Τα μέχρι στιγμής στοιχεία γύρω από την απόπειρα δολοφονίας του Ντόναλντ Τραμπ ήταν αρκετά –και αρκούντως ασαφή και αλληλοαναιρούμενα– για να προκαλέσουν από το πρώτο λεπτό ένα χείμαρρο από υποψίες και θεωρίες συνομωσίας.
Μέχρι στιγμής το κίνητρο του υπόπτου, που έπεσε ακαριαία νεκρός από τα πυρά των ελεύθερων σκοπευτών, παραμένει μυστήριο.
Τα πρώτα στοιχεία λένε ότι πρόκειται για έναν 20χρονο ιδιωτικό υπάλληλο, ένα έξυπνο, ήρεμο παιδί, όπως τον περιγράφει το σχολικό του περιβάλλον (ο Τόμας Μάθιου Κρουκς αποφοίτησε από το λύκειο το 2022), που το πολιτικό του προφίλ εξαντλείται στο ότι στις προεδρικές εκλογές τον Νοέμβριο θα ήταν η πρώτη φορά που θα μπορούσε να ψηφίσει, ότι ήταν εγγεγραμμένος ψηφοφόρος των Ρεπουμπλικανών και ότι στα δεκαεπτά του είχε δώσει 15 δολάρια συνδρομή στους Δημοκρατικούς. Από το προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν προκύπτουν –όπως ανακοίνωσε το FBI την Κυριακή– επιθετικό λεξιλόγιο ή ψυχολογικά προβλήματα.
Αναπάντητο το πώς μπόρεσε, αν και είχε γίνει αντιληπτός από πολλούς αρκετά πριν, να ανεβεί ανενόχλητος σε μια ταράτσα μόλις 140 μέτρα από το σημείο της προεκλογικής συγκέντρωσης του Τραμπ, κρατώντας μια ημιαυτόματη καραμπίνα με την οποίο άρχισε να πυροβολεί ανεμπόδιστος. «Ξέρω ότι είχαμε αστυνομικές δυνάμεις στο κτίριο», δήλωσε απορημένος ένας τοπικός εισαγγελέας.
Πληροφορίες ότι, παρόλο που ο δράστης είχε γίνει αντιληπτός από την ασφάλεια του Τραμπ τρία λεπτά πριν χτυπήσει, δεν υπήρξε άμεση αντίδραση, για την ώρα διαψεύδονται. Αδιάψευστη παραμένει η πληροφορία από το CNN τη Δευτέρα ότι ηχητική ανάλυση των εγκληματολογικών εργαστηρίων «έδειξε» ότι στην επίθεση χρησιμοποιήθηκαν όχι ένα, αλλά τρία όπλα, αμφισβητώντας έτσι την ανακοίνωση του FBI ότι ο νεκρός ύποπτος έδρασε μόνος του.
Η καχυποψία θα διαπερνά τον πολιτικό βίο της Αμερικής για πολύ μετά τις κάλπες του Νοεμβρίου.
Και η μεταμέλεια. Στο εκλογικό επιτελείο των Δημοκρατικών, σίγουρα. Που αναλώθηκαν στην αποδόμηση της εικόνας του Τραμπ, ρίχνοντας το επίπεδο της πολιτικής αναμέτρησης –ό,τι πιο βολικό για το επιτελείο του πρώην προέδρου, που δίνουν τώρα τον πρώτο λόγο στην εικόνα του με την υψωμένη γροθιά και το αίμα στο πρόσωπο, κάνοντας στην άκρη μιαν άλλη εικόνα, εκείνη του βάνδαλου πλήθους που εισέβαλε στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου 2021 με ρόπαλα και αγχόνες, και που ο Τραμπ είχε βαπτίσει «απίστευτους πατριώτες».
Σε μια απροσδόκητη αντιστροφή ρόλων, οι Ρεπουμπλικάνοι βρίσκονται να καταγγέλλουν τους Δημοκρατικούς για πολιτικό αμοραλισμό. Πολλά διακεκριμένα στελέχη τους έσπευσαν αμέσως να κατηγορήσουν τον Μπάιντεν και τους Δημοκρατικούς για υποκίνηση μίσους κατά του Τραμπ.
Πρώτος ανάμεσά τους, ο φιλόδοξος γερουσιαστής του Οχάιο, Τζ. Ντ. Βανς, φαβορί για τη θέση του αντιπροέδρου δίπλα στον Τραμπ, υποστήριξε διαδικτυακά ότι η ρητορική του Μπάιντεν «οδήγησε άμεσα στην απόπειρα δολοφονίας του προέδρου Τραμπ». Τη Δευτέρα, παραμονή του συνεδρίου των Ρεπουμπλικανών, ο Ντόναλντ Τραμπ γνωστοποίησε την επιλογή του: «Το πρόσωπο που ταιριάζει καλύτερα στη θέση του αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών» είναι ο γερουσιαστής Τζ. Ντ. Βανς, έγραψε στο διαδίκτυο.
