ηπείρου, εγκλωβισμένες στο νεοφιλελεύθερο δόγμα της παγκοσμιοποίησης, που οδηγεί στη γιγάντωση των ανισοτήτων και στη φτωχοποίηση ευρύτατων στρωμάτων του πληθυσμού, παρακολουθούν αμήχανες τις συνέπειες των επιλογών τους. Όλοι εκκολάπτουν τον δικό τους Τραμπ, που σε κάθε χώρα παίρνει διαφορετικό όνομα: Όρμπαν, Φάρατζ, Λεπέν, Μόιτεν… Και ξορκίζουν το φαινόμενο εξακολουθώντας να το τροφοδοτούν με την πολιτική τους.
Εξελίξεις που αναδεικνύουν και την αδυναμία της ευρωπαϊκής αριστεράς να αντιδράσει συνειδητοποιώντας το τεράστιο πρόβλημα και επιχειρώντας να προτείνει τη δική της, προοδευτική διέξοδο, στον αντίποδα της αυτοτροφοδοτούμενης κρίσης, που ευνοεί τις αντιδραστικές αναδιπλώσεις.
•
