Ο πρωθυπουργός έχει δίκιο. «Είναι παράνομο, είναι αυθαίρετο και αντιβαίνει την ίδια τη γεωγραφία (…) Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών αρχών του διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας», δήλωσε για το τουρκολιβυκό μνημόνιο από το βήμα του ΟΗΕ δείχνοντας έναν χάρτη με την Ελλάδα στο κέντρο αυτού, με κίτρινο φωσφορίζον χρώμα και τις γειτονικές χώρες σε ένα αδιάφορο μπεζ. Έχει και άλλο δίκιο: «Στους ταραγμένους καιρούς που ζούμε η 28η Οκτωβρίου μας θυμίζει πάντα ότι η ελευθερία και η ειρήνη δεν είναι ποτέ δεδομένες», απέστειλε μήνυμα. Από το δίκιο βουνό πώς έφτασε στο λογικό άλμα στο Νέο Αγιονέρι, είναι άλλη συζήτηση: «Η δέσμευση που δώσαμε το 2023 ότι θα κρατάμε τη χώρα ασφαλή την τηρήσαμε. Αυτό έχει αξία τώρα που έχουμε διεθνείς αναταράξεις (…) Δεν ζούμε σε κανονικούς φυσιολογικούς καιρούς.»
Σιωπή και αποχή
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει περιορίσει την εξωτερική της πολιτική στις δεδομένες και αδιαμφισβήτητες συμμαχίες της με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Μόλις πριν λίγες εβδομάδες, ήταν η επίσκεψη Ρούμπιο στην Ελλάδα που καλλιέργησε ένα αίσθημα ευφορίας για τις προνομιακές σχέσεις που θέλουν να έχουν με τις ΗΠΑ. Και ας ήταν η επίσκεψη στη σκιά των αποκαλύψεων για την Κ. Γκιλφόιλ για διαπλοκή αλλά και για παρέμβαση σε κυβερνήσεις άλλων χωρών. Και ας εκβιάστηκε –κάπου μεταξύ τύρου και αχλάδου– η ελληνική κυβέρνηση πως μπορεί να έχει τη μοίρα της Ρουμανίας. Τώρα, για την επανεκλογή Λούλα δεν χαρίζει ούτε ένα μήνυμα εξωτερικής πολιτικής, για να μην παρεκκλίνει από τη γραμμή των ΗΠΑ. Παρότι το 2022 είχε συγχαρεί δημόσια τον Λούλα για την επιστροφή του στην προεδρία της Βραζιλίας. Τώρα, από τη στιγμή που οι ΗΠΑ «οργάνωσαν τη διαφυγή» και έδωσαν βίζα στον Φλάβιο Μπολσονάρου, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε σε «νόμιμο εκλεγμένο πρόεδρο της Βραζιλίας», σιωπή. Και αποχή… Για πρώτη φορά, ύστερα από 34 χρόνια, η Ελλάδα απέχει από το ψήφισμα του ΟΗΕ για την άρση του εμπάργκο στην Κούβα, στέλνοντας για βρούβες το διεθνές δίκαιο, τη βάση –υποτίθεται– της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, και ακολουθώντας τυφλά τις ΗΠΑ.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σιωπά και για τις εκλογές στο Ισραήλ, και την αδυναμία του Νετανιάχου να σχηματίσει κυβέρνηση. Αναμένει να δει αν θα παραμείνει επικεφαλής υπηρεσιακής κυβέρνησης, μέχρι να βρεθεί διάδοχος ή να προκηρυχθούν νέες εκλογές. Εξασφαλίζει, έτσι, δια τις σιωπής, τη συνέχεια των εξοπλιστικών συμφωνιών και των μηχανισμών συνεργασίας. Πάνω στο άρμα, εκείνου που όχι μόνο έχει παραβιάσει το διεθνές δίκαιο, αλλά το έχει κάνει κουρελόχαρτο και μας το πετά στα μούτρα.
