Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων 2025: Ο ξεριζωμός ως αποτέλεσμα της αρχιτεκτονικής του καπιταλισμού.

Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων καθιερώθηκε το 2000, με αφορμή τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951, ως υπενθύμιση ότι η προσφυγιά είναι ζήτημα προστασίας και δικαιωμάτων. Το 2025, όμως, με 122,1 εκατομμύρια ανθρώπους αναγκαστικά εκτοπισμένους, αυτή η μέρα μπορεί να λειτουργήσει μόνο ως κατηγορία απέναντι στο ίδιο το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα που παράγει ανισότητες , πολέμους και κρίσεις.

Η Παλαιστίνη είναι το πιο χαρακτηριστικό, διαρκές παράδειγμα. Ο παλαιστινιακός λαός ζει υπό καθεστώς κατοχής, εκτοπισμού και αποκλεισμού για δεκαετίες. Το 2025, μετά από πάνω από ενάμιση χρόνο ανελέητης πολιορκίας στη Γάζα, με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, ερείπια αντί για πόλεις, καταστροφή των νοσοκομείων και μαζική λιμοκτονία, το Ισραήλ συνεχίζει την ιμπεριαλιστική του πολιτική: όχι μόνο κατοχή, αλλά συστηματικός ξεριζωμός ολόκληρου λαού από τη γη, την ιστορία και το μέλλον του. Κι όλα αυτά με την κάλυψη ή τη σιωπή των ισχυρών της Δύσης.

Το ίδιο παγκόσμιο σύστημα ευθύνεται για κάθε σύγχρονο τόπο εκτοπισμού:
14,3 εκατ. από το Σουδάν
13,5 εκατ. από τη Συρία
10,3 εκατ. από το Αφγανιστάν
8,8 εκατ. από την Ουκρανία

Από το 2014, πάνω από 30.000 άνθρωποι έχουν πνιγεί στη Μεσόγειο, με 2.200 νεκρούς μόνο το 2024. Το ναυάγιο της Πύλου το 2023 παραμένει ατιμώρητο. Τα σύνορα μετατρέπονται σε νεκροταφεία, ενώ η ΕΕ προωθεί πολιτικές «επιστροφών» και επαναπροωθήσεων, χτίζοντας στρατόπεδα συγκέντρωσης σε τρίτες χώρες και καταργώντας στην πράξη τη Συνθήκη της Γενεύης για τους Πρόσφυγες. Ο Edward Said, είχε γράψει ότι ο εκτοπισμένος άνθρωπος είναι αυτός που ζει “εκτός χαρτών”. Η προσφυγιά δεν είναι φυσικό φαινόμενο, αλλά απόρροια των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της εμπορευματοποίησης της γης και της κλιματικής καταστροφής.

Και γι’ αυτό, η αλληλεγγύη αποτελεί πράξη αντίστασης. Η διεθνιστική πράξη ειρήνης και ανθρωπιστικής βοήθειας “March to Gaza” δείχνει το δρόμο.