Τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο οι ήδη αυξημένες εισροές προσφύγων στην Ελλάδα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. «Μέσα στον Ιούλιο έφτασαν στην Ελλάδα περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες (50.242) απ’ ό,τι σε όλο το 2014 (43.500). Την εβδομάδα 8 – 14 Αυγούστου έφτασαν μέσω θαλάσσης στην Ελλάδα 20.843 άνθρωποι, σχεδόν οι μισοί από όσους έφτασαν συνολικά το 2014. Η μεγάλη πλειοψηφία των αφίξεων της τελευταίας εβδομάδας ήταν Σύροι (16.997 άνθρωποι ή το 82% του συνόλου), Αφγανοί (2.847 ή 14%) και Ιρακινοί (582 ή 3%), επιβεβαιώνοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία των νεοαφιχθέντων είναι πιθανόν να πληροί το κριτήρια υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα» καταγράφει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. Έχοντας χάσει κάθε ελπίδα πως μπορεί να ξαναγυρίσουν μια μέρα στα σπίτια τους, οι Σύροι, κατά βάση, πρόσφυγες εγκαταλείπουν τις γειτονικές χώρες στις οποίες είχαν προστρέξει για να σωθούν (Τουρκία, Λίβανος, Ιράν κτλ) και αποφασίζουν να ξαναπάρουν το δρόμο της ξενιτιάς, αυτή τη φορά για την Ευρώπη, σύμφωνα με τον Μοχάμεντ Γιόνος από το Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων.
«Οι ιστορίες αυτών των ανθρώπων είναι συγκλονιστικές, έχουμε μιλήσει με παιδιά μόλις δώδεκα χρονών που είναι σαν ενήλικες, λόγω αυτών που έχουν περάσει. Ζούσαν μες στα συντρίμμια από τις βόμβες, έχουν χάσει τους δικούς τους ανθρώπους και έχουν έρθει μόνα τους μέχρι την Ελλάδα για να επιβιώσουν. Πολλοί πρόσφυγες είναι θύματα βασανισμού, ή μόνες γυναίκες με μωρά παιδιά. Την τελευταία εβδομάδα γνωρίσαμε μια γυναίκα που γέννησε το παιδί της μέσα στη βάρκα από Τουρκία για Ελλάδα σε απίστευτες συνθήκες» διηγείται στην Εποχή η Ανθή Καραγγελή, υπεύθυνη του ανοιχτού κέντρου φιλοξενίας στον Ελαιώνα.
Ακόμα, όμως, και αν γλίτωσαν από τον πόλεμο η οδύσσεια των προσφύγων δεν τελειώνει τόσο εύκολα. Αν και τα περιστατικά πνιγμού τους στην θάλασσα στα ελληνοτουρκικά σύνορα είναι λίγα, αφού φθάσουν στα ελληνικά νησιά καταγράφονται θάνατοι ανθρώπων που έχουν βγει σε βραχώδεις περιοχές και στο δρόμο για την πόλη υποκύπτουν από τις κακουχίες. Όσοι γλιτώσουν από το θάνατο, έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές φορές περιστατικά βίας από τη μαφία των διακινητών, εκμετάλλευσης και συνθήκες αναξιοπρεπούς ζωής μέχρι να φθάσουν στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης, με τη μεγαλύτερη διαδρομή να γίνεται περπατώντας.
Εκμετάλλευση των προσφύγων
Ενώ η επίσημη πολιτική του κράτους έχει αλλάξει πια και υποδέχεται αυτούς τους ανθρώπους ως πρόσφυγες που χρήζουν διεθνή προστασία και όχι σαν «λαθρομετανάστες», όπως η προηγούμενη κυβέρνηση που τους φυλάκιζε στα κέντρα κράτησης ή τους επαναπροωθούσε στο Αιγαίο παράνομα, υπάρχουν μαρτυρίες για μεμονωμένα απάνθρωπα περιστατικά. «Γνωρίσαμε μία οικογένεια Σύρων που μας είπαν πως την πρώτη φορά που έφθασαν κοντά σε ελληνικό νησί, τους προσέγγισε μια βάρκα που επέβαιναν άνδρες με κουκούλες και αφού τους λήστεψαν, τους ξαναγύρισαν στην Τουρκία» καταγγέλλει ο Αμπντούλ Νταρουίς από τη Συριακή Κοινότητα.