Και να ήταν μόνο αυτό; Λέει και ξαναλέει η κυβέρνηση πως ζούμε σε «ταραγμένους καιρούς», αλλά η ίδια δεν βλέπει τη γεωγραφία, ούτε και τη μεγάλη εικόνα. Στην Αλβανία, η οργή κλιμακώνεται, με τις αντικυβερνητικές διαδηλωτές να κατακλύζουν τους δρόμους. Στην Ιταλία έχει κατέβει ο στρατός εναντίον των διαδηλωτών, στη Γαλλία υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας και διαδηλώσεων, στο Βέλγιο φοιτητές συγκρούονται με την αστυνομία, στην Πορτογαλία και την Ισπανία διαδηλώνουν για τη στεγαστική κρίση, με χιλιάδες σκηνές σε πλατείες. Στην Ισπανία δε, μετά το δεύτερο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα σε έναν χρόνο, ξεσπούν νέες διαδηλώσεις. Στη Σερβία, οι κάλπες ανέτρεψαν τον Βούτσιτς και εξέλεξαν πρώτη τη «Φοιτητική Λίστα», που γεννήθηκε μέσα στο κίνημα και τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις.
Στη θεωρία των «σπασμένων παραθύρων»
Σε αυτό το περιβάλλον, η ελληνική κυβέρνηση κοιτά μόνο τις «σπασμένες βιτρίνες»: «οι φοιτητές έχουν κάθε δικαίωμα να ασκούν κριτική στην κυβέρνηση και να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες. Δικαιούνται να λάβουν απαντήσεις. Ωστόσο, μια πέτρα που εκτοξεύεται εναντίον αστυνομικού δεν αποτελεί επιχείρημα πάνω στο οποίο μπορεί να βασιστεί ένας διάλογος. Δεν πρέπει, επίσης, να παραβλέπονται οι οικογένειες των οποίων οι επιχειρήσεις υπέστησαν ζημιές», δήλωσε το πρωθυπουργικό γραφείο για τις διαδηλώσεις στην Αλβανία. Αυτή είναι η εξωτερική πολιτική που επιλέγει, να καταφεύγει στην αναχρονιστική –αμερικάνικη και αυτή– θεωρία των σπασμένων παραθύρων, σύμφωνα με την οποία εμφανή σημάδια παραβατικότητας, αντικοινωνικής συμπεριφοράς και κοινωνικής αναταραχής δημιουργούν ένα συγκεκριμένο περιβάλλον που ενθαρρύνει αντίστοιχες συμπεριφορές. Κοιτούν την πέτρα που σπάει τη βιτρίνα, και όχι το περιβάλλον: τη φτώχεια, την κοινωνική οργή, τις ανισότητες, τη διαπλοκή και τη διαφθορά.
Η μόνη παρέμβαση που έκανε η ελληνική κυβέρνηση για αυτό το ταραχώδες διεθνές περιβάλλον ήταν με αφορμή τη Γαλλία: «Σε μία εποχή που πολλές ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα κοινωνικής αναταραχής, η Ελλάδα παραμένει μια χώρα πυλώνας σταθερότητας». Και αυτό που εννοεί δεν είναι πως η Ελλάδα είναι ένας παίκτης που μπορεί να συμβάλλει στην εξισορρόπηση, αλλά πως κυβερνά επί επτά χρόνια και θέλει να προσδώσει στην κάλπη αυτό το δίλημμα: εγώ ή σπασμένα παράθυρα, παρότι η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας είναι αυτή που θα τα σπάσει: «Ποιος κυβερνάει, τι εμπειρία έχει, τι ειδικό βάρος και κύρος έχει η Ελλάδα θα αποκτήσουν σημασία στις εκλογές της άνοιξης», δήλωσε ο πρωθυπουργός.