Το πώς θα συνεχίσει, πώς θα κινηθεί αν, όπως προεξοφλούν οι δημοσκοπήσεις, επικρατήσει του δημοκρατικού αντιπάλου του στη διεκδίκηση της προεδρίας των Ηνωμένων Πολιτειών, προδιαγράφεται στο προφίλ του εκλεκτού του.
Ο γερουσιαστής Βανς, απόλυτα ευθυγραμμισμένος με τις θέσεις Τραμπ σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, απαιτεί οι Ευρωπαίοι να συνεισφέρουν περισσότερα στη ΝΑΤΟϊκή άμυνα, είναι κατηγορηματικά αντίθετος με τη διοχέτευση περισσότερων αμερικανικών χρηματικών πόρων στην Ουκρανία, απορρίπτει την εξομάλυνση των σχέσεων Ουάσινγκτον – Κίνας.
Επί θεμάτων οικονομικής πολιτικής, υποστηρίζει –«φωτογραφίζοντας» Κίνα και ΕΕ– την επαναφορά αυστηρών δασμών στις εισαγωγές, κατ’ αναλογία αυτών που είχαν επιβληθεί επί κυβέρνησης Τραμπ στις εισαγωγές ευρωπαϊκού χάλυβα και αλουμινίου.
Σε ό,τι αφορά τα εσωτερικά, εμφανίζεται φιλεργατικός, υποστηρικτής του κατασκευαστικού τομέα ως αντίδοτο στην ανεργία που πλήττει τις μεσοδυτικές πολιτείες (δεξαμενή φιλο-ρεπουμπλικανικών ψήφων), επιμένει στα κλειστά σύνορα και τη βίαιη απώθηση των παράτυπων μεταναστών.
Η «δυναμική Τραμπ» έχει διεγείρει κομβικά αντανακλαστικά. Η απόφαση της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ την περασμένη εβδομάδα –δύο ημέρες μετά την οποία «έσκασε» η δολοφονική απόπειρα– να κλιμακώσει την ανάμιξη αποστέλλοντας F-16 και προωθώντας συστοιχίες πυραύλων μεγάλης εμβέλειας στην Ουκρανία, αποβλέπει, συν τοις άλλοις, να καταστήσει δυσκολότερη μια ξαφνική απεμπλοκή των ΗΠΑ από την Ουκρανία.
Πώς θα δράσει ο Τραμπ, αν εκλεγεί, θα το δούμε μετά τις 6 Ιανουαρίου 2025. Πολλοί αναλυτές αμφιβάλλουν αν στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ θα υπάρξουν ανατροπές ριζικά αντίθετες με τους σχεδιασμούς του βαθέως αμερικανικού κράτους. Άλλοι, που συσχετίζουν την εσωτερική κρίση στις ΗΠΑ με την ανάδυση ενός πολυπολικού, πολυκεντρικού κόσμου, θεωρούν μονόδρομο μια ελεγχόμενη μείωση της αμερικανικής παρουσίας παγκοσμίως με άλλα λόγια, «η επιλογή Τραμπ», διακριτή ήδη από την πρώτη προεδρική θητεία του.
Διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση –μετά την καταπόνηση που έχει υποστεί εξαιτίας της απόλυτης ευθυγράμμισής της με τις επιλογές των ΗΠΑ– τους όρους εσωτερικής συνοχής που θα της εξασφαλίσουν ρόλο σε ένα γεωπολιτικό χάρτη στον οποίο δεν θα δεσπόζουν οι ΗΠΑ; Αμφίβολο.
Η Ελλάδα θα κληθεί τα επόμενα πολλά χρόνια να βαδίσει σε ένα δύσβατο διεθνές περιβάλλον. Οι κυβερνήσεις που θα διαδεχτούν –ίσως και συντομότερα από το συνταγματικά προβλεπόμενο– τη μοιραία συγκυβέρνηση Δεξιάς – Ακραίου Κέντρου θα χρειαστεί να επεξεργαστούν πολιτικές ασφαλούς απομάκρυνσης από την απόλυτη ευθυγράμμιση με τις αμερικανικές επιλογές στο μέτωπο που εκτείνεται από την Ουκρανία μέχρι τη Γάζα. Η πρόκληση είναι ιστορική για τις προοδευτικές δυνάμεις, πρωτίστως για τη ριζοσπαστική Αριστερά.
Όλα μπορούν να συμβούν, αν σκεφτεί κάποιος ότι η επιτάχυνση στα διεθνή πράγματα πυροδοτήθηκε από μια σκοτεινή και αμφιλεγόμενη απόπειρα που κανείς –ούτε στην ίδια τη Μητρόπολη των προεδρικών δολοφονιών– δεν είχε καν φανταστεί.