Συχνά, όμως, είναι τα φαινόμενα εκμετάλλευσης τους από μειοψηφία κατοίκων των νησιών. Τους χρεώνουν παραπάνω από την κανονική τιμή τα προϊόντα που αγοράζουν ή προαγοράζουν τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και τα μεταπωλούν στους πρόσφυγες με μεγαλύτερη τιμή, όπως αποκαλύπτουν οργανώσεις για τους πρόσφυγες αλλά και οι υπουργοί Μεταναστευτικής Πολιτικής και Ναυτιλίας.
Προβλήματα συντονισμού και πόρων
Παρόλα αυτά, η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων των νησιών του ανατολικού και βορείου Αιγαίου που δέχονται τους πρόσφυγες στέκονται αλληλέγγυοι, μαζεύοντας τρόφιμα, νερά, κουβέρτες και ό,τι άλλο μπορεί να χρειάζονται σε καθημερινή βάση. «Είναι πολύ δύσκολο να βρίσκουμε συνέχεια καινούργια υλικά, γιατί οι άνθρωποι που πρέπει να βοηθηθούν είναι πάρα πολλοί. Για αυτό το λόγο θα έπρεπε να υπάρχει ένας καλύτερος συντονισμός από την πλευρά της δημοτικής αρχής, ώστε οι κουβέρτες, πετσέτες κ.λπ. να επαναχρησιμοποιούνται. Πρέπει να τοποθετήσει τρία άτομα που θα αναλάβουν στο κέντρο υποδοχής, το οποίο είναι 15 χρόνων, μικρής χωρητικότητας και κατεστραμμένο, να δίνουν προτεραιότητα στις ευάλωτες ομάδες, όπως γυναίκες με παιδιά, καθώς και να συντονίζουν το έργο των αλληλέγγυων οργανώσεων και των ΜΚΟ για να μην αλληλοκαλύπτουν τις ίδιες ανάγκες και να κατανείμουν τα υλικά τους με το καλύτερο δυνατό τρόπο» περιγράφει κάποια από τα λειτουργικά προβλήματα ο Δημήτρης Τσαρούχης, από τη συλλογικότητα «Λάθρα» στη Χίο.
Οι ήδη υπάρχουσες δυσκολίες στη φροντίδα των προσφύγων, λόγω ανεπάρκειας σε οικονομικούς πόρους και ανθρώπινο δυναμικό, εξαιτίας των μνημονίων που απαγορεύουν τις προσλήψεις, κατά τους δύο τελευταίους καλοκαιρινούς μήνες γιγαντώθηκαν επικίνδυνα. Αυτή τη στιγμή στη Λέσβο, σύμφωνα με το δημοτικό σύμβουλο Γιώργο Πάλλη, είναι αποκλεισμένοι 5.500 πρόσφυγες λόγω έλλειψης ελεύθερων ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, που έχουν κλειστεί από τουρίστες. «Το πλοίο Ελευθέριος Βενιζέλος που ναύλωσε η κυβέρνηση βοηθάει την κατάσταση, αλλά χρειάζονται πιο συχνά δρομολόγια, καθώς και καλύτερη ενημέρωση για το πότε θα είναι αυτά, ώστε να μην αναγκάζονται οι πρόσφυγες να κλείνουν εισιτήρια για τον επόμενο μήνα με άλλα καράβια, που έχει ως αποτέλεσμα είτε να εγκλωβίζονται εδώ είτε να διπλοπληρώνουν ακτοπλοϊκά, αγοράζοντας και για το Βενιζέλος όταν έρχεται».
