φωτογραφία: eurokinissi
Μετά τις πολύωρες απολογίες τους ενώπιον της 3ης τακτικής ανακρίτριας, οι δύο 42χρονοι κατηγορούμενοι για την υπόθεση εμπρησμού της Marfin κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι με σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέα. Το πλήρες σκεπτικό της απόφασης δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, οι δικαστικές αρχές έκριναν ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για τη συνέχιση της ποινικής διαδικασίας με προσωρινή κράτηση, ενώ οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά συρροή.
Και οι δύο αρνήθηκαν κατηγορηματικά οποιαδήποτε εμπλοκή στον εμπρησμό της Marfin, αμφισβητώντας συνολικά τη δικογραφία. Σύμφωνα με τους συνηγόρους τους, δεν προκύπτει ασφαλής ταυτοποίηση των προσώπων που εμφανίζονται στο βιντεοληπτικό υλικό, ενώ έθεσαν υπό αμφισβήτηση τόσο την αξιοπιστία της πραγματογνωμοσύνης όσο και τον ρόλο του ανώνυμου ηλεκτρονικού μηνύματος που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, αποτέλεσε την αφετηρία για την επανενεργοποίηση της έρευνας δεκαέξι χρόνια μετά. Ένας από τους κατηγορούμενους φέρεται να υποστήριξε ότι βρισκόταν στη διαδήλωση της 5ης Μαΐου 2010, αλλά αποχώρησε όταν ξεκίνησαν τα επεισόδια, ενώ ο δεύτερος υποστήριξε ότι δεν είχε καμία σχέση με την ομάδα που πραγματοποίησε την επίθεση στο υποκατάστημα της Marfin.
Την ίδια στιγμή, νέα ερωτήματα προκαλεί η δημόσια παρέμβαση του Πολύκαρπου Γεωργιάδη («Νικολάι Πολυκαρπόφ»). Ο Γεωργιάδης αποκάλυψε ότι το ανώνυμο ηλεκτρονικό μήνυμα, το οποίο σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες κατονομάζει πρόσωπα ως εμπλεκόμενα στην επίθεση, περιλαμβάνει και τον ίδιο. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, την ημέρα της επίθεσης στη Marfin, στις 5 Μαΐου 2010, βρισκόταν ήδη προφυλακισμένος για την υπόθεση της απαγωγής του βιομηχάνου Γιώργου Μυλωνά από την ομάδα του Βασίλη Παλαιοκώστα, γεγονός που μπορεί να επιβεβαιωθεί από τα επίσημα δικαστικά αρχεία.
Αν ο ισχυρισμός αυτός επιβεβαιώνεται και ο Γεωργιάδης πράγματι κατονομάζεται στο επίμαχο email ως συμμετέχων στην επίθεση, τότε προκύπτει μια προφανής αντίφαση, η οποία θέτει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία του συγκεκριμένου εγγράφου. Η εξέλιξη αυτή προστίθεται στα ερωτήματα που ήδη διατυπώνει η υπεράσπιση για τη μεθοδολογία της έρευνας. Ενισχύει τον προβληματισμό γύρω από την ποιότητα των πληροφοριών που αξιοποιήθηκαν για την αναβίωση μιας υπόθεσης που παρέμενε ανεξιχνίαστη επί δεκαέξι χρόνια. Τίθενται σοβαρά ερωτήματα από την αντιπολίτευση για την πολιτική σκοπιμότητα που εξυπηρετεί η συγκεκριμένη υπόθεση εν τω μέσω θερμής προεκλογική περιόδου, όπου η Κυβέρνηση φαίνεται να έχει σοβαρό πρόβλημα στα δεξιά της. Η σημαία της “εξιχνίασης της υπόθεσης της Marfin” ωστόσο μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ κι ωστόσο μέχρι τότε κάποιοι να έχουν πληρώσει ένα τίμημα που καθόλου δεν το όφειλαν.
