Η εξέγερση του ιρανικού λαού εξαιτίας του φόνου μιας νέας γυναίκας διαδόθηκε σε όλες τις πόλεις του Ιράν. Από τη Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου σε απάντηση στο αίτημα του μεγαλύτερου μέρους της αντιπολίτευσης, κυρίως του «Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης του Ιράν», που πιστεύει στον αγώνα για την ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος που βρίσκεται στην εξουσία, άρχισαν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με συνθήματα θανάτου για τον Χαμενέΐ «τον ανώτατο αρχηγό του καθεστώτος» και με αίτημα την ανατροπή του συστήματος.
Ο ιρανικός λαός εξεγέρθηκε ενάντια στις μισογυνικές και αντιφεμινιστικές πολιτικές του καθεστώτος. Την 13η Σεπτέμβρη, η Μάχσα Αμίνι, μια νεαρή κούρδισσα 22 ετών, είχε επισκεφθεί την Τεχεράνη μαζί με τον αδελφό της. Η Μάχσα συνελήφθη από τους πράκτορες του καθεστώτος των μουλάδων με τη δικαιολογία ότι δεν φορούσε σωστά το χιτζάμπ. Παρά τις διαμαρτυρίες του αδελφού της που φώναζε και ζητούσε να αφήσουν την αδελφή του, οι πράκτορες του καθεστώτος πήραν μαζί τους την κοπέλα.
Σύμφωνα με μαρτυρίες από το εσωτερικό του τμήματος, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς της, η Μάχσα ξυλοκοπήθηκε και βασανίστηκε. Στο αστυνομικό τμήμα η Μάχσα βασανίστηκε ξανά και δολοφονήθηκε λίγη ώρα μετά τη σύλληψή της. Μάλιστα, φαίνεται ότι ο θάνατος της νέας γυναίκας επήλθε λόγω του θανάσιμου χτυπήματος που δέχτηκε στο κεφάλι κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων από τον επικεφαλής του τμήματος συνταγματάρχη Σαγιέντ Αμπάς Χοσνί.
Το υγειονομικό προσωπικό του νοσοκομείου της Κάσρα, όπου μεταφέρθηκε η κοπέλα, βεβαιώνει πως δεν παρατήρησε σημεία ζωής στο σώμα της. Αυτό επιβεβαιώνει το γεγονός του θανάτου της μέσα στο τμήμα.
Επειδή είναι γυναίκα
Αυτό το είδος εγκλημάτων ενάντια στις ιρανές γυναίκες δεν είναι το πρώτο ούτε θα είναι το τελευταίο. Καμία από τις αρχές του καθεστώτος δεν καταδίκασε το γεγονός, ενώ, αντίθετα, υπερασπίστηκαν τους δολοφόνους.
Το καθεστώς των μουλάδων, έχοντας μισογυνική βάση, από τη στιγμή ανάληψης της εξουσίας βασάνισε και δολοφόνησε χιλιάδες γυναίκες που ζητούσαν τα δικαιώματά τους και να έχουν ισότιμη μεταχείριση με τους άνδρες.
Ακόμη και στη νομοθεσία έχει εισαχθεί η καταπίεση και ο βασανισμός των γυναικών.
Το καθεστώς ασχολείται συστηματικά με την πολιτική βία εναντίον των ιρανών γυναικών. Οι πολιτικές κρατούμενες καταδικάζονται μόνιμα σε μεγάλες περιόδους απομόνωσης κατά τη διάρκεια των οποίων ανακρίνονται και βασανίζονται. Με ελάχιστη ή καμία πρόσβαση σε νομική εκπροσώπηση ή ιατρική περίθαλψη, οι φυλακισμένες αντιμετωπίζουν τόσο την άδικη μεταχείριση όσο και την έκθεση στον κορονοϊό. Εκτός από τον κίνδυνο μόλυνσης με COVID, οι φυλακισμένες πρέπει να αντιμετωπίσουν και προϋπάρχουσες καταστάσεις για τις οποίες δεν λαμβάνουν θεραπεία.
Ας αναφέρουμε μόνο μερικά άρθρα των νόμων του καθεστώτος των μουλάδων εναντίον των γυναικών:
Το 1114 του Αστικού Κώδικα υποχρεώνει τη γυναίκα να επιλέξει τόπο κατοικίας την οικία που ορίζει ο σύζυγος. Σύμφωνα με το άρθρο 907 Α.Κ. που αφορά στο μερίδιο κληρονομιάς των παιδιών του εκλιπόντος, οι άνδρες κληρονομούν τα διπλάσια από τις γυναίκες. Σύμφωνα με τους τιμωρητικούς νόμους του αντιδραστικού καθεστώτος των μουλάδων, η αξία της μαρτυρίας μιας γυναίκας ενώπιον των δικαστηρίων είναι το ήμισυ της μαρτυρίας ενός άνδρα.
Το άρθρο 301 του Ποινικού Κώδικα αφήνει ουσιαστικά στα χέρια του πατέρα και των συγγενών του την ελευθερία να σκοτώνουν γυναίκες και κορίτσια. Σύμφωνα με το άρθρο 550 η ποινή για τον φόνο μιας γυναίκας είναι η μισή από τον φόνο ενός άνδρα. Οι μουλάδες δεν θεωρούν καν ανθρώπους τις γυναίκες.
