Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από το «μαύρο» στην ΕΡΤ. Όπως όλοι θυμόμαστε εδώ στη Θεσσαλονίκη, οι απολυμένοι-εργαζόμενοι της ΕΡΤ3 λειτούργησαν από την αρχή κινηματικά. Κράτησαν ανοιχτά τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά στούντιο, βρήκαν συχνότητες για ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και το κεντρικό κτήριο της ΕΡΤ3 έγινε σημείο συνάντησης των κινημάτων της πόλης. Επίσης ξεκίνησαν τη λειτουργία μιας πρωτοποριακής κινηματογραφικής λέσχης η οποία αφού κέρδισε την εκτίμηση του κόσμου, συνεχίζει να προβάλει ταινίες μέχρι σήμερα σε νέα αίθουσα. Δημιουργήθηκε, λοιπόν, μια αγωνιστική παρακαταθήκη η οποία, παρά την προσαρμογή της ΕΡΤ στις παλιές συνήθειες της κρατικής τηλεόρασης, άφησε κάποιες ρωγμές για εκπομπές που θα προσεγγίζουν εναλλακτικά θέματα, με αιρετική ματιά κι ανατρεπτικό προσανατολισμό. Τέτοιες εκπομπές ήταν η «Zona Rossa» και το «Αντιδραστήριο». Η «Zona Rossa», χάρη στις προσπάθειες των δημιουργών της Σταύρου Πανούση και Χρήστου Αβραμίδη, παρέμεινε στις επάλξεις για σχεδόν ενάμιση χρόνο όταν η κυβέρνηση Σαμαρά προσπαθούσε να κλείσει και τις τελευταίες φωνές της ελεύθερης ΕΡΤ. Δυστυχώς, μια από τις πιο μαχητικές και ενδιαφέρουσες εκπομπές του προγράμματος, κόπηκε τον Σεπτέμβρη από τους διοικούντες την ΕΡΤ3, λίγες μέρες μετά την ορκωμοσία της δεύτερης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ευτυχώς, το «Αντιδραστήριο» επιβιώνει μέχρι σήμερα, κάθε Τετάρτη στις 23.00 με παρουσιαστές τον Στέλιο Νικητόπουλο και τον Πάνο Κάσαρη, χωρίς να αλλάξει την τολμηρή κι αιχμηρή θεματολογία και τον σαφή κινηματικό προσανατολισμό του. Το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ της εκπομπής για τις Σκουριές της Χαλκιδικής ενόχλησε τόσο πολύ την εταιρία «Ελληνικός Χρυσός» που, προσπαθώντας να αποτρέψει τη μετάδοση του δεύτερου μέρους, απείλησε με δικαστικές διώξεις τους διοικητικούς υπεύθυνους της ΕΡΤ και της ΕΡΤ3. Από τα παρακάτω θέματα εκπομπών που έχουν ήδη προβληθεί, μπορούμε να καταλάβουμε την πρωτοτυπία και τη συνεισφορά του «Αντιδραστήριου»: «Παρουσίαση του Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας από την Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης», «Οδοιπορικό στην Ειδομένη για το προσφυγικό», «Συνεργατικά και αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα αγροτών-κοινωνίας». «Εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες», με θέμα το εργατικό ιατρείο στο χώρο της ΒΙΟΜΕ που συνδημιούργησαν οι εργαζόμενοι του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου και το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης. Επίσης παρουσιάζονται οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ και του αλληλέγγυου κινήματος για να αποτραπεί ο πλειστηριασμός του οικοπέδου όπου βρίσκεται το εργοστάσιο και η αλληλεπίδραση του αγώνα της ΒΙΟΜΕ με τον αγώνα των απολυμένων της εφημερίδας «Αγγελιοφόρος». Στην εκπομπή μιλούν για τα σύγχρονα κινήματα και τη σχέση τους με την εξουσία, ο πολιτικός φιλόσοφος και ακτιβιστής, Τομάς Ιμπάνιεθ και ο συγγραφέας και καθηγητής του αυτόνομου πανεπιστημίου της Πουέμπλα, Τζον Χόλογουεϊ.
Μακάρι η προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στον πολιτικό «ρεαλισμό» να μην έχει ως θύμα και το «Αντιδραστήριο». Τουλάχιστον μέχρι τώρα αυτό δεν έχει συμβεί.
Υ.Γ. Στην περασμένη «Εποχή», ο σύντροφος Γεωργούλας χρησιμοποιεί λογικές ακροβασίες για να αποφύγει την ουσία του προβλήματος. Αναφερόμενος στην κριτική μου για την πολιτική γραμμή της «Εποχής», μου προσάπτει, εντελώς άδικα, ότι υποδεικνύω στους αναγνώστες να «μη την πιάνουν στα χέρια τους». Πολύ απλά, διαπιστώνω ότι η συγκεκριμένη πολιτική γραμμή είναι ένας από τους βασικούς λόγους μείωσης της κυκλοφορίας της εφημερίδας και στενοχωριέμαι όταν πολλοί καλοί σύντροφοι μου λένε ότι πια δεν την διαβάζουν. Άλλωστε, η «Εποχή» είναι ένα κομμάτι της ζωής μου εδώ και 27 χρόνια. Επίσης, οι, πάνω από 2000, επισκέψεις του κειμένου μου στο διαδίκτυο καταδεικνύουν την απήχηση αυτών των προβληματισμών και μάλλον πρέπει να αντιμετωπιστούν σοβαρά από την συντακτική επιτροπή της εφημερίδας. Όσον αφορά κάποια σχόλια που εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο, ελπίζω να μη χρεώνονται κι αυτά στον «δικηγόρο του διαβόλου».
Ο δικηγόρος του διαβόλου
