Ήταν καλοκαίρι του 2024, όταν ανακοινώθηκε πως ο σκηνοθέτης Ορέστης Τάτσης αναλάμβανε τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεσσαλικού Θεάτρου.
Όπως ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του Θ.Θ., Φώτιος Τζατζάκης στη σχετική ανακοίνωση, «επιλέξαμε να αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση του Θεσσαλικού μας Θεάτρου, για την επόμενη τριετία, ο κ. Ορέστης Τάτσης. Ένας άνθρωπος νέος μα ταυτόχρονα καταξιωμένος στον χώρο του θεάτρου, με ηγετικά χαρακτηριστικά, αλλά και ομαδικό πνεύμα, ο οποίος πιστεύουμε ότι, σε αγαστή συνεργασία με το Διοικητικό Συμβούλιο, θα συμβάλει τα μέγιστα στην ενίσχυση της εξωστρέφειας, αλλά και του καλλιτεχνικού αποτυπώματος του Θεσσαλικού Θεάτρου σε πανελλαδικό -και όχι μόνο- επίπεδο».
Άνθρωπος μεγαλωμένος μέσα στο θέατρο, καθώς είναι γιος του αείμνηστου ηθοποιού Γιάννη Τάτση, ο Ορέστης από πολύ μικρή ηλικία έδειξε την αγάπη του για τη θεατρική τέχνη.
Η σκηνοθετική του ματιά ξεχωρίζει, καθιστώντας τον έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γενιάς του, καθώς αντιμετωπίζει με ρεαλισμό και ειλικρίνεια τα έργα με τα οποία καταπιάνεται, όπως η «Φθορά» του Δημήτρη Τσεκούρα με τον ηθοποιό Στάθη Κόκκορη και τον μουσικό Βαγγέλη Τσιαπλέ, που ανεβαίνει από 10 Μαρτίου 2025 στο Μπαράκι του Μύλου αλλά και σε χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας.
«Βαθιά μου επιθυμία και πρόταση είναι η δημιουργία δραματικής σχολής, η οποία θα άλλαζε την εικόνα του θεάτρου μας και κατ’ επέκταση τη θεατρική πραγματικότητα της Θεσσαλίας», μας εκμυστηρεύεται ο σκηνοθέτης, επισημαίνοντας ότι ένας από τους στόχους του Θεσσαλικού Θεάτρου είναι η ενίσχυση του θεάτρου στην περιφέρεια «φτιάχνοντας παραστάσεις που θα μπορούν να μετακινούνται από χωριό σε χωριό, και σε μικρότερες πόλεις της περιφέρειας, με την ανάδειξη κειμένων δημιουργών του τόπου αλλά και παραστάσεις που θα ταξιδεύουν και θα μεταφέρουν το άρωμα, την ευφορία και την ορμή του Θεσσαλικού κάμπου σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο».
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεσσαλικού Θεάτρου, Ορέστης Τάτσης μιλά στην Εποχή για το θέατρο στην περιφέρεια, τον προγραμματισμό του, αλλά και τους στόχους του μέσω της νέας του θέσης.
Tη συνέντευξη πήρε η Ράνια Παπαδοπούλου
Ποιες προκλήσεις καλείστε να αντιμετωπίσετε ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεσσαλικού θεάτρου;
Το Θεσσαλικό Θέατρο είναι ένα θέατρο που έχει γράψει ιστορία. Αυτό και μόνο είναι πρόκληση. Όταν η Άννα Βαγενά ορμούσε στην πόλη της Λάρισας και τον κάμπο της Θεσσαλίας μαζί με τον Κώστα Τσιάνο, τον Γιώργο Ζιάκα και πολλούς άλλους δημιουργούς και πολίτες της Λάρισας για να πείσουν τον κόσμο να στηρίξει το ελεύθερο στην περιφέρεια θέατρο στοιχημάτισαν σε κάτι που έμελλε να αλλάξει την εικόνα που έχουμε προσλάβει για το θέατρο στην περιφέρεια. Ήταν οι πρώτοι που μίλησαν για αποκέντρωση! Έπειτά δημιουργήθηκαν τα ΔΗΠΕΘΕ κι αυτό έδωσε πνοή για την επαγγελματική έκφραση εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων. Το Θεσσαλικό Θέατρο στη συνέχεια έφτασε στην Επίδαυρο και σε Φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, ανοίγοντας ένα νέο δρόμο ανάγνωσης της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Οφείλω να ανταποκριθώ σε αυτή την συνεισφορά και να καταθέσουμε μαζί με τους συνεργάτες μου τη δική μας ταυτότητα στις συνθήκες μιας νέας εποχής. Της εποχής του μετά! Μετά-πολίτευση, μετά-οικονομική κρίση, μετά-κορονοϊός, μετά-μοντέρνο…
Πώς θα χαρακτηρίζατε το θεσσαλικό κοινό;
Η Θεσσαλία βρίσκεται στο κέντρο της ηπειρωτικής χώρας, είναι η καρδιά της (και το στομάχι της καθώς την θρέφει) και οφείλουμε να πιάσουμε τον παλμό αυτής της καρδιάς. Το κοινό της Λάρισας και της Θεσσαλίας είναι απαιτητικό, γιατί είναι ζωντανό… το μαθαίνουμε και μας μαθαίνει (αλληλοδιδακτική μέθοδος). Αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση.
