
Της Κατερίνας Ιγγλέζη
Την Κυριακή 5 Απριλίου διαπιστώθηκε ένα μεγάλο πρόβλημα, το οποίο, πέρα από το κίνημα ενάντια στο χρυσό, αφορά άμεσα την κυβέρνηση της Αριστεράς. Αυτό που φάνηκε ξεκάθαρα όταν οι υπάλληλοι της εταιρείας σε ανοιχτή συνεργασία με τα ΜΑΤ επιτέθηκαν σε αγωνιστές και αγωνίστριες της Χαλκιδικής που παλεύουν εδώ και χρόνια για την ζωή και τον τόπου τους, είναι πως μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πήρε στα χέρια του τη διακυβέρνηση της χώρας από τις 25 Ιανουαρίου, αλλά η εξουσία βρίσκεται ακόμα στα χέρια άλλων. Πρόκειται, δηλαδή, για την πιο ξεκάθαρη έκφανση εκτροπής, όπου η αστυνομία συνεχίζει να λειτουργεί ως υπάλληλος της Eldorado Gold, επιτίθεται στο κίνημα και έμμεσα στην κυβέρνηση, δεδομένου ότι η τελευταία έχει δώσει σαφείς εντολές για τη στάση της αστυνομίας σε διαδηλώσεις, ενώ παράλληλα έχει προχωρήσει στη διενέργεια ελέγχων της νομιμότητας των εργασιών της εταιρείας.
Φωνή βοώντος
Να υπενθυμίσουμε πως το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού είχε αναγγείλει την πορεία στις Σκουριές μέρες πριν. Για την καλύτερη και ασφαλέστερη διεξαγωγή της κινητοποίησης είχαν γίνει πολλές προσπάθειες από διάφορα μέλη του κινήματος, αλλά και από μένα που με την ιδιότητα μου ως βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ είχα απευθυνθεί πολλάκις στην αστυνομία για τη διασφάλιση της πραγματοποίησης της πορείας στον προγραμματισμένο χώρο των Σκουριών. Επανειλημμένες φορές, δηλαδή, ήρθα σε επαφή με τους υπεύθυνους του επιχειρησιακού σχεδιασμού της ΕΛΑΣ, για να διασφαλιστεί η ομαλότητα και η ασφάλεια των διαδηλωτών, καθώς και το δικαίωμά τους στην πρόσβαση στο βουνό.
Δυστυχώς φωνή βοώντος εν τη ερήμω… Η ΕΛ.ΑΣ δεν έπραξε ούτε τα αυτονόητα, δηλαδή να σταματήσει την αντισυγκέντρωση των υπαλλήλων της Ελληνικός Χρυσός και να επιτρέψει τη διεξαγωγή της πορείας των επιτροπών αγώνα. Υπάρχουν τεράστιες ευθύνες από τους υπεύθυνους της επιχείρησης. Αυτό που βίωσαν οι κάτοικοι της Χαλκιδικής για ακόμη μια φορά στο πετσί τους εκείνη τη μέρα στο βουνό ήταν η αγαστή συνεργασία της Ελ Ντοράντο με την ελληνική αστυνομία.
Πώς θα μπορούσε άραγε να μην υπάρχει αυτή η σχέση όταν τα τελευταία τρία χρόνια, με τις ευλογίες της προηγούμενης κυβέρνησης, η Ελληνικός Χρυσός είναι ο μεγάλος χορηγός της ΕΛ.ΑΣ στη Χαλκιδική. Η εταιρεία προσφέρει στην αστυνομία τα σέρβις των αυτοκινήτων, όπως και τα καύσιμα αυτών. Τη στιγμή που υπάρχει ιδιωτική εταιρεία φύλαξης στις εγκαταστάσεις τους, το ελληνικό κράτος απασχολεί δεκάδες άνδρες της αστυνομίας να περιπολούν στις Σκουριές ζημιώνοντας προφανώς τους έλληνες φορολογούμενους.
Τι πρέπει να κάνουμε
Η υπόθεση των Σκουριών υπήρξε από την προηγούμενη κυβέρνηση ένα από τα σημαντικότερα πεδία εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών και ειδικότερα του δόγματος ‘’επενδύσεις με κάθε κόστος’’. Στη Χαλκιδική εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται ένα περιβαλλοντικό και κοινωνικό πείραμα που συμπυκνώνεται στην φράση: “Όταν οι τοπικές κοινωνίες δεν υπακούν, εφαρμόζουμε την πιο βίαια καταστολή”. Μια προσπάθεια, δηλαδή, να καμφθεί η όποια αντίσταση και η εταιρεία ανενόχλητη να καταστρέφει έναν πραγματικό παράδεισο, το αρχέγονο δάσος των Σκουριών, να μολύνει τους υδροφόρους ορίζοντες και ταυτόχρονα να ρημάζει τις παραγωγικές δραστηριότητες της περιοχής.
Σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση, για τον ΣΥΡΙΖΑ το κίνημα των Σκουριών υπήρξε σημαία στον αντιμνημονιακό αγώνα του και η αμέριστη υποστήριξη του σε αυτό ήταν ένας από τους λόγους που τον οδήγησαν στην εκλογική του νίκη. Εξάλλου, ο ΣΥΡΙΖΑ των κινημάτων και της οικολογίας δεν θα μπορούσε να είχε διαφορετική στάση, δεδομένου ότι η ριζοσπαστική αριστερά έχει λόγο ύπαρξης μόνο μέσα από τα κινήματα και τις κοινωνικές διεκδικήσεις.
Στην νέα κατάσταση αυτή που έχει διαμορφωθεί στην Χαλκιδική, με τις προσδοκίες του κινήματος ενάντια στο χρυσό να αυξάνονται σχετικά με την παύση των εργασιών της εταιρείας, τις μεθοδεύσεις της εταιρείας, η οποία λειτουργώντας ως “κράτος εν κράτει” προσπαθεί να κατασκευάσει στην κυριολεξία έναν εμφύλιο πόλεμο, αλλά και την αστυνομία, η οποία συνεχίζει να λειτουργεί αυτόνομα η στάση της κυβέρνησης πρέπει να είναι ξεκάθαρη και άμεση. Πρέπει, δηλαδή, τηρώντας τις προεκλογικές τις δεσμεύσεις και τις αποφάσεις των συνεδρίων του κόμματος, να προχωρήσει σε ριζοσπαστικές αποφάσεις που θα σταματήσουν οριστικά την καταστροφή του περιβάλλοντος, θα απαλλάξουν την περιοχή από τον παράγοντα της διχόνοιας και θα δώσουν στην πολύπαθη Χαλκιδική ξανά, μέσω της εφαρμογής ενός προγράμματος οικολογικής κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης, έναν αέρα ζωής.
* Η Κατερίνα Ιγγλέζη είναι βουλευτής Χαλκιδικής με τον ΣΥΡΙΖΑ.