Τα προβλήματα που παρουσιάζονται σε όλα τα νησιά είναι πανομοιότυπα και αφορούν στις κακές συνθήκες υγιεινής, με χημικές τουαλέτες που δεν ξεπερνούν συνήθως τη δεκάδα να πρέπει να εξυπηρετήσουν χιλιάδες κόσμο, τη μικρή χωρητικότητα των κέντρων υποδοχής που οδηγούν τους ανθρώπους να κοιμούνται σε πάρκα, στο λιμάνι, μέχρι και σε νεκροταφεία και η αργή καταγραφή τους από τις αρχές. Η κατάσταση αναμένεται να γίνει ακόμα πιο δυσχερής τους επόμενους μήνες που ο καιρός θα χαλάσει και δεν θα μπορούν να μένουν πια στο ύπαιθρο.
«Οι δυνάμεις της αστυνομίας έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια κατά 10.000 άτομα και τα μηχανήματα καταγραφής είναι λίγα και το κόστος τους (3.000 ευρώ το ένα) δεν επιτρέπει την αγορά νέων» δήλωσε ο γενικός γραμματέας Προστασίας του Πολίτη Τζανέτος Φιλιππάκος στη συνεδρίαση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας για το προσφυγικό ζήτημα, την Τετάρτη.
Μεταξύ αλληλεγγύης και ξενοφοβίας
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης οι δήμοι των νησιών ανατολικού και βορείου Αιγαίου ζήτησαν να παραχωρηθούν αναξιοποίητοι χώροι του υπουργείου Αμύνης για να στεγαστούν οι πρόσφυγες. Πρότειναν, επίσης, να φτιαχτεί μια μόνιμη επιτροπή της ΚΕΔΕ και των υπουργείων Μεταναστευτικής Πολιτικής, Ναυτιλίας και Προστασίας του Πολίτη που θα αναλάβει τη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος, καθώς και να λάβουν χρηματοδότηση από το κεντρικό κράτος και την Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση των λειτουργικών προβλημάτων.
Ανάμεσα, όμως, στις φωνές που ζητούσαν την εύρεση λύσεων για το προσφυγικό, διατυπώθηκαν και ξενοφοβικές δηλώσεις. «Δεν θέλουμε η ταυτοποίηση να γίνεται στο νησί μας, ούτε να δημιουργηθεί κέντρο φιλοξενίας γιατί θα λειτουργήσει σαν κράχτης για τους πρόσφυγες και θα διώξει και τον τουρισμό. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι καλύτερη αστυνόμευση των θαλάσσιων συνόρων. Δεν είναι όλοι πρόσφυγες, υπάρχουν και παράνομοι μετανάστες ανάμεσά τους» σύμφωνα με το δήμαρχο της Κω, Γιώργο Κυρίτση.
Ενώ στο ίδιο μήκος κύματος ο δήμαρχος της Ρόδου, Φώτης Χατζηδιάκος, υποστήριξε και αυτός την αύξηση της αστυνόμευσης υπονοώντας πως οι πρόσφυγες μπορεί να είναι τζιχαντιστές τρομοκράτες. Την απάντηση σε αυτές τις τοποθετήσεις έδωσε η υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου δηλώνοντας πως «θα ακολουθηθεί η νόμιμη πολιτική σύμφωνα με τη συνθήκη της Γενεύης που υποχρεώνει τα κράτη να υποδέχονται και να βοηθούν τους πρόσφυγες», υπενθυμίζοντας πως δεν πρόκειται για παραθεριστές που θα έρχονται γιατί έχουμε καλά κέντρα φιλοξενίας, αλλά γιατί στη χώρα τους γίνεται πόλεμος.
«Οι δήμοι θα μπορούσαν να είχαν ανταποκριθεί καλύτερα παρόλο τον περιορισμό των πόρων, αλλά υπήρξε ολιγωρία γιατί δεν θέλουν να δημιουργηθεί κάποια μόνιμη δομή υπό το φόβο μην μείνουν οι πρόσφυγες εδώ. Αλλιώς θα είχαν δώσει ανεκμετάλλευτους χώρους που διαθέτουν ή θα είχαν εγκαταστήσει τουαλέτες, που δεν είναι πια τόσο μεγάλο το κόστος τους» εξηγεί η Γιασεμώ Κεχαγιά από την Κίνηση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Σάμου.
