🕊️ Σαν σήμερα, στις 8 Νοεμβρίου 2005, έφυγε από τη ζωή ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ένας από τους πιο χαρισματικούς, ευγενείς και πολιτικά ευαίσθητους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
🎭 Με παρουσία που συνδύαζε γοητεία, στοχασμό και κοινωνική συνείδηση, ο Αλεξανδράκης υπήρξε για δεκαετίες σημείο αναφοράς για τη γενιά των ηθοποιών που πίστευαν ότι η τέχνη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Συνεργάστηκε με κορυφαίους σκηνοθέτες και ανέβηκε στις πιο σημαντικές σκηνές, φέρνοντας έναν αέρα ευρωπαϊκού ύφους στην ελληνική υποκριτική.
«Βρέθηκα από μικρός κοντά στη γενιά του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ», είχε πει σε συνέντευξή στην «Ελευθεροτυπία» (20 Απριλίου 1982). «Οταν είσαι νέος και ζεις αυτό το έπος, είναι δύσκολο να μη γίνεις αγωνιστής. Βέβαια με τα χρόνια και με τη φθορά που συντελείται στον τόπο μας, η αγωνιστικότητα καλμάρισε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι άλλαξαν και οι σκέψεις μου».
🎬 Η πιο εμβληματική του στιγμή ήρθε το 1961 με τη «Συνοικία το Όνειρο», μια ταινία που σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε ο ίδιος, βασισμένη σε σενάριο των Τάσου Λειβαδίτη και Κώστα Κοτζιά. Ένα έργο βαθιά κοινωνικό, με ρεαλιστική απεικόνιση της φτώχειας και της αξιοπρέπειας των απλών ανθρώπων.
🎬Η ταινία σύμφωνα με την επίσημη αιτιολογία, λογοκρίθηκε επειδή, «δυσφημούσε την εικόνα της ευημερούσας Ελλάδας» την ώρα που η χώρα επιχειρούσε να προσελκύσει επενδυτές από το εξωτερικό
🎬 Όταν η προβολή της ταινίας διακόπηκε κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας, ένας αστυνομικός είπε απευθυνόμενος προς τον Αλεξανδράκη: «Τι πράγματα είναι αυτά που δείχνετε; Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πεινασμένοι, ούτε τρελοί που να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Κάνετε κομμουνιστική προπαγάνδα».
🔴Αριστερός στην ψυχή και στη στάση του, στάθηκε πάντα κοντά στους ανθρώπους του μόχθου και στους καλλιτέχνες που πάλευαν για ελευθερία έκφρασης.
🔴Μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη συμμετείχαν στην A’ Μαραθώνια πορεία πίσω από τα βήματα του Γρηγόρη Λαμπράκη και μετά τη δολοφονία του συνυπέγραψαν την Ιδρυτική Διακήρυξη της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη.
🔴Λόγω των πολιτικών του φρονημάτων ο Αλεξανδράκης αντιμετώπισε μεγάλα προβλήματα και στη Χούντα, κατά τη διάρκεια της οποίας μπήκε στη «μαύρη λίστα».
🌹 Αγαπήθηκε όσο λίγοι: για τη σεμνότητα, τη διακριτικότητα και την ευγένειά του. Παρότι θεωρήθηκε σύμβολο ανδρικής ομορφιάς, ποτέ δεν εγκλωβίστηκε σε αυτόν τον ρόλο. Αντιθέτως, υπήρξε άνθρωπος των ιδεών και της ανησυχίας.
