ΟΠΕΚΕΠΕ: Φραπές, όπως λέμε …Γκρουέζας

Αν έχετε παρακολουθήσει αμερικανικές ταινίες ή σειρές που έχουν ως θέμα τους τη δράση μαφιόζικων οργανώσεων, ίσως η κατάθεση του Γιώργου Ξυλούρη την Πέμπτη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να σας ξύπνησε μνήμες…
Ο «Φραπές» επικαλούταν, επιλεκτικά και όπου ήθελε, το δικαίωμα της σιωπής έτσι ώστε να μην υποπέσει σε κάποια γκάφα που θα του στοίχιζε νομικά. Σε άλλες ερωτήσεις όμως, για τις οποίες έκρινε ότι μία δική του απάντηση δεν θα δημιουργούσε προβλήματα, απαντούσε. Και ήταν μάλιστα αποκαλυπτικός. Αποκάλυψε, ας πούμε, ότι ο γιος είναι κάτοχος μία Πόρσε. Παραδέχθηκε επίσης ότι θα ψηφίζει Δεξιά μέχρι να πεθάνει. Όχι ότι είχαμε καμία αμφιβολία γι’ αυτό…
Επί της ουσίας. Ο Ξυλούρης και εξέθεσε και εκτέθηκε. Πρώτα απ’ όλα επικαλέστηκε το δικαίωμα της σιωπής χωρίς να είναι επισήμως κατηγορούμενος για κάτι. Ελέγχεται, προς το παρόν, για τυχόν ξέπλυμα μαύρου χρήματος χωρίς όμως να του έχουν αποδοθεί κατηγορίες.
Ως προς τα επίμαχες συνομιλίες του που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, οι δικαιολογίες που επικαλέστηκε μόνο φθηνές μπορούν να χαρακτηριστούν. Αρχικά, ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχουν συνομιλίες, στη συνέχεια τόνισε ότι μία από αυτές είχε πραγματοποιηθεί πράγματι από το δικό του κινητό τηλέφωνο αλλά από άλλο φυσικό πρόσωπο στο οποίο δάνεισε τη συσκευή του. Έπεισε ελάχιστους.
Σε κρίσιμα ερωτήματα, ας πούμε για τη συγγενική σχέση που φέρεται να έχει με τον πρωθυπουργό, έριξε τη μπάλα στην εξέδρα ενώ πολλές φορές, λόγω της πίεσης των βουλευτών της αντιπολίτευσης, παρουσιάστηκε εριστικός και προκλητικός. Μιλούσε στο ενικό, χειρονομούσε έντονα, αργούσε να απαντήσει. Πολλές φορές επιχειρούσε να βρει αποκούμπι στο… προεδρείο της επιτροπής λες και ήταν εκεί για να τον προστατεύσει.
Μετά από όλη αυτή τη συμπεριφορά, έγινε εύκολα αντιληπτό γιατί δεν παρουσιάστηκε την προηγούμενη φορά που κλήθηκε. Όπως και κατέστη σαφές ποιο είναι το πολιτικό προφίλ του (διότι η Νέα Δημοκρατία προσπαθούσε να εμφανίσει το μάρτυρα ως φίλα διακείμενο στο ΠΑΣΟΚ).
Το κυριότερο; Το ύφος και το περιεχόμενο του λόγου του Ξυλούρη «μύριζε» διαφθορά από χιλιόμετρα. Διαφθορά πραγματική, όχι αυτή που βλέπουμε σε ταινίες και σε σειρές που παρακολουθούμε στο Netflix και στις άλλες πλατφόρμες.
Και για να χρησιμοποιήσουμε ένα παράδειγμα από το παλιό, συμβατικό ελληνικό σινεμά. Ο «Φραπές» δεν είναι τίποτα άλλο από Γκρουέζας του 21ου αιώνα. Τον θυμάστε στο «Υπάρχει και φιλότιμο»; Τον ρωτούσε ο Λάμπρος Κωνσταντάρας που υποδυόταν τον υπουργό που ανακάλυπτε δίκτυα διαφθοράς στο κοντινό του περιβάλλον, «Ρε Γκρούεζα εσύ πως τα βολεύεις οικονομικώς;». Και απαντούσε (ο έξοχος Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) «μα εγώ είμαι του κόμματος κύριε Υπουργέ».
Έμελλε λοιπόν να παρακολουθήσουμε μία τέτοια σκηνή, με ελαφρώς αλλαγμένους τους διαλόγους, live στην εξεταστική του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Άλλωστε, μην νομίζετε ότι έχουν αλλάξει και πολλά στην ελληνική δεξιά από τη δεκαετία του 60. Πελατειακά δίκτυα τότε, πελατειακά δίκτυα και τώρα. Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, λέει ο λαός μας. Και δεν έχει άδικο.