Γνήσια αντίσταση
Παρόλα αυτά, οι ιρανές γυναίκες δεν έχουν παραιτηθεί απέναντι σε τόση σκληρότητα, αλλά αγωνίζονται μαζί με τους άνδρες για ίσα δικαιώματα. Πάνω από εκατό χιλιάδες γενναίες γυναίκες και γενναίοι άνδρες του Ιράν έχουν εκτελεστεί επειδή αγωνίζονταν για την ελευθερία ενάντια στο αιμοχαρές καθεστώς των μουλάδων που διαρκεί 43 χρόνια. Αυτές τις μέρες, οι γυναίκες οργανώνουν και οδηγούν τις διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις του Ιράν, και αυτό το γεγονός τρομάζει πολύ το καθεστώς. Υπάρχει μια γνήσια και ένδοξη αντίσταση ενάντια σε αυτό το μισογυνικό καθεστώς, μια δημοκρατική εναλλακτική που ονομάζεται «Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης του Ιράν». Επικεφαλής αυτού του Συμβουλίου είναι η εκλεγμένη πρόεδρος, η Μαριάμ Ρατζαβί. Στο πρόγραμμα του Συμβουλίου τα δέκα σημεία για την ελευθερία των γυναικών, διαβάζουμε: «Πιστεύουμε στην πλήρη ισοτιμία ανδρών και γυναικών σε όλα τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και στην ίση συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ηγεσία. Κάθε είδος διάκρισης έναντι των γυναικών θα καταργηθεί και θα έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν ελεύθερα το ντύσιμό τους, τον γάμο, το διαζύγιο, την εκπαίδευση και την εργασία».
Ο ιρανικός λαός και πάνω απ’ όλα οι καταπιεσμένες ιρανές γυναίκες χρειάζονται τη στήριξη όλων των ανθρώπων που αγωνίζονται για την ελευθερία και πιο πολύ των ελεύθερων γυναικών του κόσμου.
.jpg)
Οι γυναίκες που ξύπνησαν*
Η 22χρονη Μάχσα Αμίνι δολοφονήθηκε βάναυσα, μέσα σε τρεις ώρες, από την αστυνομία ηθών του Ιράν, προσθέτοντας στη μακρά λίστα νεκρών γυναικών από τα χέρια του κράτους μία ακόμα γραμμή. Η Αμίνι έκτοτε έγινε σύνθημα: «Γυναίκα, ζωή και ελευθερία» ακούγεται σε κάθε συγκέντρωση, όπου γυναίκες καίνε τις μαντίλες τους, αφήνουν ελεύθερα τα μαλλιά τους και καταγγέλλουν ότι τις σκοτώνουν επειδή είναι γυναίκες. Είναι και κάποιες που κόβουν τα μαλλιά τους και τα αφήνουν να τα πάρει ο αέρας. Μία πράξη εξευτελισμού και τιμωρίας –το δημόσιο κούρεμα- έγινε πράξη αντίστασης και αντίδρασης. Στο πλευρό των –νεαρών κυρίως- γυναικών βρέθηκαν και άνδρες. Η επανάσταση των γυναικών παίρνει αντικυβερνητική ορμή και η ισότητα και η ελευθερία γίνονται αιτήματα συλλογικά. Στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις η αστυνομία ανοίγει πυρ. Ήδη καταγγέλλεται ο θάνατος τουλάχιστον 31 διαδηλωτών, ανάμεσά τους ένα δεκάχρονο παιδί και οι συλλήψεις 500 διαδηλωτών, χωρίς να γνωρίζει κανείς ακόμα την τύχη τους. Η πρόσβαση στο διαδίκτυο έχει περιοριστεί και οι αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λογοκρίνονται. Το #MahsaAmini διεθνοποιήθηκε με πολλές γυναίκες από όλο τον κόσμο να κόβουν τα μαλλιά τους στο tik tok και να χρησιμοποιούν το «λευκό προνόμιό τους» για να δώσουν φωνή στις γυναίκες του Ιράν. «Μας φιμώνουν. Μας ακούτε; Γίνετε η φωνή μας» είναι τα μηνύματα που έρχονται από τις γυναίκες που ανάβουν φωτιές στους δρόμους. Η Διεθνής Αμνηστία κάνει έκκληση να διερευνηθεί η δολοφονία της Μάχσα Αμίνι και να αποδοθεί δικαιοσύνη και ο ΟΗΕ εκφράζει την ανησυχία του και καλεί το καθεστώς του Ιράν να επιτρέψει να διερευνηθούν τα αίτια και οι συνθήκες του θανάτου της Μάχσα Αμίνι από ανεξάρτητη αρχή, όπως και η οικογένειά της να έχει πρόσβαση στη δικαιοσύνη και την αλήθεια.
*Από σύνθημα που ακούγεται στους δρόμους του Ιράν από τις εξεγερμένες γυναίκες: «Ειμαι η γυναίκα που ξύπνησε, βρήκα το δρόμο μου και δεν θα επιστρέψω ποτέ»