Μέσω της εμπειρίας σας, η χρηματοδότηση των ΔΗΠΕΘΕ από το ΥΠΠΟ επαρκεί για τη λειτουργία τους;
Σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί η χρηματοδότηση του ΥΠΠΟ. Η λειτουργία του Θεσσαλικού Θεάτρου στηρίζεται κατά 80 ή 90% στη χρηματοδότηση του Δήμου Λαρισαίων. Από όσο γνωρίζω μόνο ο Δήμος της Λάρισας και της Πάτρας στηρίζει τόσο γενναία το θέατρο. Εφόσον όμως το κάνουν οι Δήμοι και κατ’ επέκταση οι πολίτες τους, το ανάλογο θα έπρεπε να κάνει και το ΥΠΠΟ. Έχουμε ανάγκη από επιπλέον προσωπικό (μόνιμο) και σε αυτό μόνον η κεντρική διοίκηση μπορεί να συνεισφέρει… χρήματα και προσλήψεις.
Ποιος είναι ο προγραμματισμός σας;
Το Θεσσαλικό Θέατρο φέρνει την «Άνοιξη» της Νεοελληνικής δραματουργίας στη δεύτερη θεατρική περίοδο του 2024-2025. Φιλοξενεί παραστάσεις από Αθήνα δίνοντας τη δυνατότητα στο κοινό της πόλης και της περιφέρειας να δει εξαιρετικές παραστάσεις χωρίς να ταξιδέψει.
Η Εναλλακτική Σκηνή θα παρουσιάσει την ανανεωμένη «Φθορά» του Δημήτρη Τσεκούρα σε δική μου σκηνοθεσία με τον ηθοποιό Στάθη Κόκκορη και τον μουσικό Βαγγέλη Τσιαπλέ στο Μπαράκι του Μύλου αλλά και σε χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας. Μια φανταστική ομιλία του Ραφαήλ Εσθητού σ’ ένα ανύπαρκτο κοινό. Ένα έργο με ιδιαίτερο χιούμορ και κυνισμό που διαπραγματεύεται τη φθορά των πάντων. Ο ομιλητής ή καλύτερα ο αγορητής αναζητά τον διάλογο με τους ανθρώπους, την ανάδυση της αγοράς που τείνει να εξαφανιστεί. Ο «βυζαντινός» ήχος του μπουζουκιού υπογραμμίζει και ενίοτε εξηγεί ανοίγοντας τον δικό του διάλογο τόσο με το κοινό όσο και με τονομιλητή. Η αγόρευση εξελίσσεται σε μια ωδή στις ανθρώπινες σχέσεις και τη μοίρα τους.
Έχουμε επίσης μια σύμπραξη του Δήμου Λαρισαίων, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λάρισας, τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και του Θεσσαλικού Θεάτρου, σε συνεργασία με το Amenanos Festival, από την Ιταλία, του 1ου Μαθητικού Φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου, στις 26-28 Μαρτίου 2025. Στόχος είναι οι μαθήτριες και οι μαθητές, να έρθουν σε επαφή με το αρχαίο δράμα αλλά και να αναδειχθεί ο αρχαιολογικός πλούτος της πόλης.
Στη συνέχεια διοργανώνουμε το Φεστιβάλ ερασιτεχνικών σχημάτων με τίτλο «Όλη η πόλη μια σκηνή» στηρίζοντας και δίνοντας βήμα στους ανθρώπους που αγαπούν το θέατρο. Δεν θα μπορούσε να λείπει από τον προγραμματισμό μας η παρουσία του Θεατρικού Εργαστηρίου ενηλίκων και ανηλίκων/εφήβων του Θεσσαλικού Θεάτρου. Κάθε χρόνο στο τέλος της θεατρικής σεζόν τα τμήματα του εργαστηρίου παρουσιάζουν ένα τρόπο δουλειάς και σκέψης δημιουργώντας μια μεγάλη γιορτή.
Τα σχέδια του καλοκαιριού επιτρέψτε μου να μην τα μοιραστώ ακόμα αν και ελπίζω πως θα είναι αξιομνημόνευτα και αφορμή για να επανέλθω και να τα παρουσιάσω μαζί με τη διοργάνωση του Διεθνούς Δικτύου αρχαίου δράματος που πραγματοποιούμε κάθε χρόνο στα τέλη του καλοκαιριού.
Ποιοι οι στόχοι σας μέσω της νέας σας θέσης;
Στόχοι… ωραία έννοια και αποκαλυπτική. Η εύρεση χώρων στους όποιους μπορούμε να πραγματοποιήσουμε παραστάσεις διαφορετικού μεγέθους για παιδιά και ενήλικες αλλά και δράσεις που θα εκπαιδεύουν και θα αναπτύσσουν το θεατρικό κοινό της πόλης. Βαθιά μου επιθυμία και πρόταση είναι η δημιουργία δραματικής σχολής, η οποία θα άλλαζε την εικόνα του θεάτρου μας και κατ’ επέκταση τη θεατρική πραγματικότητα της Θεσσαλίας. Στόχος μας επίσης πρέπει να είναι να ενισχύσουμε το θέατρο στην περιφέρεια φτιάχνοντας παραστάσεις που θα μπορούν να μετακινούνται από χωριό σε χωριό, και σε μικρότερες πόλεις της περιφέρειας, με την ανάδειξη κειμένων δημιουργών του τόπου αλλά και παραστάσεις που θα ταξιδεύουν και θα μεταφέρουν το άρωμα, την ευφορία και την ορμή του Θεσσαλικού κάμπου σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο.
