Ίσως είναι η πρώτη φορά, λίγους μήνες πριν τις εκλογές, που κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ποια κόμματα και κυρίως πώς θα συμμετάσχουν στην εκλογική αναμέτρηση. Αν εξαιρέσουμε κόμματα με ισχυρή παράδοση, όπως η ΝΔ και το ΚΚΕ, δεν υπάρχουν απόλυτες βεβαιότητες. Νέα πολιτικά σχήματα δρομολογούνται (Τσίπρας –Καρυστιανού), τα οποία, ενδεχομένως, απορροφήσουν ή αποδυναμώσουν υπάρχοντα. Παράλληλα, πολιτικοί σχηματισμοί «υπεράνω υποψίας» αντιμετωπίζουν εσωτερικές πιέσεις για συνεργασίες ή τα ίδια μέσα από αντιφάσεις, ενδεχομένως και αδιέξοδα, δεν ποντάρουν όλα τους τα λεφτά σε μια αυτόνομη κάθοδο. Συνεπώς, στην αφετηρία της προεκλογικής κούρσας είναι άγνωστο ποιες πολιτικές δυνάμεις θα τεθούν για να διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών.
Αντέχει, αλλά η βελόνα έχει κολλήσει
Το ΠΑΣΟΚ, μέχρι τώρα τουλάχιστον, κυρίως η ηγεσία του, αναφέρεται σε αυτόνομη κάθοδο και στη διεκδίκηση της πρώτης θέσης έστω και με μια ψήφο διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία. Η πίεση που του ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ για σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων μέσω κοινού ψηφοδελτίου, δεν φαίνεται να αποδίδει, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να αρνείται μια τέτοια εκδοχή και να αφήνει ανοιχτό το ζήτημα των συνεργασιών μετεκλογικά. Η ηγεσία του κόμματος ισχυρίζεται ότι ενδεχόμενη παρουσία Τσίπρα ή Καρυστιανού, θα επηρεάσει ελάχιστα το κόμμα. Και πράγματι, οι δημοσκοπικές μετρήσεις δείχνουν το ΠΑΣΟΚ να αντέχει, χωρίς όμως να κινείται η βελόνα προς τα πάνω. Το ΠΑΣΟΚ δεν καταρρέει, ωστόσο αδυνατεί να καταγραφεί στη συνείδηση των πολιτών ως η εναλλακτική λύση. Αυτή η αδυναμία καταγράφεται και από τις δημόσιες παρεμβάσεις κεντρικών στελεχών του κόμματος, που άλλοτε πιο ήπια και άλλοτε πιο ανοιχτά και αιχμηρά προειδοποιούν τον Νίκο Ανδρουλάκη για τις συνέπειες μιας ακόμα εκλογικής αποτυχίας.
Γάμος που δεν προχωράει
Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει σημάδια κόπωσης από τα συνεχή καλέσματα ενότητας χωρίς ανταπόκριση. «Ο γάμος θέλει δύο», είπε πριν λίγες ημέρες ο Παύλος Πολάκης, σημειώνοντας στη συνέχεια ότι εφόσον το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει, «ε, τελειώνει το παραμύθι». Αντίθετη άποψη εξέφρασε αμέσως μετά ο Σωκράτης Φάμελλος, ο οποίος απάντησε «όποιος έχει πρόταση περιχαράκωσης να την πει ανοιχτά. Εγώ έχω πρόταση συνεργασίας και προοδευτικής διεξόδου». Δεν αποσαφήνισε, όμως, αν η πρόταση αυτή (προς το ΠΑΣΟΚ) ισχύει και σήμερα. Αιχμηρά έθεσε θέμα και ο Νίκος Παππάς, ο οποίος απέφυγε να μιλήσει για γάμους ή αρραβώνες, αφήνοντας, όμως, ορθάνοιχτη την εκδοχή της αυτόνομης καθόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση που δεν ευοδωθεί η πολιτική της συνεργασίας, που επιδιώκει το κόμμα. Μίλησε άραγε για το ΠΑΣΟΚ ή μήπως η αιχμή περί συνεργασίας κομμάτων και όχι προσώπων αφορούσε τον πάλαι ποτέ στενό του φίλο Αλέξη Τσίπρα; Μάλλον το δεύτερο, καθώς στη συνέχεια ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι «δεν υπάρχει κόμμα, που να εξαρτά την παρουσία του από επιλογές τρίτων». Αν δεν ήταν αιχμή για τον πρώην πρωθυπουργό και για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, τότε για ποιον χτύπησε η καμπάνα; Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στη δίνη ενός ανυπέρβλητου γρίφου. Το ΠΑΣΟΚ αρνείται τον γάμο ή έστω μια προσωρινή προεκλογική συμβίωση, ο Αλ. Τσίπρας κρατάει κλειστά τα χαρτιά του αν θα δεχτεί εντέλει τον όλο ΣΥΡΙΖΑ ή κάποιους από αυτόν.