Χέρι που σε ταΐζει, δεν το δαγκώνεις
Φυσικά, οι εκλογές της άνοιξης δεν θα έχουν διακύβευμα την εξωτερική πολιτική, αλλά ως φόντο μόνο θα τη χρησιμοποιήσει, μπροστά από αφίσες με φωτογραφίες πολιτών που ευχαριστούν την κυβέρνηση για το επίδομα που τους «ανακούφισε». Και είναι εξοργιστικό το υπουργείο που έχει την ευθύνη για τον δημόσιο εξευτελισμό ωφελουμένων από την επιδοματική πολιτική προς άγραν ψήφων να εκδίδει ανακοίνωση πως «η καμπάνια κόστισε μηδέν ευρώ (…) καθώς το δημιουργικό κομμάτι της καμπάνιας υλοποιήθηκε από στελέχη του υπουργείου με την εθελοντική συμμετοχή πολιτών που έχουν ωφεληθεί από τα προγράμματά του». Αυτό θα πει χέρι που σε ταΐζει δεν το δαγκώνεις. Και έχουμε και άλλα χαρούμενα πρόσωπα ωφελουμένων να δούμε. Καθώς μπαίνουμε στον χειμώνα χωρίς κανένα σχέδιο για την ακρίβεια, με ανατιμήσεις σε βενζίνη, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ρεύμα, τρόφιμα και προϊόντα πρώτης ζήτησης. Αφίσα από τους πλειστηριασμούς δεν θα δούμε πάντως. Αυτά θα γίνονται πίσω από κλειστές… τράπεζες. Με το άρθρο 23 νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών για τους δανειολήπτες εισάγεται εξαιρετική ρύθμιση με την οποία παρέχεται εκτελεστός τίτλος με ιδιωτικό έγγραφο, χωρίς προηγούμενο δικαστικό έλεγχο. Δίνουν δηλαδή τα κλειδιά σπιτιών σε κοράκια. Στερούνται έτσι οι δανειολήπτες της όποιας δικαστικής προστασίας και δίνεται το ελεύθερο στα funds να προχωρήσουν σε fast track πλειστηριασμούς.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει εδώ και επτά χρόνια αποφασίσει με ποιους πάει και ποιους αφήνει. Έχει μόνο έναν μικρό σκόπελο να περάσει: τις κάλπες. Ας τις βάλει τον Μάιο, να μην κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη, να έχουν καταλαγιάσει τα κινήματα χωρίς να παρασύρουν την Ελλάδα, να έχει εξαρθρώσει κανένα κύκλωμα που άφησε ανενόχλητο για επτά χρόνια, να έχει μοιράσει επιδόματα και πλεονάσματα, μπας και ακόμα και με σπασμένο καράβι πάει πέρα βαθιά, με δίχως κατάρτια, με δίχως πανιά. Γι’ αυτό και ξαναμπήκε ο στόχος του 40%, λίγο αφότου ο πήχης είχε πέσει στο 25%: «δεν θα συμβιβαστούμε με τίποτε λιγότερο από το να έχουμε θερμοκρασίες καύσωνα, όπως είπατε και εσείς, στις εκλογές του 2027, είχαμε 40άρια, θέλουμε 40άρια», είπε ο Κ. Μητσοτάκης. Έλα που όπως φτάνεις από Μάρτη καλοκαίρι, μπορεί να φτάσεις και από Αύγουστο χειμώνα. Δεν το λέω εγώ, ο σοφός λαός το λέει.
Στην απέξω
* Η αποκάλυψη του σκανδάλου για στημένους σχολικούς αγώνες δεν ανέδειξε μόνο τη διαφθορά και τον παροπλισμό των όποιων μηχανισμών ελέγχου, αλλά και τη διάλυση της παιδείας. Το σχολικό πρωτάθλημα ήταν διεφθαρμένο γιατί οι μαθητές που κατακτούν την 1η θέση παίρνουν μόρια +8% για την εισαγωγή τους στα πανεπιστήμια. Διόλου ασύνδετο το ρεπορτάζ του Νίκου Γιαννόπουλου για το news247.gr, για φαινόμενα εικονικής φοίτησης μαθητών με αθλητικό ταλέντο σε ιδιωτικά σχολεία, προκειμένου να λαμβάνουν μοριοδοτήσεις για να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο και ας μην έχουν πατήσει ποτέ στο σχολείο.
* Έκθεση με θέμα «Στην Πρώτη Γραμμή: Ο σιδηρόδρομος στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο 1940-1941» παρουσιάστηκε στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης έως τις 31 Οκτωβρίου. Ανάμεσα στο υλικό της έκθεσης και ένας χάρτης της εποχής που αποτυπώνει το σιδηροδρομικό δίκτυο, το οποίο κάλυπτε όλη την ηπειρωτική χώρα. Πλέον έχει μείνει η γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη, Αθήνα-Λάρισα, Αθήνα-Χαλκίδα και Αθήνα-Λιανοκλάδι. Εκσυγχρονισμός.
* Στη Θεσσαλονίκη, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απαγόρευσε αντιφασιστικές συγκεντρώσεις που στάθηκαν απέναντι στην προκλητική εκδήλωση του Ηλία Κασιδιάρη, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου. Οι αστυνομικές δυνάμεις πάτησαν πάνω από τους διαδηλωτές, προσφέροντας ένα πέπλο προστασίας στη νεκρανάσταση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, με τις ευλογίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που τόσο κοντόφθαλμα βλέπει πως η στήριξη του Κασιδιάρη σημαίνει καταβαράθρωση Σαμαρά.
Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ
