Της Κα­τε­ρί­νας Ιγγλέ­ζη

Την Κυ­ρια­κή 5 Απρι­λίου δια­πι­στώ­θη­κε έ­να με­γά­λο πρό­βλη­μα, το ο­ποίο, πέ­ρα α­πό το κί­νη­μα ε­νά­ντια στο χρυ­σό, α­φο­ρά ά­με­σα την κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς. Αυ­τό που φά­νη­κε ξε­κά­θα­ρα ό­ταν οι υ­πάλ­λη­λοι της ε­ται­ρείας σε α­νοι­χτή συ­νερ­γα­σία με τα ΜΑΤ ε­πι­τέ­θη­καν σε α­γω­νι­στές και α­γω­νί­στριες της Χαλ­κι­δι­κής που πα­λεύουν ε­δώ και χρό­νια για την ζωή και τον τό­που τους, εί­ναι πως μπο­ρεί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να πή­ρε στα χέ­ρια του τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώ­ρας α­πό τις 25 Ια­νουα­ρίου, αλ­λά η ε­ξου­σία βρί­σκε­ται α­κό­μα στα χέ­ρια άλ­λων. Πρό­κει­ται, δη­λα­δή, για την πιο ξε­κά­θα­ρη έκ­φαν­ση εκ­τρο­πής, ό­που η α­στυ­νο­μία συ­νε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί ως υ­πάλ­λη­λος της Eldorado Gold, ε­πι­τί­θε­ται στο κί­νη­μα και έμ­με­σα στην κυ­βέρ­νη­ση, δε­δο­μέ­νου ό­τι η τε­λευ­ταία έ­χει δώ­σει σα­φείς ε­ντο­λές για τη στά­ση της α­στυ­νο­μίας σε δια­δη­λώ­σεις, ε­νώ πα­ράλ­λη­λα έ­χει προ­χω­ρή­σει στη διε­νέρ­γεια ε­λέγ­χων της νο­μι­μό­τη­τας των ερ­γα­σιών της ε­ται­ρείας.

Φω­νή βοώ­ντος

Να υ­πεν­θυ­μί­σου­με πως το κί­νη­μα ε­νά­ντια στην ε­ξό­ρυ­ξη χρυ­σού εί­χε α­ναγ­γεί­λει την πο­ρεία στις Σκου­ριές μέ­ρες πριν. Για την κα­λύ­τε­ρη και α­σφα­λέ­στε­ρη διε­ξα­γω­γή της κι­νη­το­ποίη­σης εί­χαν γί­νει πολ­λές προ­σπά­θειες α­πό διά­φο­ρα μέ­λη του κι­νή­μα­τος, αλ­λά και α­πό μέ­να που με την ι­διό­τη­τα μου ως βου­λευ­τή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εί­χα α­πευ­θυν­θεί πολ­λά­κις στην α­στυ­νο­μία για τη δια­σφά­λι­ση της πραγ­μα­το­ποίη­σης της πο­ρείας στον προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νο χώ­ρο των Σκου­ριών. Επα­νει­λημ­μέ­νες φο­ρές, δη­λα­δή, ήρ­θα σε ε­πα­φή με τους υ­πεύ­θυ­νους του ε­πι­χει­ρη­σια­κού σχε­δια­σμού της Ε­ΛΑΣ, για να δια­σφα­λι­στεί η ο­μα­λό­τη­τα και η α­σφά­λεια των δια­δη­λω­τών, κα­θώς και το δι­καίω­μά τους στην πρό­σβα­ση στο βου­νό.
Δυ­στυ­χώς φω­νή βοώ­ντος εν τη ε­ρή­μω… Η ΕΛ.ΑΣ δεν έ­πρα­ξε ού­τε τα αυ­το­νό­η­τα, δη­λα­δή να στα­μα­τή­σει την α­ντι­συ­γκέ­ντρω­ση των υ­πα­λ­λή­λων της Ελλη­νι­κός Χρυ­σός και να ε­πι­τρέ­ψει τη διε­ξα­γω­γή της πο­ρείας των ε­πι­τρο­πών α­γώ­να. Υπά­ρ­χουν τε­ρά­στιες ευ­θύ­νες α­πό τους υ­πεύ­θυ­νους της ε­πι­χεί­ρη­σης. Αυ­τό που βίω­σαν οι κά­τοι­κοι της Χα­λ­κι­δι­κής για α­κό­μη μια φο­ρά στο πε­τσί τους ε­κεί­νη τη μέ­ρα στο βου­νό ή­ταν η α­γα­στή συ­νε­ρ­γα­σία της Ελ Ντο­ρά­ντο με την ε­λ­λη­νι­κή α­στυ­νο­μία.
Πώς θα μπο­ρού­σε ά­ρα­γε να μην υ­πάρ­χει αυ­τή η σχέ­ση ό­ταν τα τε­λευ­ταία τρία χρό­νια, με τις ευ­λο­γίες της προ­η­γού­με­νης κυ­βέρ­νη­σης, η Ελλη­νι­κός Χρυ­σός εί­ναι ο με­γά­λος χο­ρη­γός της ΕΛ.ΑΣ στη Χαλ­κι­δι­κή. Η ε­ται­ρεία προ­σφέ­ρει στην α­στυ­νο­μία τα σέρ­βις των αυ­το­κι­νή­των, ό­πως και τα καύ­σι­μα αυ­τών. Τη στιγ­μή που υ­πάρ­χει ι­διω­τι­κή ε­ται­ρεία φύ­λα­ξης στις ε­γκα­τα­στά­σεις τους, το ελ­λη­νι­κό κρά­τος α­πα­σχο­λεί δε­κά­δες άν­δρες της α­στυ­νο­μίας να πε­ρι­πο­λούν στις Σκου­ριές ζη­μιώ­νο­ντας προ­φα­νώς τους έλ­λη­νες φο­ρο­λο­γού­με­νους.

