​Πυ­ρη­νι­κών συ­νέ­χεια

Δύο α­κό­μα θέ­μα­τα που α­φο­ρούν στα πυ­ρη­νι­κά, για πο­λε­μι­κή ή ει­ρη­νι­κή χρή­ση, «έ­τρε­ξαν» σχε­δόν πα­ράλ­λη­λα με τη συ­νά­ντη­ση Μό­ντι – Ομπά­μα.
Στις 21 Ια­νουα­ρίου, η Ρυθ­μι­στι­κή Αρχή Πυ­ρη­νι­κών της Ια­πω­νίας, ε­νέ­κρι­νε το σχέ­διο της δια­χει­ρί­στριας των α­ντι­δρα­στή­ρων της Φου­κου­σί­μα TEPCO, η ο­ποία έ­χει α­να­λά­βει -τύ­ποις του­λά­χι­στο­ν- τον κα­θα­ρι­σμό της πε­ριο­χής. Το σχέ­διο προ­βλέ­πει τη διο­χέ­τευ­ση των μο­λυ­σμέ­νων υ­πό­γειων υ­δά­των στον Ει­ρη­νι­κό με­τά τη μείω­ση του και­σίου-137, ό­πως ι­σχυ­ρί­στη­κε η ε­ται­ρεία. Η μό­νη που πεί­στη­κε ή­ταν η ια­πω­νι­κή Αρχή α­φού ε­πι­στή­μο­νες ε­πι­ση­μαί­νουν ό­τι θεω­ρεί­ται πο­λύ πι­θα­νή η ύ­παρ­ξη πλου­τω­νίου και άλ­λων το­ξι­κών στοι­χείων στα α­πό­βλη­τα. Η ε­ται­ρεία φέ­ρε­ται να δια­βε­βαίω­σε πως δεν θα προ­χω­ρή­σει στην πα­ρο­χέ­τευ­ση αν δεν έ­χει τη συ­γκα­τά­θε­ση των το­πι­κών κοι­νο­τή­των, πα­ράλ­λη­λα ό­μως α­να­φέ­ρο­νται μαρ­τυ­ρίες για χρη­μα­τι­σμό, εκ­βια­σμό ή εκ­φο­βι­σμό ε­κεί­νων που πρέ­πει να συμ­φω­νή­σουν ή να σιω­πή­σουν. 
Το άλ­λο ζή­τη­μα α­φο­ρά στη συμ­φω­νία Nunn-Lugar του 1991, Ρω­σίας – Η­ΠΑ για κα­τα­στρο­φή ή α­πε­νερ­γο­ποίη­ση του πυ­ρη­νι­κού ο­πλο­στα­σίου της πρώην ΕΣ­ΣΔ με α­με­ρι­κα­νι­κή βοή­θεια που έ­λη­ξε το 2012. Αν και δεν α­να­νεώ­θη­κε στην αρ­χι­κή μορ­φή της α­πό τη Ρω­σία, συ­νε­χί­στη­κε η α­πο­θή­κευ­ση σε ρω­σι­κό έ­δα­φος και η φύ­λα­ξη α­πο­θε­μά­των σχά­σι­μου ε­μπλου­τι­σμέ­νου πλου­τω­νίου και ου­ρα­νίου, με την υ­πο­στή­ρι­ξη των Η­ΠΑ.  Σύμ­φω­να με τον «Guardian», «τον Δε­κέμ­βριο, το Κο­γκρέ­σο διέ­κο­ψε τη χρη­μα­το­δό­τη­ση του αρ­χι­κού προ­γράμ­μα­τος, εν μέ­ρει λό­γω του πο­λέ­μου στην Ου­κρα­νία, αν και τα α­διά­θε­τα κε­φά­λαια θα μπο­ρού­σαν να χρη­σι­μο­ποιη­θούν. Λί­γες μέ­ρες αρ­γό­τε­ρα, η «Boston Globe» α­νέ­φε­ρε ό­τι ρώ­σοι α­ξιω­μα­τού­χοι ε­νη­μέ­ρω­σαν ό­τι δια­κό­πτουν σχε­δόν το σύ­νο­λο της συ­νερ­γα­σίας». Δη­μο­σίευ­μα της «Washington Post», σχο­λιά­ζει ό­τι η Ρω­σία «κο­ντό­φθαλ­μα» υ­πο­νο­μεύει τον ί­διο της τον ε­αυ­τό ε­κτι­θέ­με­νη σε πι­θα­νές τρο­μο­κρα­τι­κές ε­πι­θέ­σεις και κλο­πή του ε­πι­κίν­δυ­νου ε­ξο­πλι­σμού. Από την άλ­λη, οι πε­ρι­κο­πές του Κο­γκρέ­σου κα­ταρ­γούν έ­να πρό­γραμ­μα που έ­χει χρη­σι­μο­ποιη­θεί για την κα­τα­στρο­φή πυ­ρη­νι­κών και χη­μι­κών ό­πλων και σε άλ­λες χώ­ρες (Λι­βύη, Συ­ρία).
Σε κά­θε πε­ρί­πτω­ση, αυ­τοί που πραγ­μα­τι­κά κιν­δυ­νεύουν α­πό «ει­ρη­νι­κά» ή πο­λε­μι­κά πυ­ρη­νι­κά, εί­ναι οι α­πλοί άν­θρω­ποι σε ο­λό­κλη­ρο τον κό­σμο. Και εί­ναι γνω­στό ό­τι οι πυ­ρη­νι­κές κα­τα­στρο­φές δεν γνω­ρί­ζουν σύ­νο­ρα.