Άμεση η δημιουργία κέντρων φιλοξενίας
«Ο σχεδιασμός του υπουργείου εστιάζει στην υποδοχή και φιλοξενία στα νησιά και στην παρότρυνση να ζητούν άσυλο από την Ελλάδα για να μην μπαίνουν στην επικίνδυνη περιπέτεια της παράνομης εξόδου. Για τα νησιά αυτή τη στιγμή έχουν εκταμιευτεί έκτακτα 2,7 εκατ. από την Ε.Ε, ώστε να κατασκευασθούν ή να επεκταθούν, όπου υπάρχουν, χώροι πρώτης υποδοχής, να ενισχυθούν οι υπηρεσίες καταγραφής και να αγοραστούν υλικά που χρειάζονται για τη φροντίδα των προσφύγων. Αυτά τα χρήματα, βέβαια, δεν φθάνουν σε απεριόριστο αριθμό για τις ανάγκες, καθώς δεν γνωρίζουμε πόσες θα είναι οι αφίξεις» δηλώνει στην Εποχή η Τασία Χριστοδουλοπούλου.
Προβλήματα στο ζήτημα της αντιμετώπισης ανακύπτουν και από κάποιες δημοτικές αρχές που δεν συνεργάζονται μαζί της γιατί φοβούνται για τον τουρισμό τους, παρόλο που δεν επηρεάστηκε τελικά από το φαινόμενο, ενώ αντίθετα οι πρόσφυγες ενίσχυσαν το τοπικό εμπόριο, όπως περιγράφει.
Την ερχόμενη εβδομάδα, η Ελλάδα θα λάβει και 30 εκατ. ευρώ τακτικής χρηματοδότησης που αφορούν τη φιλοξενία των αιτούντων άσυλο, ξενώνες ασυνόδευτων ανηλίκων και ευάλωτων ομάδων και ενίσχυση των υπηρεσιών ασύλου και πρώτης υποδοχής στα αστικά κέντρα. Τα συγκεκριμένα χρήματα δεν μπορούν να δοθούν και για την κάλυψη αναγκών των νησιών, καθώς πρόκειται για προκαθορισμένη πολιτική που είχε συμφωνηθεί πριν την αύξηση των εισροών στα νησιά.
«Το πιο σημαντικό είναι πως καταφέραμε να καταργήσουμε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που κρατούνταν άτομα με απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς δικαστική απόφαση και επέφεραν πρόστιμα στην Ελλάδα και να εξηγήσουμε στην ελληνική κοινωνία τη διαφορά πρόσφυγα και μετανάστη, όπως και η κατασκευή ανοιχτών δομών φιλοξενίας» καταλήγει η απελθούσα υπουργός.
Από τη μεριά του ο υπουργός Ναυτιλίας Θοδωρής Δρίτσας ενημέρωσε στη συνεδρίαση της ΚΕΔΕ πως γίνονται κινήσεις ώστε να ναυλωθούν δύο ακόμα πλοία για τη μεταφορά των προσφύγων στον Πειραιά και δήλωσε πως υπήρξαν μικρές επιτυχίες στον εντοπισμό και αντιμετώπιση των παράνομων δικτύων διακίνησης.
ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΕΛΑΙΩΝΑ
“Όταν δείχνεις σεβασμό, εισπράττεις πάντα θετική ανταπόκριση”
«H κατασκευή αυτής της δομής καλύπτει ένα σημαντικό κενό στην υποδοχή των νεοαφιχθέντων και αποτελεί θετικό παράδειγμα ταχείας κινητοποίησης και αποτελεσματικού συντονισμού μεταξύ διαφορετικών φορέων. Ο χώρος είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες για προσωρινή στέγαση και παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών, για όσο διάστημα είναι απαραίτητο. Για τη βιωσιμότητά του ωστόσο, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν επαρκώς μία σειρά από ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησής του» σύμφωνα με την Κατερίνα Κιτίδη από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ.