Ο χρόνος πιέζει
Η Νέα Αριστερά στο πρόσφατο συνέδριό της αποσαφήνισε ότι αρνείται να διαχυθεί ή να μετατραπεί σε συνιστώσα ενός κεντρώου ή κεντροαριστερού σχήματος. Το σαββατοκύριακο συνεδριάζει η Κεντρική Επιτροπή της ΝεΑρ και θεωρείται δεδομένο ότι πέρα από τον πολιτικό σχεδιασμό, θα τεθούν ερωτήματα για την πορεία και την εκλογική της τακτική. Τα δημοσκοπικά ευρήματα, παρά την έντονη κινητικότητα του κόμματος, δεν είναι ενθαρρυντικά, εντούτοις στελέχη της ΝεΑρ επιμένουν πως υπάρχει χρόνος να αναστραφεί η πορεία, αρκεί να μπει τέλος στην αμφισημία, που εν πολλοίς θολώνει τη φυσιογνωμία του κόμματος.
Το ΜέΡΑ25 παρότι δημοσκοπικά αντέχει και είναι στο όριο της εισόδου στη Βουλή, δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλές, καθώς τόσο το κόμμα Τσίπρα όσο και αυτό της Καρυστιανού, ενδέχεται να διαμορφώσουν νέα, πιεστική εικόνα στην τελική ευθεία για την κάλπη. Ο κόσμος, που δηλώνει ΜΕΡΑ25, άλλωστε, σε μεγάλο βαθμό νεανικός, δεν είναι συμπαγής και η τελική του στάση θα κριθεί μάλλον την τελευταία στιγμή. Προσώρας όμως «απολαμβάνει» τη σχετική άνεση, που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις.
Στο πρώην Κίνημα Δημοκρατίας και νυν Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο, το κύμα αποχωρήσεων καλά κρατεί, καθώς συνεχίζεται η συγκέντρωση υπογραφών αποχώρησης (αυτή τη στιγμή είναι περίπου 300), ενώ λέγεται, χωρίς να διαψευστεί, ότι αποχώρησε από το κόμμα Κασσελάκη και η Μέλπω Λεκατσά. Οι αποχωρήσαντες μιλούν για αλλοίωση της φυσιογνωμίας του κόμματος, διολίσθηση προς τα δεξιά, de facto κατάργηση εκλεγμένων οργάνων και αποθέωση του αρχηγισμού.
Φωτογραφία: Γιώργος Κονταρίνης / Eurokinissi
Μια δικαστική κλήση με πολλά μηνύματα
Κλήση σε δίκη δέχτηκε ο Γιάνης Βαρουφάκης (16 Δεκεμβρίου) με την κατηγορία «πρόκληση και διαφήμιση ναρκωτικών» επειδή δήλωσε ότι έκανε χρήση πριν 37 χρόνια στο Σίδνεϊ. Άμεση ήταν η αντίδραση του ΜέΡΑ25, σημειώνοντας ότι «το σύστημα συγκαλύπτει την αλήθεια στις υποθέσεις ΟΠΕΚΕΠΕ, Τεμπών, Πύλου, των υποκλοπών και επιλέγει τον γραμματέα του ΜέΡΑ25 ως επικίνδυνο εχθρό του. Όχι τυχαία γιατί αυτός λέει την αλήθεια». Και καταλήγει «Τιμή μας το μίσος εναντίον μας και εναντίον του γραμματέα μας».
Η Νέα Αριστερά από την πλευρά της σχολίασε πως «πρόκειται για ορισμό της επικίνδυνης ποινικοποίησης του δημόσιου λόγου και πρόσθετη ένδειξή χειραγώγησης της Δικαιοσύνης (…) Στέλνουν μήνυμα εκφοβισμού σε όποιον αρθρώνει ελεύθερο λόγο και ενοχλεί την εξουσία».
