«Είμαι στρατιώτης της ειρήνης. Το όπλο μου είναι η ελπίδα.»
Σαν σήμερα πριν από 21 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο Γιάσερ Αραφάτ (Yasser Arafat), ιστορικός ηγέτης του παλαιστινιακού λαού και σύμβολο του αγώνα για ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση.
Γεννημένος το 1929 στο Κάιρο, σπούδασε μηχανικός, αλλά πολύ γρήγορα αφοσιώθηκε στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού του. Το 1959 ίδρυσε τη Φατάχ (Fatah), την οργάνωση που έμελλε να γίνει ο κορμός της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO).
Υπό την ηγεσία του Αραφάτ, η PLO έγινε η φωνή των Παλαιστινίων σε όλο τον κόσμο — ένας πολιτικός και στρατιωτικός φορέας που διεκδικούσε όχι μόνο την επιστροφή των προσφύγων και την απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών, αλλά και την δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.
Ο Αραφάτ βρέθηκε στο επίκεντρο δεκαετιών συγκρούσεων: από τον πόλεμο του 1967 και την εξορία στον Λίβανο, έως την πολιορκία της Βηρυτού το 1982 και την εξορία του στην Τυνησία.
Παρά τις πιέσεις, δεν εγκατέλειψε ποτέ την ιδέα ότι ο αγώνας του παλαιστινιακού λαού μπορούσε να συνδυάσει αντίσταση και πολιτική διπλωματία. Το 1994 τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης, μαζί με τον Γιτζάκ Ράμπιν και τον Σιμόν Πέρες, για τη συμβολή του στις Συμφωνίες του Όσλο.
Ως Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, οραματίστηκε μια Παλαιστίνη ειρηνική και ανεξάρτητη, όπου οι λαοί της περιοχής θα μπορούσαν να συνυπάρχουν με αμοιβαίο σεβασμό. Όμως οι συγκρούσεις η δολοφονία του Ραμπιν από την σιωνιστική ακροδεξιά, οι συνεχείς εποικισμοί και η αποτυχία εφαρμογής των συμφωνιών έφεραν νέα αδιέξοδα.
Ο Αραφάτ πέθανε στο Παρίσι στις 11 Νοεμβρίου 2004.
Παρά τις αντιφάσεις και τις επικρίσεις που γνώρισε, παραμένει μια εμβληματική φυσιογνωμία της παγκόσμιας ιστορίας, σύμβολο ενός λαού που δεν σταμάτησε να αγωνίζεται για την ελευθερία του.