Η «Εποχή» επισκέφθηκε τον χώρο προκειμένου να διαπιστώσει από κοντά τυχόν ελλείψεις και προβλήματα, αλλά και τα θετικά στοιχεία του εγχειρήματος. Το πρώτο ζήτημα που τίθεται είναι αυτό της ενημέρωσης των προσφύγων για την ύπαρξη του χώρου, καθώς δεν υπάρχει απευθείας μεταβίβασή τους από το λιμάνι του Πειραιά στο κέντρο. Παρόλα αυτά ο χώρος είναι εύκολα προσεγγίσιμος από τα ΜΜΜ και απέχει περίπου πέντε λεπτά από το μετρό του Ελαιώνα.
Η περιοχή μπορεί να μην ενδείκνυται για τη στέγασή τους γιατί είναι εν μέσω μαντρών, σκραπατζίδικων και δεν υπάρχει αρκετό πράσινο για σκιά, όμως ο ίδιος ο χώρος είναι ιδιαίτερα φροντισμένος και καθαρός και έχουν αρχίσει ήδη οι εργασίες για να κατασκευαστούν περισσότερα στέγαστρα.
Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία είναι ότι οι άνθρωποι είναι φιλοξενούμενοι και όχι κρατούμενοι. Διακινούνται, δηλαδή, ελεύθερα, σεβόμενοι απλά ένα συγκεκριμένο ωράριο λειτουργίας του κέντρου και τους κανόνες ελέγχου. Το κάθε σπιτάκι διαθέτει δική του τουαλέτα και ντουζιέρα και παρόλο τις μεγάλες εισροές προσφύγων δεν υπάρχει υπερπληθυσμός, αφού και οι ίδιοι οι φιλοξενούμενοι δεν διαμένουν στον χώρο πάνω από τρεις – τέσσερις μέρες. Παράλληλα, υπάρχει παιδότοπος με δραστηριότητες υπό την επίβλεψη παιδαγωγού, καθώς υπάρχουν πολλά μικρά παιδιά και ασυνόδευτα ανήλικα. Την καθημερινή σίτισή τους έχει αναλάβει ο Ερυθρός Σταυρός και η παρουσία γιατρών του ΚΕΕΛΠΝΟ, όπως και κοινωνικών λειτουργών και ψυχολόγων είναι σχεδόν συνεχής, αφού πολλοί πρόσφυγες είναι τραυματισμένοι και θύματα βασανισμού.
«Ο χώρος επιλέχθηκε ώστε από τη μία να εξυπηρετεί το μεγάλο αριθμό των προσφύγων, που δεν θα ήταν εφικτό στο κέντρο της Αθήνας, αλλά από την άλλη να μη δημιουργεί φαινόμενα γκετοποίησης, καθώς είναι εύκολα προσβάσιμο από τα μέσα. Αυτό που διαπιστώνουμε, ήδη από τις πρώτες 10 μέρες λειτουργίας του, είναι ότι όταν δείχνεις σεβασμό στους ανθρώπους, στον ανταποδίδουν. Οι ίδιοι φροντίζουν τα σπίτια τους, τα καθαρίζουν και βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του κέντρου. Πολύ θετικό στοιχείο είναι και η ανταπόκριση της κοινωνίας που από την πρώτη μέρα ήρθαν άνθρωποι να προσφέρουν είδη πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες», αφηγείται η Ανθή Καραγγελή, υπεύθυνη του χώρου που μας ξενάγησε.
•Ευρώπη των αξιών ή των τειχών;
Η αύξηση των προσφυγικών εισροών φέρνει την Ευρώπη αντιμέτωπη με το δίλημμα ποια ταυτότητα επιθυμεί να διατηρήσει. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η Ευρώπη των ανθρωπιστικών και κοινωνικών αξιών και, από την άλλη, η Ευρώπη της οικονομικής λιτότητας που πρακτικά εμποδίζει την υλοποίηση κοινωνικής πολιτικής.
«Το ποσό των 30 εκατ. για την επίλυση του προσφυγικού που εκταμιεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση προς την Ελλάδα είναι απλά χιουμοριστικό. Το ίδιο είναι και το ποσοστό που συμφωνήθηκε για την μετεγκατάσταση των προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία στις χώρες της υπόλοιπης Ευρώπης», εξηγεί ο λέκτορας κοινωνιολογίας του πανεπιστημίου του Αμβούργου, Βασίλης Τσιάνος.