Τι πρέ­πει να κά­νου­με

Η υ­πό­θε­ση των Σκου­ριών υ­πήρ­ξε α­πό την προ­η­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση έ­να α­πό τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα πε­δία ε­φαρ­μο­γής των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών και ει­δι­κό­τε­ρα του δόγ­μα­τος ‘’ε­πεν­δύ­σεις με κά­θε κό­στος’’. Στη Χαλ­κι­δι­κή ε­φαρ­μό­στη­κε και ε­φαρ­μό­ζε­ται έ­να πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό και κοι­νω­νι­κό πεί­ρα­μα που συ­μπυ­κνώ­νε­ται στην φρά­ση: “Όταν οι το­πι­κές κοι­νω­νίες δεν υ­πα­κούν, ε­φαρ­μό­ζου­με την πιο βίαια κα­τα­στο­λή”. Μια προ­σπά­θεια, δη­λα­δή, να καμ­φθεί η ό­ποια α­ντί­στα­ση και η ε­ται­ρεία α­νε­νό­χλη­τη να κα­τα­στρέ­φει έ­ναν πραγ­μα­τι­κό πα­ρά­δει­σο, το αρ­χέ­γο­νο δά­σος των Σκου­ριών, να μο­λύ­νει τους υ­δρο­φό­ρους ο­ρί­ζο­ντες και ταυ­τό­χρο­να να ρη­μά­ζει τις πα­ρα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της πε­ριο­χής.
Σε α­ντί­θε­ση με την προ­η­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το κί­νη­μα των Σκου­ριών υ­πήρ­ξε ση­μαία στον α­ντι­μνη­μο­νια­κό α­γώ­να του και η α­μέ­ρι­στη υ­πο­στή­ρι­ξη του σε αυ­τό ή­ταν έ­νας α­πό τους λό­γους που τον ο­δή­γη­σαν στην ε­κλο­γι­κή του νί­κη. Εξάλ­λου, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ των κι­νη­μά­των και της οι­κο­λο­γίας δεν θα μπο­ρού­σε να εί­χε δια­φο­ρε­τι­κή στά­ση, δε­δο­μέ­νου ό­τι η ρι­ζο­σπα­στι­κή α­ρι­στε­ρά έ­χει λό­γο ύ­παρ­ξης μό­νο μέ­σα α­πό τα κι­νή­μα­τα και τις κοι­νω­νι­κές διεκ­δι­κή­σεις.
Στην νέα κα­τά­στα­ση αυ­τή που έ­χει δια­μορ­φω­θεί στην Χαλ­κι­δι­κή, με τις προσ­δο­κίες του κι­νή­μα­τος ε­νά­ντια στο χρυ­σό να αυ­ξά­νο­νται σχε­τι­κά με την παύ­ση των ερ­γα­σιών της ε­ται­ρείας, τις με­θο­δεύ­σεις της ε­ται­ρείας, η ο­ποία λει­τουρ­γώ­ντας ως “κρά­τος εν κρά­τει” προ­σπα­θεί να κα­τα­σκευά­σει στην κυ­ριο­λε­ξία έ­ναν εμ­φύ­λιο πό­λε­μο, αλ­λά και την α­στυ­νο­μία, η ο­ποία συ­νε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί αυ­τό­νο­μα η στά­ση της κυ­βέρ­νη­σης πρέ­πει να εί­ναι ξε­κά­θα­ρη και ά­με­ση. Πρέ­πει, δη­λα­δή, τη­ρώ­ντας τις προ­ε­κλο­γι­κές τις δε­σμεύ­σεις και τις α­πο­φά­σεις των συ­νε­δρίων του κόμ­μα­τος, να προ­χω­ρή­σει σε ρι­ζο­σπα­στι­κές α­πο­φά­σεις που θα στα­μα­τή­σουν ο­ρι­στι­κά την κα­τα­στρο­φή του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, θα α­παλ­λά­ξουν την πε­ριο­χή α­πό τον πα­ρά­γο­ντα της δι­χό­νοιας και θα δώ­σουν στην πο­λύ­πα­θη Χαλ­κι­δι­κή ξα­νά, μέ­σω της ε­φαρ­μο­γής ε­νός προ­γράμ­μα­τος οι­κο­λο­γι­κής κοι­νω­νι­κής και οι­κο­νο­μι­κής α­να­συ­γκρό­τη­σης, έ­ναν αέ­ρα ζωής.

* Η Κα­τε­ρί­να Ιγγλέ­ζη εί­ναι βου­λευ­τής Χαλ­κι­δι­κής με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.