Στις 15 και 16 Μαΐου πραγματοποιήθηκε για δεύτερη χρονιά το Φεστιβάλ για το νερό και τα κοινά αγαθά, στην Πλατεία Πρωτομαγιάς πάνω από το Πεδίο του Άρεως. Στο φετινό Φεστιβάλ συμμετείχαν πάνω από 70 περιβαλλοντικές, κοινωνικές, συνδικαλιστικές και αντιπολεμικές συλλογικότητες.
Το Φεστιβάλ έχει ως στόχο την εγρήγορση και τον συντονισμό γύρω από τα θέματα του νερού, της ενέργειας, της διαχείρισης απορριμμάτων, των δημόσιων χώρων, και γενικά των αγαθών στα οποία πρέπει να έχουν πρόσβαση όλ@, όπως η παιδεία, η υγεία, η στέγη, το καθαρό περιβάλλον, οι ακτές, τα ποτάμια, τα δάση και τα βουνά. Όλα αυτά δηλαδή που είναι απαραίτητα για τη ζωή μας και που δέχονται ολομέτωπη επίθεση από ένα σύστημα βασισμένο στην αέναη μεγέθυνση και την ιδιωτική κερδοφορία.
Η Παρασκευή 14/5 ήταν αφιερωμένη σε ένα κρίσιμο θέμα που για φέτος επιλέχθηκε να είναι η στέγη. Εξαιρετικές συμμετοχές από πολλές συλλογικότητες που έθεσαν ζητήματα από τους πλειστηριασμούς και τα ενοίκια μέχρι τον εξευγενισμό, τα κενά κτίρια και τις εναλλακτικές για κοινωνική κατοικία. Στα πάνελ συμμετείχαν ο Συντονισμός σωματείων-συλλογικοτήτων για τη στέγη, η Ένωση Ενοικιαστών Θεσσαλονίκης, ο Μαχαλάς Μεταξουργείου, η Πρωτοβουλία Αγώνα για το Πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος, η Ενωτική πρωτοβουλία κατά των πλειστηριασμών, οι Architects Climate Action Network, η Ομάδα χαρτογράφησης Εξαρχείων, η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών Αλεξάνδρας, η CoHab Athens. Τον συντονισμό έκανε η δημοσιογράφος Αφροδίτη Τζιαντζή.
Το Σάββατο 15/5 ήταν αφιερωμένο στο νερό, όπως και πέρυσι. Φέτος, εκτός από τα θέματα της ιδιωτικοποίησης, παρουσιάσθηκαν και τα νέα φαραωνικά σχέδια της κυβέρνησης για την υδροδότηση της Αθήνας με την εκτροπή ποταμών της Ευρυτανίας και ιδιωτικές μονάδες αφαλάτωσης, αλλά και οι εναλλακτικές προτάσεις του κινήματος για τη διαχείριση του νερού και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Επίσης υπήρχε παρέμβαση για ρέματα της Αττικής και την οικολογική, υδρολογική και αντιπλημμυρική σημασία τους. Ομιλητές ήταν ο Νικήτας Μυλόπουλος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, η Σοφία Παυλάκη, δικηγόρος, μέλος Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, και ο Δημήτρης Θεοδοσόπουλος, αγρονόμος-τοπογράφος ΕΜΠ. Συντόνισε ο Άκης Ζαρκαδούλας, από την οργανωτική ομάδα του Φεστιβάλ.
Η μεγάλη έκπληξη του Σαββάτου ήταν η τιμητική παρουσία της εμβληματικής Σύλβιας Φεντερίτσι, που βρέθηκε στην Ελλάδα και θέλησε να χαιρετήσει το Φεστιβάλ. Η Φεντερίτσι, η οποία συνδυάζει την ακαδημαϊκή και συγγραφική δραστηριότητα με την κινηματική δράση στα πεδία του φεμινισμού, της οικολογίας και των κοινών αγαθών, τόνισε την κρισιμότητα της κατάστασης και την ανάγκη να προστατέψουμε και να επανοικειοποιηθούμε τα αγαθά από την επέλαση της αγοράς που στερεί από τις κοινωνίες τα μέσα της επιβίωσής τους.
Το Φεστιβάλ εκτός από τις κεντρικές συζητήσεις είχε και άλλες δράσεις. Την Πέμπτη 14/5 η Οικοφεμινιστική ομάδα οργάνωσε μια βιωματική βόλτα στη διαδρομή του Κυκλοβόρου χειμάρρου από την Πλατεία Γκύζη έως το Πεδίο του Άρεως. Την Παρασκευή 15/5
έγιναν δράσεις για παιδιά με θέμα τη στέγαση και το νερό από την παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο» και εργαστήριο ραφής παλαιστινιακών σημαιών από τον Μαχαλά Μεταξουργείου. Το Σάββατο 16/5 το πρωί διοργανώθηκε εργαστήριο κίνησης «Εγώ είμαι νερό» από την Οικοφεμινιστική ομάδα. Το απόγευμα παρά τη βροχή πραγματοποιήθηκε συνάντηση συντονισμού συλλογικοτήτων για τα ρέματα της Αττικής στην οποία συμμετείχαν 11 συλλογικότητες με περίπου 45 άτομα.
Αξίζει να σημειωθούν οι «ιδιαιτερότητες» του Φεστιβάλ που επιχειρεί να περάσει την άποψη ότι τα μηνύματα και οι στόχοι πρέπει να υποστηρίζονται με πράξεις. Δεν υπάρχουν πλαστικά μπουκάλια νερού, τοποθετούμε προσωρινές δημόσιες βρύσες. Δεν υπάρχουν ποτήρια και υλικά μίας χρήσεως. Οι επισκέπτες του φεστιβάλ καλούνται να φέρουν ποτήρια μαζί τους ή να προμηθευτούν με ένα ευρώ ποτήρι πολλαπλών χρήσεων. Υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης, ενώ μετά
το τέλος κάθε μέρας ο χώρος καθαρίζεται σχολαστικά. Διευκολύνεται η προσβασιμότητα ατόμων με αναπηρία. Τέλος, το φεστιβάλ είναι Apartheid Free Zone. Δεν διαθέτει και δεν χρησιμοποιεί προϊόντα που στηρίζουν το Ισραήλ, και υιοθετεί τις αρχές του διεθνούς κινήματος BDS.
Φιλοδοξία της διοργάνωσης είναι να αποτελέσει ένα θεσμό συνάντησης κινημάτων, συνδικαλιστικών και κοινωνικών φορέων, που θα συντονίζουν τις προσπάθειές τους σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, και θα κορυφώνεται με τη διοργάνωση του ετήσιου Φεστιβάλ. Για τον λόγο αυτό, στη διάρκεια του περασμένου έτους συν-διοργανώθηκαν εκδηλώσεις και δράσεις που θα συνεχιστούν και το επόμενο διάστημα. Όσα άτομα ή συλλογικότητες επιθυμούν να συμμετάσχουν, ας στείλουν μήνυμα. Απαραίτητη προϋπόθεση, η διάθεση συνεργασίας. Το Φεστιβάλ είναι ένα ανοιχτό, ζωντανό εγχείρημα που στηρίζεται στη συνεννόηση και τη συναίνεση.
Φωτογραφία: Φεστιβάλ για το νερό / Facebook