Παράλληλα, στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο παρατηρούνται πολιτικές φρουρίου. «Αυτή τη στιγμή η διέλευση των προσφύγων από την Ειδομένη στην ΠΓΔΜ γίνεται με ομαλό ρυθμό, περίπου 1.500 την ημέρα. Την προηγούμενη εβδομάδα είχαν κλείσει τα σύνορά τους για να δημιουργήσουν εικόνες χάους στην Ελλάδα, εξυπηρετώντας πολιτικές σκοπιμότητες. Γεγονός που πιστεύω πως θα ξανασυμβεί κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, όπως είχαν σημειωθεί άλλωστε και κατά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος» διατυπώνει ο Βασίλης Τσαρτσάνης, δημοσιογράφος.
Περιγράφει την κατάσταση που επιφυλάσσεται στα σύνορα για τους πρόσφυγες με τη μαφία να τους ληστεύει, τους συνοριοφύλακες της ΠΓΔΜ να τους χρεώνουν την είσοδο ή να χρησιμοποιούν βία. Αποτέλεσμα αυτών είναι ο εγκλωβισμός τους στην Ειδομένη για αρκετές μέρες χωρίς πόσιμο νερό, στέγη και σίτιση, με μόνη τους ελπίδα την αλληλεγγύη των κατοίκων και των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Μια κατάσταση που δεν μπορεί να αλλάξει, αφού η Ελλάδα απαγορεύεται από το διεθνές δίκαιο να φτιάξει χώρους φιλοξενίας τόσο κοντά στα σύνορα, αφού θα κάτι τέτοιο θα σήμαινε πως προωθεί επίσημα την παράνομη διέλευση των συνόρων.
Όσοι πρόσφυγες καταφέρουν να ξεπεράσουν και αυτή τη δυσκολία μέλλεται να αντιμετωπίσουν μια ακόμα απάνθρωπη πολιτική φθάνοντας στα σύνορα της Ουγγαρίας που αποφάσισε να χτίσει τείχος προκειμένου να αποτρέψει την είσοδό τους στη χώρα. «Όπως γνωρίζουμε και από τη δικιά μας τραγελαφική εκδοχή του τείχους του Έβρου, αυτού του είδους οι πολιτικές είναι προς εσωτερική κατανάλωση, καθώς δεν δύναται να κατασκευάσει ένα τείχος που θα κλείνει όλο το μήκος των συνόρων. Άρα ουσιαστικά έχουν συμβολικό χαρακτήρα που αποσκοπεί στην καθησύχαση των ανακλαστικών της κοινωνίας» διευκρινίζει ο Βασίλης Τσιάνος.
Παρόλα αυτά διακρίνει πως υπάρχει μια θετική μεταστροφή από κάποιες χώρες της Ευρώπης που αναγκάζεται να αποδεχτεί την πραγματικότητα και να θυμηθεί τις αξίες της. «Η αναστολή της Συνθήκης του Δουβλίνου III από τη γερμανική κυβέρνηση είναι μια πολύ θετική εξέλιξη. Τον Οκτώβριο πρόκειται να υλοποιηθεί πανευρωπαϊκή συνδιάσκεψη για το προσφυγικό, όπου δεν θεωρώ πως θα σημειωθεί τεράστια μετατόπιση, αλλά θα ληφθούν κάποια μέτρα. Αυτό που πρέπει να συμβεί, είναι η Ευρώπη να εφαρμόσει το σύστημα ασύλου σε όλη την περιφέρειά της, προκειμένου να υπάρξουν ισότιμες μορφές κοινωνικής ενσωμάτωσης, να αυξήσει τις επενδύσεις της στις δομές και να ενισχυθεί ο ρόλος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στο ζήτημα», καταλήγει ο κοινωνικός επιστήμονας.
Ρεπορτάζ: Τζέλα Αλιπράντη
