Ο σεισμός που συνταράσσει μέχρι τα θεμέλιά της την Ευρωπαϊκή Ένωση, το λεγόμενο Quatargate, που όμως συμπεριλαμβάνει και το Μαρόκο, ταρακούνησε ιδιαίτερα την Ιταλία, σε βαθμό ώστε γίνεται αναφορά σε Italian Connection, από τον τίτλο της ταινίας του 1972, του σκηνοθέτη Φερνάντο Ντι Λέο, με θέμα τη μαφία. To σκάνδαλο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέσυρε την αξιοπιστία του Δημοκρατικού Κόμματος και ολόκληρης της Σοσιαλιστικής/Δημοκρατικής Ευρωομάδας, αλλά και των συνδικάτων, καθώς ο φερόμενος ως αρχηγός του ιστού της αράχνης, πρώην ευρωβουλευτής, Αντόνιο Παντσέρι, οφείλει την πολιτική του καριέρα στο συνδικάτο, ενώ ερευνάται και ο Λούκα Βιζεντίνι, γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Συνδικάτων. Δεν μένουν αλώβητες ούτε οι ΜΚΟ, εφόσον η ροή των χρημάτων γινόταν μέσω της αναγνωρισμένης από το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ΜΚΟ Fight Impunity, της οποίας πρόεδρος ήταν ο Παντσέρι, δίνοντας την ευκαιρία στη Δεξιά να επιτεθεί γενικότερα στις ΜΚΟ, ιδιαίτερα σε εκείνες που δεν χρηματίζονται και διασώζουν ζωές στη Μεσόγειο.
Σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο για την πλειονότητα των ευρωπαίων πολιτών, ο εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο, σύντροφος της Εύας Καϊλή, Φραντσέσκο Τζόρτζι, ομολογώντας την πράξη του, πρόφερε τη φράση «το έκανα για χρήματα που δεν χρειαζόμουν».
Ανεξάρτητα από το πόσο θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει τη συμπερίληψη του Δημοκρατικού Κόμματος στην Αριστερά, από τη στιγμή που τα περισσότερα μέλη του αυτό ισχυρίζονται, ορισμένα μάλιστα θέλουν να θεωρείται το κόμμα τους ως η συνέχεια του ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, η εμπλοκή πολλών στελεχών τους στο συγκεκριμένο σκάνδαλο, βλάπτει και την Αριστερά εν γένει. Πόσο μάλλον, από τη στιγμή που ο Αντόνιο Παντσέρι αποχώρησε από το Δημοκρατικό Κόμμα για να ενταχθεί στην αριστερή του διάσπαση Articolo Uno. Η διαγραφή του μάλλον δεν σώζει την υπόληψη του κόμματος.
Όλα αυτά τα γεγονότα έρχονται σε μια στιγμή ήδη πολύ δύσκολη για το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο βρίσκεται στις δημοσκοπήσεις πίσω από το Κίνημα 5 Αστέρων και ετοιμάζεται για το συνέδριό του τον Μάρτιο. Οι κυριότεροι υποψήφιοι για τη θέση του/της γραμματέα του κόμματος είναι ο περιφερειάρχης της Εμίλια Ρομάνια Στέφανο Μπονατσίνι, και η Έλι Σλάιν, αντιπεριφερειάρχης Εμίλια Ρομάνια. Ο Στέφανο Μποναντσίνι δεν δείχνει να προτίθεται να αλλάξει πολύ τη μορφή του κόμματος και συγκεντρώνει τη δυσαρέσκεια της αριστερής πτέρυγας, καθώς το 2013 είχε στηρίξει τον Ρέντσι και βρισκόταν πολύ κοντά στις ιδέες του. Η Έλι Σλάιν, αντίθετα, είναι φορέας της ελπίδας για αλλαγή της αριστερής πτέρυγας. Το 2015 αποχώρησε από το κόμμα λόγω διαφωνίας με τις πρακτικές Ρέντσι, και εγγράφηκε πάλι πρόσφατα στην ιστορική οργάνωση της Μπολονίνα, στην οποία ο Οκέτο είχε προτείνει την αλλαγή ονόματος του ΙΚΚ. Η Σλάιν, ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κλιματική κρίση και φεμινίστρια, δεν κρύβει την επιθυμία της για αλλαγή ονόματος του ΔΚ και υποστηρίζει ότι «η εργασία πρέπει να είναι ένας από τους κεντρικούς άξονες του κόμματος». «Η εργασία », λέει η Σλάιν, «είναι ένα θέμα πάνω στο οποίο στο παρελθόν έχουν γίνει λάθη». Ο άλλος άξονας, «πρέπει να είναι η κλιματική κρίση».
Σχετικά με τη συνεργασία με το Κίνημα 5 Αστέρων, δήλωσε ότι «οι συμμαχίες γίνονται στα θέματα των ανισοτήτων, του κλίματος και της εργασίας». Είναι υπέρ των διαδηλώσεων για την ειρήνη, αλλά η Ιταλία πρέπει να συνεχίσει να στηρίζει την κυβέρνηση του Κιέβου.
Το ΔΚ δεν είναι το μόνο κόμμα που βρίσκεται σε αναβρασμό. Η Ιταλική Αριστερά αγωνίζεται να ξεπεράσει το σκάνδαλο που δημιουργήθηκε έπειτα από την εκλογή του συνδικαλιστή των εργατών γης, Αμπουμπακάρ Σουμαχόρο, ο οποίος εξελέγη με την Ιταλική Αριστερά στη Βουλή και λίγο αργότερα ξέσπασε το σκάνδαλο του συνεταιρισμού Karibou και Consorzio Aid, με επικεφαλής την πεθερά και τη σύζυγο του Σουμαχόρο, εξαιτίας των κακών συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων που διέμεναν στα κέντρα υποδοχής των συνεταιρισμών και της μη πληρωμής των εργαζομένων για 2 χρόνια. Σε αυτά προστέθηκαν κατηγορίες συνδικαλιστών εργατών γης για αδιαφανή διαχείριση του τραπεζικού λογαριασμού του συνδικάτου από τον Σουμαχόρο και η κατάληξη ήταν η εθελοντική αποχώρηση του τελευταίου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ιταλικής Αριστεράς.
Τα προβλήματα της Ιταλικής Αριστεράς δεν τελείωσαν, όμως. Υπήρξε σοβαρή διαφωνία του κόμματος με τους συμμάχους Πράσινους για τις περιφερειακές εκλογές του Φεβρουαρίου 2023 στο Λάτσιο. Ο γραμματέας Φρατοϊάννι δείχνει να θέλει τη συμμαχία με τους 5 Αστέρες, ενώ οι Πράσινοι προσανατολίζονται προς τον υποψήφιο του Δ.Κ. Ντ’ Αμάτο.
Στις 17 Δεκέμβρη το Coordinamento 2050, διοργανώνει συνάντηση για τις περιφερειακές εκλογές στο Λάτσιο, με την παρουσία του Τζουζέπε Κόντε. Πρόκειται για τη συνέχεια της προσπάθειας στήριξης της προοδευτικής στροφής του Κινήματος 5 Αστέρων, από ένα τμήμα της Aριστεράς.
